CHAPTER 3: Signing Marriage Certificate!

ELLISE Pov:

Nauna na itong lumabas ng ward ni mama. Maayos naman akong nagpapaalam kay mama bago sinundan si Sir Nathan.

“Hindi na yata nagiging maganda ang ugali mo?”

Pagsita niya sa akin na nabunggo pa ako mismo sa likod niya nang bigla na lang siyang tumigil saka lumingon.

Sa gulat ko sa pagkakabunggo sa likod niya ay hindi ko nabalanse ang katawan ko.

Napapikit ako ng mariin at hinintay ko na lang ang pagbagsak ko dahil hindi ko na mabalanse ang katawan ko.

Ngunit…

May malaking kamay ang humatak sa akin at pumulupot iyon sa baywang ko.

Naimulat ko ang aking nga mata. Napatitig ako kay Sir Nathan na siyang humila sa akin na ngayon ay halos wala ng pagitan ang katawan namin sa pagkakadikit.

“Sir Nathan.”

Itinaas ang kamay ko, itinulak siya sa dibdib para malayo sa akin at bitawan ako.

Agad ko naman inayos ang pagtayo ko ng bitawan na nga niya ako.

Hindi ako makatingin ng diretso sa mga mata niya ng muli kong napansin na napatingin siya kung saan dumapo ang kamay niya kanina.

“Sir Nathan.” Hindi ko mapigilan ang pagsita sa kanya.

Kumurap naman siya saka umayos din ng tayo.

“What?” Kunot na naman ang noo niyang tanong. “Lumalakas yata ang loob mong pagtaasan ako ng boses. Baka nakakalimutan mo kung saan ka lulugar.”

Natahimik na naman ako. Ipinamukha na naman niya sa akin na sa aming dalawa ay wala akong karapatang magsalita.

“A-anong kailangan mo sir Nathan?” Nakaramdam man ako ng inis ay nagtanong parin ako sa kanya.

“Nakalimutan mo na yata ang kasunduan natin.”

“Bakit ko naman kakalimutan kung iyon ang nakatulong sa pagpapa opera ko sa mama ko.”

“Good! Then, sumama ka sa akin. Bibili tayo ng damit na susuotin mo para sa pagpirma ng certificate ng kasal natin.”

“Huh!”

“Saan sa mga sinabi ko ang nakakagulat. Akala ko ba ay malinaw sayo ang nakasaad sa ating kasulatan?”

Mas lumamig pa ang mga mata niyang nakatingin sa akin na halos mag isang linya na lang ang kanyang kilay.

“Darating ang lolo mamaya. Siya ang sasaksi sa pagpirma natin sa kasal. At gusto kong makita kung nagsasabi ka ng totoo na hindi mo nga kilala ang lolo ko.”

“Sinabi ko naman sayo na hindi ko…”

“I don’t care. Kaya huwag ka na lang basta tumayo diyan. Sakay na at magmaneho ka papuntang mall.”

Tumalikod na siya hindi pa man ako nakakasagot.

Naiinis na hindi ko mapigilan ang pag padyak ng paa ko habang nakasunod ang tingin ko sa likod niya.

“Nagmamaktol ka?” Narinig ko pang sabi niya ngunit hindi naman lumingon.

“H-hindi sir Nathan. Sasakay na nga ako.” Nagmamadali akong umikot sa sasakyan at sumakay.

Hindi na ako nangahas na magsalita pa ka kahit na nabibingi na ako sa katahimikan sa loob ng sasakyan.

…..

“Bigyan niyo sa ng damit na babagay sa kanya.” Utos niya sa sales lady ng pumasok kami sa isang clothing shop.

Tinignan pa niya ako mula ulo hanggang paa bago tumingin sa akin.

“Wala ka bang ibang maayos na damit maliban sa halos pare pareho lang na sinusuot mo?” Tanong pa niya na para bang minamaliit ang kasuotan ko.

“Sir Nathan, hindi kasali sa kasulatan na pinirmahan ko na pwede mong maliitin kung ano man ang isusuot ko.” Naiinis na naman na pagsagot ko sa kanya.

At anong masama sa suot ko ngayon? Nakajeans ako hanggang tuhod ang haba at maluwag na t-shirt ang suot ko ngayon. Malinis naman tignan at komportable ako sa suot ko.

Muli na naman niyang pinasadahan ng tingin ang damit ko.

“Whatever. At ikaw.” Binalingan niya ang sales lady. “Ano pang itinatayo mo diyan. Hindi mo ba narinig ang sinabi ko?” Pagsita na niya sa sales lady na agad naman tumalima na lumapit sa akin saka ako hinawakan.

“Miss. Halika.”

“Sandali.. hindi pa ako pumapayag.” Pagrereklamo ko ngunit tila wala itong narinig na basta na lang akong hinila sa helera ng mga magagandang dress.

Kinuha nito ang mga damit na nakasadesplay saka niya ako muling hinila sa changing room at binigay lahat sa akin ang sampung damit o higit pa sa dami.

Ayaw ko man sana ay wala na akong mga pagpipilian. Isinuot ko ang unang damit saka ako lumabas na sa paglabas ko ay nasa mismong tapat ng changing room si Sir Nathan na nakaupo paraharap sa akin.

Kunot ang noo pa rin siya. Umiling. Hindi nagustuhan ang una kong isinuot.

Bumalik ako sa loob. Nagpalit saka lumabas ulit.

Umiling na naman siya. At halos mai suot ko na lahat ay wala pa rin siyang nagugustuhan sa mga damit na naisuot ko na.

Dalawa na lang ang natitira. Pure black at pure white ang kulay.

Dahil umakyat na naman sa ulo ko ang pagkainis ko kay sir Nathan ay pinili kong isinuot ang itim. Na parang pupunta lamang ako sa pakikiramay.

Lumabas ako. Taas pa ang noo kong tumingin sa kanya saka pa ako umikot sa harapan niya.

“Maganda ba?” Pang iinis ko pa ng makita ko na mas nagkasalubong ang kilay niya ng makita ang suot ko.

“Damn it, Ellise. Pinagloloko mo ba ako?” Galit na sigaw niya na padabog pang binitawan ang magazine na hawak. “Palitan mo din yan ngayon din.”

Napasimangot ako na muling bumalik sa loob. Isa na lang ang natitira.

Kaya kung hindi pa man niya magugustuhan ay ewan ko na lang kung ano ba ang hinahanap ng panlasa niya.

“Miss.. pwede mo ba akong tulungan na itali ang ribbon?” Pagtawag ko ng pansin sa sales lady para itali ang ayusin at itali ang ribbon sa likod ng damit.

Ngunit hindi sumagot ang sales lady. Kaya muli ko siyang tinawag at mas nilakasan ko ang boses para marinig ako nito.

Narinig ko naman na may lumapit. Hindi na ako lumingon sa pag aakalang ang sales lady iyon.

“Paki ayos naman, please.” sabi ko.

Ngunit bigla akong napapiksi ng madikit sa balat ko ang tila mainit na kamay. Doon na ako napalingon.

“Sir Nathan.” Sa kabiglaan ko ay napaatras na naman ako at nawalan na naman ng balanse.

Ngunit mabilis naman niya akong nahawakan at nasalo bago pa man ako matumba.

“Palagi ka na yatang natutumba? Hindi yata’t sinasadya mo para saluhin kita.”

“You…” mabilis ko siyang itinulak. “Bakit ka nandito? Hindi ikaw ang tinatawag ko.” Dahil sa pagkabigla ko ay nakalimutan ko na siyang tawaging sir.

“May ibang customer ang sales lady na umaasikaso sayo. Narinig kita na kailangan mo ng tulong kaya lumapit ako. Bakit? Hindi ba pwede? Saka wala ka ding maitatago sa akin kapag kasal na tayo.”

“Sir Nathan.” Napalakas ang pagtawag ko sa pangalan niya.

Nakaramdam ako ng pangangapal ng mukha ng makuha ko ang ibig niyang sabihin. Hindi pa nga ako nakakabawi sa pag hawak niya sa dibdib ko kanina tapos ngayon…

Ahhh!

“Haha.” Mahina ngunit parang napakalakas iyon sa pandinig ko.

Bago pa man ako ulit makapagreklamo at sumagot sa kanya ay hinawakan niya ako sa balikat saka pinatalikod. Hinawakan ang ribbom at hinila para humigpit iyon.

“Ugh!” Dahil sa higpit ay kumawala ang tila daing sa bibig ko.

“Hmm.” Napapitlag ako ng maramdaman ko ang paglapit ng bibig niya sa tainga ko. “Nice sound.” Ani niya bago tumalikod at iniwan ako sa loob. “Let’s go. Ayos na ang damit na suot mo.”

Narinig ko na lang na sabi niya sa labas ng changing room habang ako ay parang nanigas sa kinatatayuan ko dahil parang nasa tainga ko parin ang labi niya.

Napalunok ako. Napakurap.

“Ellise!”

Na halos mapatalon sa gulat ng marinig ko ang malakas na pagtawag niya sa akin pangalan.

…..

Tahimik lang akong nakasunod sa kanya.

Mabigat ang hakbang ko. Na nanginginig habang palapit kami sa opisina niya.

Naghihintay na daw doon ang lolo niya. Kasama na din ang abogadong may dala ng sertipikasyon na lalagdaan namin sa kasal.

“What are you still standing there?”

Napapiksi na naman ako sa gulat ng marinig ko ang tila naiirita na pagsita ni sir Nathan.

Mabilis akong kumilos. Sa pagkataranta ko ay bumangga na naman ako sa kanya.

“Tsk.”

Lumihis ako ng daan saka ako pumasok.

Napatingin ako sa dalawang lalaki na naghihintay na nga sa amin sa loob.

“Lolo.” Seryoso at malamig pa sa yelo ang naging tono ni Sir Nathan na nakatingin na ngayon sa matanda na nakatingin naman sa kanya.

Lumapit ang matanda.

Nakatitig ako dito at kinikilala. Ngunit wala talaga akong matandaan kung saan ko ba ito nakita.

“Kay gandang dalaga.” Narinig kong saad ng matanda na tinignan ako mula ulo hanggang paa. “Hindi ako nagkamali sa pagpili sayo, hija. Napakaganda mo. Para kang isang diwata.”

Napalunok ako. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Magpapasalamat ba ako sa papuri nito?

Pero hindi! Dahil gusto kong malaman din kung bakit ako napili nito na ipakasal sa apo nito.

“Mr. Francisco. Paano niyo po ako nakilala?” Katanungan na lumabas sa bibig ko. “Dahil wala akong maalala o hindi ko maalala na kilala po kita.”

“Ah! Nathan.” Pagbaling nito kay sir Nathan na tila iniwasan ang naging tanong ko.

Gusto ko pa sanang magtanong at pilitin ito na sagutin ang tanong ko ay hindi ko na nagawa ng nilapitan na nito si sor Nathan.

“Alam kong hindi ako nabigo sa pagpapasya ko, apo.”

“Tsk! At alam niyo ng hindi ako makakatanggi.”

Naramdaman ko ang galit sa tono ni sir Nathan sa pagsagot sa lolo niya.

“At alam ko naman na magiging tama ang desisyon mo, apo.”

“Lolo, alam mong…”

“Atty:, Gascon… sinulan na ang pagpirma ng kanilang sertipikasyon para legal na silang mag asawa.”

Pagbaling ng matanda at hindi na pinatapos si sir Nathan sa sinasabi.

“Hindi na ako makapaghintay sa magarbong kasalan. Ako na ang bahala doon, apo. Ang gawin mo na lang ngayon ay ang alagaan lang ang asawa ko.”

“Pero…” gusto ko pang pumagitna sa usapan nguniti tinapunan lang ako ni sir Nathan ng tingin na nagbabanta ng wala akong karapatan na makialam.

Natahimik ako. Nakasunod na lang ang tingin ko sa matanda na lumapit kay kay Atty. Gascon na inilalabas sa itim na suitcase ang isang papeles.

“Halika. Halika, hija.” Pagtawag pa sa akin ng matanda.

Humakbang naman ako palapit.

“Maupo ka.”

Naupo ako sa tabi nito na ibinigay ang ballpen at ipinahawak sa akin.

Tinapik ang isang piraso ng papel na nasa ibabaw ng lamesa.

Nakasulat doon. Certificate of Marriage

Tumingin pa ako kay sir Nathan. Tumango lang ito at hindi nagsalita. Sa pagtango niya ay nagpapahiwatig na pirmahan na ang nasabing sertipikasyon sa harap ko.

Nanginginig man ang mga kamay ko. Kinuha ang ballpen sa matanda at muli, papikit mata na naman akong pumirma.

Matapos kong pumirma ay lumapit na din ai sir Nathan at walang pagdadalawang isip na basta na lang lumagda.

Padabog na binitawan ang ballpen saka muling hinarap ang lolo niya.

“Masaya ka na ba, lolo?” Sarkistong tanong ni sir Nathan.

“Masayang masaya ako para sayo, apo.” Naging tugon ng matanda.

Habang ako ay tahimik na nakamasid na lang sa kanila.