LOGINShare
บทที่ 83
publish date:
2026-09-29 10:54:01ซีฮันกล่าว
“ครอบครัวของผู้เสียชีวิตจะได้รับการดูแลจากตำหนักหงส์ และข้าจะขอพระราชทานเ
Latest chapter
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 83
ซีฮันกล่าว“ครอบครัวของผู้เสียชีวิตจะได้รับการดูแลจากตำหนักหงส์ และข้าจะขอพระราชทานเกียรติยศให้พวกเขา”ชายผู้นั้นหลับตาลงอย่างโล่งใจ ซีฮันลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในคลัง หีบเหล็กสามใบถูกเปิดต่อหน้าผู้แทนจากสามฝ่าย เอกสารด้านในบางส่วนมีคราบเขม่า แต่ส่วนใหญ่ยังสมบูรณ์ สมุดบัญชีเสบียง ตราประทับปลอม รายชื่อขุนนางผู้รับเงิน เส้นทางลับสำหรับนำเสบียงออกจากขบวน และแผนที่ค่ายฝึกทหารนอกบัญชี ฮ่องเต้ยืนอยู่หน้าโต๊ะ กำลังทอดพระเนตรบัญชีเล่มหนึ่ง สีพระพักตร์เย็นชา ซีฮันเข้าไปถวายพระพร“ฝ่าบาท”พระองค์เงยหน้าขึ้น “มาแล้วหรือ”“เพคะ”นางมองเอกสารบนโต๊ะ“ฝ่าบาททรงทราบเรื่องขบวนได้อย่างไร”ฮ่องเต้ปิดสมุดบัญชีลง“เราพบว่าคนของเข่อหยวนฉิงส่งม้าเร็วออกจากเมืองหลวงสามกลุ่มเมื่อคืนก่อน”“จึงทรงคาดเดาว่าพวกเขารู้เรื่องหลักฐาน”“ไม่ใช่เพียงคาดเดา”พระองค์หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งส่งให้นาง เป็นรายงานจากองครักษ์หลวง ระบุว่าคนของตระกูลเข่อกำล
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 82
ทหารม้ากว่าสามสิบคนพุ่งออกมาจากแนวไม้ ทุกคนสวมชุดเกราะดำประดับตรามังกรเงิน ดาบในมือสะท้อนแสงไฟวาบหัวหน้ากององครักษ์ยกดาบขึ้น“คุ้มครองรถหลักฐาน จับคนร้ายเป็น!”องครักษ์หลวงเข้าปะทะทันที ม้าศึกพุ่งชนแนวชายชุดดำจนแตกกระจาย ดาบคมกริบฟาดลงอย่างแม่นยำ คนร้ายที่กำลังล้อมรถถูกบีบให้ถอยออกจากกัน หัวหน้าคุ้มกันตระกูลซีมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจตามแผนเดิม ฮองเฮาส่งคนมารับเพียงหกคน แต่ผู้ที่ปรากฏกลับเป็นองครักษ์หลวงทั้งกอง นั่นหมายความว่ามีผู้หนึ่งรู้เรื่องขบวนหลักฐาน และยอมใช้อำนาจของราชสำนักเข้าปกป้องอย่างเปิดเผยชายชุดดำบางส่วนเห็นสถานการณ์ไม่ดีจึงพยายามหนีเข้าป่า แต่พลธนูขององครักษ์หลวงปิดทางไว้ทั้งหมด“ผู้ใดทิ้งอาวุธจะไว้ชีวิตเพื่อสอบสวน!”หัวหน้ากองประกาศ คนร้ายกลับไม่มีผู้ใดยอมจำนน พวกเขาต่อสู้ราวกับรู้ดีว่าหากถูกจับเป็นย่อมมีชะตาที่เลวร้ายกว่าความตาย ชายชุดดำผู้หนึ่งล้วงยาพิษจากแขนเสื้อ แต่ยังไม่ทันกลืน องครักษ์ข้างหน้าก็ใช้ด้ามดาบกระแทกข้อมือจนหลุด อีกคนพยายามจุดไฟเผาตัวเองพร้อมเอกสารที่แย่งมาได้ แต่ถูกลูกธนูยิง
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 81
นางคลี่แผนที่รอบเมืองหลวงออกหากคนของเข่อหยวนฉิงยังควบคุมด่านตรวจ พวกเขาอาจไม่จำเป็นต้องรู้ว่าขบวนใดเป็นของจริง เพียงส่งคนเฝ้าถนนทุกสายและตรวจรถสินค้าจากชายแดนทั้งหมดก็พอ“ส่งองครักษ์ของเราออกไปรับนอกเมือง”“จะใช้คนจำนวนเท่าใดพ่ะย่ะค่ะ” ตงเปียนถาม“ไม่เกินหกคน หากมากกว่านั้นจะสะดุดตา”“จุดนัดพบอยู่ที่ใด”ซีฮันชี้สะพานร้างทางเหนือ ห่างจากกำแพงเมืองประมาณยี่สิบลี้“ให้พวกเขารอที่โรงเตี๊ยมร้างหลังสะพาน เมื่อเห็นรถสมุนไพรสามคัน ให้แสดงเหรียญทองแดงที่บากตรงขอบ”ตงเปียนรับคำแล้วรีบออกไปจัดการ ขณะเดียวกัน ขบวนรถขนหลักฐานกำลังเข้าใกล้เมืองหลวงพวกเขาเดินทางโดยไม่จุดคบไฟ อาศัยแสงจันทร์ซึ่งถูกเมฆบดบังเป็นระยะ ถนนเปียกชื้นจากฝนเมื่อคืนทำให้ล้อรถเคลื่อนไหวช้ากว่าปกติ หัวหน้าคุ้มกันขี่ม้าอยู่ด้านหน้า เขามองรอยเกือกม้าบนพื้นแล้วขมวดคิ้ว“หยุด”รถทั้งสามคันหยุดพร้อมกัน ทหารเก่าคนหนึ่งกระโดดลงไปตรวจรอย“มีม้าหลายสิบตัวผ่านไปไม่นานขอรับ&rdq
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 80
ซีเหวินเต๋ออ่านจดหมายจนจบสีหน้าของเขาค่อย ๆ เคร่งเครียด“นางพบเส้นทางนั้นแล้วหรือ”“เหนียงเหนียงพบว่าคนของเข่อหยวนฉิงควบคุมกรมส่งกำลังบำรุงและเส้นทางลำเลียงหลายจุดพ่ะย่ะค่ะ”ซีเหวินเต๋อหัวเราะอย่างขมขื่น“พวกเรารู้มานานแล้ว แต่ไม่มีผู้ใดยอมฟัง”เขาเดินไปยังมุมห้องเก็บอาวุธ ใช้มือกดกลไกใต้ชั้นวางหอก ผนังไม้ด้านหลังจึงเลื่อนออก เผยให้เห็นหีบเหล็กเก่าใบหนึ่งภายในมีสมุดบัญชีหลายเล่ม แผนที่เส้นทาง ตราประทับจำลอง และจดหมายร้องเรียนที่ไม่เคยถูกส่งถึงฮ่องเต้“นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่ง”ซีเหวินเต๋อกล่าว“ตอนข้ายังเป็นแม่ทัพกองหน้า ข้าเคยส่งคนติดตามขบวนเสบียง พบว่าของหนึ่งในสามถูกนำออกจากรถก่อนถึงด่าน แล้วแทนที่ด้วยกระสอบที่ใส่ทรายหรือเมล็ดข้าวคุณภาพต่ำ”เฉินกวงเปิดสมุดบัญชีด้านในบันทึกวัน เวลา และสถานที่อย่างละเอียด“เหตุใดท่านไม่เคยนำหลักฐานเหล่านี้ออกมา”“เคยนำออกมาแล้ว”ซีเหวินเต๋อตอบเสียงเ
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บททที่ 79
ตระกูลเดิมของร่างนี้คือสกุลซี ตระกูลนักรบเก่าแก่ซึ่งเคยครอบครองอำนาจทางทหารอย่างมั่นคงหลายชั่วอายุคน ส่วนตระกูลหานทางฝ่ายมารดาก็เป็นสายแม่ทัพที่มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน การสมรสระหว่างสองตระกูลเคยทำให้ซีฮันมีสายสัมพันธ์กับกองทัพกว่าครึ่งหนึ่งของชายแดนเหนือและตะวันตกนั่นเป็นเหตุผลที่นางได้รับเลือกให้เป็นฮองเฮาและอาจเป็นเหตุผลแท้จริงที่เข่อหยวนฉิงต้องการให้นางอ่อนแอจนไม่อาจแตะต้องกิจการภายนอกได้เมื่อซีฮันเดิมประชวรและปิดตำหนัก คนของตระกูลซีกับตระกูลหานก็ถูกลดตำแหน่งทีละคน บ้างถูกกล่าวหาว่าบริหารกองทัพผิดพลาด บ้างถูกโยกย้ายไปด่านห่างไกล บ้างถูกบังคับให้ออกจากราชการโดยไม่มีโอกาสแก้ต่างในสายตาคนทั่วไป นั่นคือการเสื่อมอำนาจตามกาลเวลาแต่เมื่อมองผ่านแผนผังที่นางวาดขึ้น ซีฮันกลับเห็นว่าทุกเหตุการณ์เชื่อมโยงกับเส้นทางเสบียงทหาร“เฉินกวงไว้ใจได้มากเพียงใด”“เขาเคยรับดาบแทนบิดาของเหนียงเหนียงในสนามรบพ่ะย่ะค่ะ หลังได้รับบาดเจ็บที่ขา จึงออกจากกองทัพ แต่ทุกปีในวันครบรอบการสิ้นของท่านแม่ทัพใหญ่ เขายังแอบไปจุดธูปที่สุสาน”
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 78
หานจิ้งอันคือญาติฝ่ายมารดาของร่างเดิม เป็นแม่ทัพจากตระกูลหาน ตระกูลนักรบเก่าแก่ซึ่งเคยค้ำจุนราชวงศ์มาตั้งแต่สมัยฮ่องเต้องค์ก่อน เขาถูกลดตำแหน่งเมื่อสามปีก่อน หลังถวายฎีการ้องเรียนว่าเสบียงชายแดนหายไปเกือบสามส่วน เหตุผลในราชโองการระบุว่าเขาบริหารกองทัพบกพร่อง สร้างความวุ่นวาย และกล่าวหาขุนนางโดยไร้หลักฐาน“เหตุใดเรื่องนี้ไม่เคยมีผู้ใดกล่าวกับข้า”ซีฮันถามเสียงต่ำ ตงเปียนมีสีหน้าลำบากใจ“เวลานั้นเหนียงเหนียงยังประชวรบ่อย และแทบไม่ได้พบคนจากตระกูลเดิมพ่ะย่ะค่ะ หลังแม่ทัพหานถูกลดตำแหน่ง ตระกูลหานก็ถูกกีดกันจากราชสำนักมากขึ้น”“แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ใด”“ประจำอยู่ด่านเล็กทางตะวันตกเฉียงเหนือพ่ะย่ะค่ะ มีกำลังทหารในมือไม่ถึงหนึ่งพัน”โถวฝ่าเฟยถอนหายใจ“จากแม่ทัพใหญ่ กลายเป็นผู้ดูแลด่านชายแดนเล็ก ๆ”ซีฮันมองชื่อหานจิ้งอันบนกระดาษ จากนั้นจึงค้นรายชื่ออื่นต่อ แม่ทัพหานเหวินคัง ผู้เป็นลุงของซีฮัน เคยถูกกล่าวหาว่าทำอาวุธสูญหาย ทั้งที่เอกสารส่งมอบจากคลังหลวงไม่ตรงกับจำนวนจริง
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 14 ปัดเป่าภัยร้าย
ปัดเป่าภัยร้าย “มินานดอก หากเจ้าอดทนเพื่อปัดเป่าให้คำทำนายของโหรหลวงที่บอกว่าจะเกิดเหตุร้ายแรงนั้นผ่อนเบาลงได้”กษัตริย์ยุคโบราณเชื่อการทำนายทายทักถึงขนาดนี้เลยเชียวหรือ? ลิลลี่นึกในใจ เธอเรียนรู้เกี่ยวกับศาสตร์ฮวงจุ้ยในการออกแบบและแม้ว่ามันจะมีความสำคัญสำหรับการก่อสร้างในยุคสมัยใหม
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 13 พระสวามีคือฮ่องเต้
พระสุรเสียงของเฉียนหลงราวติดขัดเพราะพระองค์ก็ทรงเคอะเขินต่อการได้พบพระชายาเอกซึ่งตอนนี้นางช่างแตกต่างไปจากวันวาน น้ำเสียงของนางมั่นคงกว่าเดิม ไม่ฟูมฟายพร่ำเพ้อและพระพักตร์นั้นอมชมพูงามจับพระทัยยิ่งนัก และขณะเดียวกัน ลิลลี่ในร่างของซีฮันฮองเฮาก็มีโอกาสได้เห็นใบหน้าของกษัตริย์ผู้เลื่องชื่อเรื่องการเป
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 12 คำบอกเล่าจากโหรหลวง
“ข้ามิกลัวดอก คนในราชสำนักล้วนอยู่ใต้อาณัติของข้า ทุกคนรู้ดีว่าชะตาของฮองเฮานั้นอยู่ได้อีกมินาน ก็นางช่างอ่อนแอ มีวาสนาหากไร้ซึ่งอำนาจก็มิอาจทำอันใดได้ นางมิมีใครอยู่เคียงข้าง แม้พ่อของนางเป็นถึงแม่ทัพกองธงขอบเหลืองที่ฮ่องเต้ต้องทรงให้ความเกรงใจแต่ความอ่อนแอจะฝังนางทั้งเป็น และวันหนึ่งข้านี่ล่ะจะเห
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 11 ไม่อาจเปลี่ยนแปลง
โหรหลวงโบกมือเรียกคนสนิทนำกระดองเต่าวางบนกระดานรองเข้ามาเพื่อให้ฮ่องเต้ได้เห็นซึ่งก็ทำให้ทั้งเฉียนหลงและเข่อชิงหวงกุ้ยเฟยสนใจอย่างมาก สักครู่โหรหลวงจึงเอ่ยขึ้น“โดยปกติแล้วหม่อมฉันใช้กระดูกวัวในการทำนายดวงบ้านเมือง แต่สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มีความแปลกประหลาด จึงได้ใช้วิธีการทำนายอย่างโบราณที่
You May Also Like
ยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น276.2K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด126.3K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน128.5K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย259.9K viewsยาพิษที่หวานที่สุด คืออ้อมกอดจากฮ่องเต้ทรราช!!
มาตารดา480 viewsลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา
อาเสวี่ยอาหยาง655 viewsเกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง
ดอกไม้หนาม368 viewsเมื่อฮองเฮาปีศาจ ชวนอ๋องทรราชกู้บัลลังก์
Treenapa45 views
