Kinabukasan, maaga pa lamang at sadyang sumunod ang drayber sa utos nang kumatok siya sa pinto ni Anton. Halos wala pa ring sinag ng araw na tumatagos sa mga bintanang magising ang binata at agad na naghanda. Pagkababa niya sa hagdan patungo sa sala, gulat na gulat siya nang makita roon si Amara—nakaayos na, nakabihis nang maigi, at katabi na ang kanyang maleta na tila ba matagal na siyang naghihintay. Dahil mahigpit ang paalala na walang sinuman ang dapat makaalam na ganap na nakakalakad at maayos na ang kalusugan ni Anton, napilitan pa rin siyang gumamit ng saklay habang dahan-dahang humahakbang patungo sa pintuan. Agad naman siyang nilapitan ni Amara at marahang inalalayan at inakbayan sa paglalakad, habang si Manong Ruben naman ay naunang humakbang bitbit ang kanilang mga gamit at inilalagay ang mga ito sa sasakyan.Bago pa man siya tuluyang sumakay, lumingon si Anton at sinuri ang buong paligid ng bahay. Inaasahan niyang naroon ang kanyang lola kahit man lang para magpaalam, mag
最終更新日 : 2026-06-02
ログイン
