All Chapters of Love Beyond Contract: Billionaire's Secret Affair: Chapter 81 - Chapter 85

Samantala... Habang abala si Anton sa seryosong pag-uusap kasama ang kanyang lola, tahimik na isinagawa ni Amara ang kanyang nabuong balak. Inilabas niya ang maliit na backpack na naglalaman ng kanyang kakaunting gamit. Ito rin ang dala lamang niya nang tumuntong sa mansion. Kinapa niya ang wallet; kahit papaano, iyon na ang pamasahe sa bus. Dahan-dahan niyang binuksan ang p***o ng silid at gumala ang kanyang mga mata sa malawak na sala. Bago niya marating ang p***o, dadaan siya doon at tinatagasan iyon sa kusina. Napatingin si Amara sa kusina. Ang dalawang katulong ay abala sa pag-aasikaso ng hapunan. Kapag lumakad siya nang halos patakbo, hindi siya mapapansin ng mga ito. Mabilis ngang tumakbo si Amara at binagtas ang mapawak na sala at diretso sa pituan.Dahan-dahan niyang pinihit ang seradura at sinikap na huwag gumawa ng ingay. Diretso aoya sa garden ng mansion ng mga Almonte. Napahinto si Amara sa hardin. Iyon ang paborito niyang lugar sa mansion at doon din siya unang nay

"Namatay sa sunog ang pamilya ni Amara?" Nadismaya si Mathew dahil hindi ganoon ang kuwento ng kilala niyang may-ari ng kuwintas.“Sinabi pa ni Evelyn na wala siyang kamag-anak at walang mapupuntahan, kaya nagtungo siya sa Nueva Ecija, at doon namin sila nakilala. Magsasaka lang kami noon at matagal nang nagnanais na magkaroon ng anak, ngunit hindi biniyayaan. Kaya tinanggap namin sila at pinatira sa aming munting bahay. Ngunit makalipas lang ang isang buwan, biglang naglaho si Evelyn. Nag-iwan lang siya ng sulat na nagsasabing ipinagkakatiwala na niya sa amin ang bata. Siya naman daw ay pupunta sa ibang bansa upang maghanapbuhay.” Huminto sandali ang ina ni Amara at tumingin sa malayo, tila bumalik sa mga panahong iyon.“Noong tanggapin namin si Amara, suot na niya ang kuwintas na iyon sa kanyang leeg. Hindi ko ito inalis o tinanggal, sa pag-aakalang baka iyon ang maging tanda o pagkakakilanlan ng bata balang araw. Pati ang damit na suot niya noong unang dumating sa amin ay maingat

Tahimik na nakinig si Donya Soledad, at habang tumatagal ay unti-unting nabuo ang isang hinala sa isip ng matanda. Tinitigan ni Donya Soledad ang apo, at sa tanong niya ay halos hindi na makahinga si Anton sa kaba at kalituhan.“Kung ganyan nga ang totoo, kung si Amara talaga ang Arabella na laging nasa alaala mo, bakit hindi niya sinabi sa akin? Noong una pa lang, inamin niyang wala siyang alam at pumayag siya sa kontrata ko nang walang pag-aalinlangan. Pero nang makita ka niya, nang malaman niyang magkakilala na pala kayo noon… bakit tinanggap pa rin niya ang lahat? Bakit hindi niya sinabi sa iyo? O kahit man lang sa akin? Bakit itinago niyang magkakilala na pala kayo?” mariing tanong ng matanda, puno rin ng pagtataka. Napayuko nang sobra si Anton, tila ba dinadaganan ng libu-libong bato ang kanyang dibdib.“Hindi ko po alam, Lola… talagang nalilito ako,” garalgal niyang sagot. “Parang pinagbabaligtad ang mundo ko. Marami pang malabo sa alaala ko at hindi pa lahat bumabalik nang bu