บททั้งหมดของ My Boss วายร้ายพ่อลูกอ่อน: บทที่ 61 - บทที่ 70

ฉันนอนรอนานสองนาน... ปวดบ้างไม่ปวดบ้าง สลับกันไป... แต่ลูกดิ้นไหม ดิ้นมาก! ดิ้นจนฉันเห็นท้องตัวเองเป็นรอยลูกขยับเลยคุณบอสเดินเข้ามาให้กำลังใจฉัน... เขาเข้ามาเซ็นผ่าคลอดบล็อกหลังให้ ไม่พอ... เขายังขอคุณหมอสุดหล่อเข้ามาอีก เข้ามาบ่อยแบบไม่เกรงใจใครทั้งนั้น!"ปลาทอง สู้ ๆ นะ อย่าร้องนะครับ" เอ่อ บอกตั

ฉันอยู่โรงพยาบาลสามวัน คุณเมย์ บีม พ่อแม่ และเพื่อนคุณบอสมาเยี่ยมเยอะแยะ จนกระเช้าของเด็กเต็มห้องไปหมด รวมถึงภรรยาคุณหมอสุดหล่อด้วย เธอคือสาวสวยเพื่อนคุณเมย์ที่ช่วยคุณบอสขับรถไปจอดวันนั้นนี่เอง! คือ สวยแล้วยังใจดีอีกวันออกจากโรงพยาบาลคุณบอสถึงกลับ ให้ลูกน้องที่บริษัท มาช่วยยกของขวัญกันเลย กลับมาถึง

"อ้าว กิ่ง นี่แกอยากโดนแย่งผัวมากใช่ไหม" เอาผัวฉันมาขู่อีก"อะไรล่ะ ก็แกยังไม่รู้เลย ว่าจะทำอะไรต่อ ฉันบอกไป มันก็เท่านั้น" สวยเบะปากใส่ฉัน น้ำตาที่อาบแก้มก่อนหน้านี้... แห้งหมดแล้ว เหลือแต่สายตานั่นล่ะ ที่ยังจิกฉันไม่หยุด"ไปได้นิสัยกวนตีนแบบนี้มาจากไหน"ฉันหัวเราะลั่น"ผัว ถ้าแกจะแย่งผัวฉัน แกรับค

หลังจากที่มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับสามีในครัว สักพักลูก ๆ ก็ตื่น ฉันกับคุณบอสแบ่งหน้าที่กันเหมือนเดิม... ปลายฟ้าฉันรับผิดชอบ ส่วนใบไม้ก็พ่อเขานั่นล่ะและตอนนี้ทุกคนก็ใส่ชุดนอนสีชมพูหวาน รวมถึงฉันด้วย..."ปลายฟ้ามาทางนี้ลูก... ใบไม้มา ๆ ลูกนอนอีกฝั่ง เรามาเซลฟี่กันเถอะ" ปลายฟ้าคลานมานอนข้าง

สวัสดีค่ะ ท่านผู้โดยสารทุกท่าน ขณะนี้เราได้นำท่านมาถึง ท่าอากาศยานคันไซ เมืองโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น แล้วค่ะ เวลาท้องถิ่น 21:30 น. โปรดนั่งประจำที่ จนกว่าสัญญาณรัดเข็มขัดจะดับลง..."Excuse me, would you let me pass?" ฉันสะดุ้งตื่นทันที เมื่อสาวเจแปนข้าง ๆ ใช้มือเย็น ๆ มาแตะแขนฉันรีบขยับขาให้สาวเจแปนอ