The Chosen Wife Of The Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

NATHAN Pov: Nakatingin ako sa impormasyon na ipinakalap ko tungkol kay Ellise at nagsasabi doon na ordinaryong mamamayan lamang siya at wala ding nakasaad doon kung paano niya nakilala si Lolo. Walang magandang background ang pamilya niya at ang mama niya ay may taning na ang buhay kung hindi ito maoperahan agad. Hindi ko ugali ang manggipit ng tao. Ngunit naiinis ako kay lolo kaya wala akong mapag pipilian. Kaya bago pa man makagawa ng hakbang si lolo ay inunahan ko na siya. Kung akala ni lolo ay maiisahan niya ako ay nagkakamali ito. Hindi ko hahayaan na patuloy niyang manipulahin ang buhay ko. Nasa kailaliman ako ng pag iisip ng tumunog ang red line ng ibabaw ng lamesa ko. “Anong kalokohan na naman ito, lolo?” hindi ko itinago ang pagkairita sa boses ko ng sagutin ang tawag nito. Ang redline ang tumunog kaya hindi ko na kailangang alamin kung sino ang tumatawag dahil si lolo lang naman ang naka konekta doon. “Pinapili naman kita apo. Pakakasalan mo ang babaeng pinili ko pa

ELLISE Pov: "Congratiolation mga apo." Nakangiti pang bumaling sa akin ang lolo ni Sir Nathan na masuyong humawak pa sa mga palad ko. "Ito ang numero ko. Tawagan mo lang ako kapag may kailangan ka." sabi pa nito sabay abot sa akin ng calling card. "At ikaw Nathan, huwag na huwag ko lang malalaman na papaiyakin mo si Ellise." sabi ng lolo niya ng bumaling ito sa kanya. Hindi parin nawawala ang kunot noo at pagkakasalubong na mga kilay niya habang nakatingin siya sa akin. "May magagawa pa ba ako, lolo?" patanong na tugon niya kaysa sang ayunan ng maayos ang sinabi ng lolo niya. Binawi ko ang tingin ko mula sa kanya dahil para na niya akong kinakatay ng buhay sa klase ng kislap na nakikita ko sa kanyang mga mata. Napalunok na naman ako. Parang gusto ko pang magtago sa likuran ng lolo niya para maiwasan ang mga pares ng mga matang iyon. "Heto naman ang regalo ko sayo." sabi ng lolo niya na may hinugot pa sa bulsa ng suit nito. "At para saan naman ang ticket na iyan lolo?

NATHAN Pov: "Damn it." ibinato ko pa ang hawak kong baso ng alak na halos hindi ko pa nauubos ang laman na isinalin ni Dexter. "Relax, bud. Masyado kang hot." "Paano ako magrerelax? Sabihin mo nga? Gayong kalat na kalat na sa halos buong bansa na kasal na ako." nanggigigil kong sabi kay Dexter na parang balewala sa mga ito ang pag uumapaw ng galit ko. "Haha." si Rex na halos kadarating lang din na may akbay pang babae. "Hindi naman bago na ikaw lang lagi ang laman ng balita, bud." "Kaso nga lang, iba na ngayon." dagdag naman ni Patrick na nasa kaliwa ko na kasamang nakaupo sa harap ng counter table. Halos kompleto na kaming magbabarkada na nagtipon tipon dito sa GHB (Golden House Bar) na pagmamay ari ni Dexter. "Dahil iba na ang ibinabalita." Halos sabay sabay pa nila iyong sinabi na may pilyong mga ngiti sa mga labi na nakatingin sa akin. "Ayaw mo pa nun, makakatikim ka na ng lutong bahay." Si Dexter na muli akong binigyan ng baso at sinalinan ng alak. Agad ko iyon

ELLISE Pov: Nanlaki ang mga mata ko. Ilang sigundo? Halos isang minuto yata na magkadikit ang labi namin. Hanggang siya na mismo ang kumilos para lumayo. Napayuko ako, hindi ako makatingin sa kanya. "Kumain ka ng marami ng magkalakas ka. Para seatbelt lang hindi mo pa mahila." Salitang nakapagpabago ng namuong tensyon dahil sa aksidente ng pagkakadikit ng mga labi namin. Muli siyang lumapit. Hindi na ako gumalaw sa kinauupuan ko o ang iangat ang mukha ko baka masagi ko na naman ang mukha niya. CLICK! Tunog ng pagkakakabit ng seatbelt sa upuan. Wala ng sinuman sa amin ang nagsalita pa. Nakakabinging katahimikan ang namayani sa loob ng sasakyan. Mahigpit pa akong nakahawak mismo sa seatbelt na diretso lang ang tingin ko sa harap ng dinadaanan namin. Sa gilid ng mga mata ko ay nakikita ko siya na parang sumusulyap pa sa akin o masyado lang akong naapektuhan sa pagkakadikit ng mga labi namin. Ahhh! Gusto ko iyong iwaksi sa isipan ko. Ngunit paano ko iyon kakalimu

ELLISE Pov:Nanlaki ang mga mata ko na napatitig sa kanya ng bigla na lang niya akong halikan sa labi at sa harap pa talaga ng ibang tao.Ano ang naiisip niya at bakit niya ako hinalikan."Sir....""Sir?" Pang uulit pa niya na may malalim na mga matang nakatingin sa akin at bahagya pang tinaasan ako ng kilay."N-nathan. B-bakit h-hina..." hindi ko maituloy ang nais kong sabihin sa kanya. Nahawakan ko pa talaga ang mga labi ko.Ewan ko ba kung namamalikmata lamang ako pero nakita ko na tila may mapaglarong ngiti sa mga labi niya."Ang sabi mo ay pupuntahan mo ang mama mo pero bakit dito kita naabutan. Kung hindi pa sinabi sa akin ng nurse na naabutan ko sa ward ng mama mo ay hindi ko pa malalaman." Malalim din ang tono ng boses niya na pabulong na sabi niya sa akin na tila ba may pagbabanta na naman."Sinasabi ko sayo... huwag mong sagarin ang pasensya ko. Nagkakaintindihan ba tayo."Kusang kumilos ang ulo ko at tumango ako. Wala na akong masasabi dahil sa mga tingin nito ay nandoon n