All Chapters of Love Beyond Contract: Billionaire's Secret Affair: Chapter 61 - Chapter 70

"Sa character ni Lola Soledad, alam mo naman siya, 'no? Siya yung tipo ng taong tuwid ang landas at matigas ang paninindigan. Siya yung klase ng tao na laging makatwiran at hinding-hindi hahayaang may mang-aalipusta o manlamang sa kapwa. Kaya nga hanggang ngayon, hindi ko talaga maintindihan kung bakit siya pa ang nagustuhan at napili ng lola mo para sa'yo? Iba siya eh, iba ang ugali at pananaw," wika ni Amara habang nakakunot ang noo, tila ba iniisip pa rin kung bakit ganoon ang naging desisyon ng matanda."Hayaan mo na muna siya, Mahal. Pagpasensyahan mo na muna kahit sandali," payo ni Anton sa dalaga habang marahang hinahaplos ang likod nito para pakalmahin. "Pero dapat kahit nagpapasensya ka, lumalaban ka rin. Alam mo, kilalang-kilala ko si Peachy. Mabilis 'yun mapikon at mainit ang ulo. Magaling 'yun mang-inis at mamintas ng kapwa, parang laging may mali sa paningin niya. Pero alam mo kung ano ang sikreto? Kapag ikaw naman ang uminis at ikaw naman ang namintas sa kanya, huh? Kul

Samantala, kahit na hindi siya gumalaw o nagsalita agad, may malaking balak na tumatakbo sa isipan ni Peachy. Hindi siya papayag na magpatalo lang sa mga nangyari, lalo na’t hindi niya matatanggap na haharapin siya at ipapahiya nang ganoon lang. Kahit na nakangiti si Donya Soledad sa harap niya, nanginginig ang ngipin ni Peachy sa sobrang galit na nararamdaman niya. At ang galit na iyon ang ibinuhos niya kay Amara kinabukasan. Natuwa si Peachy nang makitang aalis na pala si Donya Soledad. Agad niyang isinagawa ang mga bagay na pinagplanuhan niya. Pero bago pa man umalis ang matanda, kailangan muna niyang bigyan ng leksyon ang taong akala niya ay nakikipaglaro lang at tumatapak sa karapatan niya, si Amara. Gusto niyang iparamdam dito kung sino ang dapat mag-utos at kung sino ang dapat sumunod. Nakita ni Peachy na abala si Amara sa paghahanda ulit ng pagkain para kay Anton. Kaya dali-dali siyang lumapit dito para asarin at utusan. “Hoy, babaeng wala namang kwenta! Bitawan mo ‘yang p

"Hah! Ah... eh kasi... ano kase... Hmm, sa totoo lang… nagdahilan lang ako noon," nauutal at ilang na pag-amin ni Amara habang nakayuko at kinakalikot ang laylayan ng kanyang damit. Ramdam niya ang init na gumagapang sa kanyang pisngi dahil sa hiya, dahil alam niyang nahuli na siya nito sa pagsisinungaling at pag-iimbento lang ng kuwento kanina para makaligtas sa gulo.Pero tila hindi nakuntento o napakalma man lang si Anton sa narinig. Sa halip ay lalo lamang kumunot ang kanyang noo at lalong tumalim ang tingin sa dalaga.Sunod-sunod at walang palya ang pagbato nito ng mga tanong, na parang isang imbestigador na gustong-gustong makakuha ng katotohanan sa lahat ng bagay."Sino ba 'yang lalaking 'yan sa litrato? Sino siya sa'yo?" mabilis na tanong nito, puno ng kuryosidad at tila may halong paghihinala. "Ex-boyfriend mo ba siya? O kaya may kasintahan ka bago ka pumasok at magtrabaho sa akin? Kayo pa ba hanggang ngayon? Magkasama pa rin ba kayo kahit nandito ka sa bahay namin? O baka nam

Muling nabalot ng katahimikan ang paligid, ngunit sa pagkakataong ito ay narinig ni Anton ang mahihinang yabag ng mga paang papalapit mula sa loob ng silid. Ang simpleng tunog na iyon ay nagbigay ng panibagong pag-asa sa kanyang puso na kanina pa tila namamatay sa panghihinayang at takot. Umugong ang seradura at dahan-dahang umikot, hanggang sa wakas ay unti-unting bumukas ang pinto.Doon ay tumambad sa kanya si Amara. Mapula at namamaga ang mga mata sa kakaiyak, gusot ang suot na damit, at halatang pagod na pagod, hindi lamang ang katawan kundi lalo na ang kanyang damdamin. Ngunit sa kabila ng lahat ng sakit at hirap na dinanas, nakatayo pa rin ito at nakatingin sa kanya; at kahit puno ng kirot ang mukha ng dalaga, kitang-kita pa rin ni Anton ang wagas na pagmamahal na mayroon ito para sa kanya. Bago pa man makapagsalita o makapaghayag ng damdamin si Amara, dali-daling lumapit si Anton at niyakap ito nang mahigpit. Isiniksik niya ang kanyang mukha sa leeg ng dalaga at hinigpitan pa l

Sa ibaba ng hagdan, nakatayo si Doña Soledad malapit sa hagdanan at nakikinig nang mabuti. Isang misteryosong ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi habang naririnig niya ang bawat salita nila. Alam niyang magbabago ang lahat ngayong alam na ng mga ito na natuklasan na sila, at alam niyang nasa kanyang mga kamay ngayon ang kapalaran nilang dalawa. At sa likod ng lahat ng ito, mayroon siyang sariling plano. Iginala ni Donya Soledad ang paningin. Wala si Peachy sa sala; malamang ay garden ito. Mula nang dumating si Peachy sa mansion ay wala itong ginagawang hakbang. Ni hidi niya ito nakitang kisang alagaan ang mapapangasawa o kaya naman ay alukin man lang kumain. Malakas ang hinala niya na nagbaisahan si Peachy sa mansion, hindi para dalawin si Anton. May palagay siyang spy ang babae at nanghihirap ng bala para mapabagsak ang kanilang pangalan. Malakas ang kutob ni Sonya Soledad na hindi totoo sa puso ang pagpatulob ng pamilya Larrazabal sa pamilya nila at lalong hindi totoo na si An