บททั้งหมดของ Ninong Senator's Contract Marriage : บทที่ 151 - บทที่ 160

Nabunutan si Francesca ng tinik sa lalamunan nang mabawasan na ang kanilang problema. Nakakalungkot lang isipin kung paanong paraan pinagbayad si Selina sa kasalanan nito. Hindi na siya umimik pa patungkol roon. Hindi pa rin siya pakampante kahit wala na si Selina, sapagkat buhay na buhay pa rin si Dionisio. Anumang oras ay maaari itong gumawa ng hakbang para tapusin sila. Dapat silang maghanda sapagkat nasa panganib pa rin ang kanilang buhay. Makalipas pa ang mga araw at linggo, nagsimula na silang mag-build up ng kanilang future ng kanilang anak. Inayos nila ang ilang mga negosyo at ari-ariang nakatiwangwang. Binalikan niya ang bahay sa Cagayan. Ginawa nila itong bahay-bakasyunan. Ang area naman na kaniyang nabili at napabayaan sa syudad ay ibinenta niya. Nag-focus si Francesca sa negosyong ipinasa sa kaniya ng kaniyang mga magulang. Nagtatag sila ni Javier ng isang korporasyon para ipagsanib-pwersa ang apat na kompanya. Siya ang naging tulay ng muling pag-iisang dibdib ng naw

Nauna nang umuwi si Francesca sa kaniya. Marami pa kasi siyang inasikaso at naka-meeting. Pag-akyat niya ng kwarto ay naabutan niya itong nakahiga nang patagilid sa kama habang may librong hawak sa kamay.“Good evening,” aniya nang lapitan ito at halikan sa pisngi. Nang huhubarin na niya ang suit na kaniyang suot napansin niya ang hindi nito pagkibo. Ni walang narinig na sagot mula sa asawa. Halatang masama pa rin ang loob sa kaniya. Huminga siya nang malalim. Pumasok siya ng banyo. Nang matapos mag-wash off ay muli siyang bumalik ng kama. Naroon pa rin ito, ni hindi nag-iba ng pwesto. Lumapit si Javier at banayad na hinaplos ang braso ni Francesca.“Did you eat supper?” malambing niyang bulong. Para pa rin itong walang narinig. Yumakap na siya at muling binulungan sa tenga.“Sige ka, ‘pag hindi mo pa ako pinansin.. ikaw ang magiging hapunan ko. Nagugutom pa naman na ako..”“E, ano ba..” anito nang ibalibag ang kaniyang kamay at iiwas ang leeg sa kaniya nang simulan niya itong ha

Tumingala siya sa kabuuan ng mansion mula sa labas ng gate. Distansya mula roon ang entrance ng bahay. “Ma'am, sino po sila?” bungad sa kaniya ng guwardiya. “Ano po ang kailangan ninyo?” Napatingin siya rito nang mapansin siya ng isa sa mga nagbabantay ng gate. “Uy, ano ka ba si Miss Francesca iyan, anak ni boss..” untag ng isang guard na nakakikilala sa kaniya sa kasamahan nito na tila baguhan pa lamang. Si Manong Benjo, ang halos sampung taon nang naninilbihan bilang guard sa pamilya na kinalakhan niya. Naroon pa rin ito at loyal na nagtatrabaho. “Ah, ganun ba? Pasensya na po. Pasok po kayo Ma'am..” napapakamot pang saad ng bagitong guard. “Salamat..” Itinago ni Francesca ang kaniyang kaba nang binagtas ang daan patungo sa entrance ng main door ng malaking bahay. Nagbabakasakaling naroroon pa si Manang Lena. Hinawi niya ang mga nakabitin na dahon mula sa may katamtamang taas ng puno ng halamang namumulaklak. Nilingon niya ang paligid at sinilip ang loob. Lakas loob siya

Kinaumagahan ay nagising siyang wala na si Javier sa kaniyang tabi. Napakunot-noo siya. Tanging gusot na lamang ng bed sheet ang naging bakas. Naisip niyang baka nagkakape lang sa baba. Tumayo siya at pumasok ng banyo. Nag-ayos ng sarili at naglinis. Pagbaba niya ay narinig niya ang mga ito na masayang nagkukwentuhan. Kumpleto ang mga ito sa hapagkainan. Naroon na rin maging ang anak niyang si Lewis.“Good morning, hija.. anak.” nakangiting bati sa kaniya ng ina. Ngumiti siya. Gumaya na rin ang kaniyang anak na bumati sa kaniya. Inaya pa siya ni Lewis na mag-breakfast sabay ng mga ito. Ngumiti siya sa anak at tumugon. Natuon ang paningin niya sa isang babaeng mestisa na kasabayan ng mga ito sa mesa. Nakatingin rin ito sa kaniya. Ang mga mata nito ay kulay bughaw. Magandang tingnan. Subalit, napakunot ang kaniyang noo. Ang babaeng ito, ang modeling kausap ni Javier kagabi.“Good morning, kumain ka na, honey..” Napatingin siya sa platong inayos ni Javier na sinandukan pa nito ng p

Malalim na ang gabi, hindi pa rin dinadalaw ng antok si Javier. Nasa balkonahe siya at malalim ang iniisip habang si Francesca ay mahimbing nang natutulog. Napakahaba ng araw para sa kaniya. Ang daming mga nangyari. Napabuntong-hininga siya. Nakatayo siya habang nakatanaw sa syudad. Nakagagaan ng pakiramdam ang tanawin sa gabi dahil sa mga city lights. Muli siyang uminom ng alak. Pampatulog sa gabi. Napasandal siya at napasinghap. Laman pa rin ng kaniyang isipan sina Lucas at Dionisio. Paano na lang kung magkasabwat ang dalawa? Napag-alaman pa naman niyang peke ang nakasaad sa article ng newspaper na nabasa ni Francesca nung isang araw. Ginawa lamang ito ni Dionisio para matakasan ang mga nakapatong na kaso sa ulo. He smirked. ‘Kahit pa anong gawin mong pandaraya, Dionisio. Hindi mo ako maloloko..” Umigting ang kaniyang panga. ‘Balang-araw, mahuhulog ka rin sa mga palad ko, gaya nang nangyari kay Selina..’ Kuyom ang kamaong saad niya. Sa ngayon, nakakulong si Lucas pero alam niy