บททั้งหมดของ Contract Marriage with Mr. Impotent: บทที่ 191 - บทที่ 200

Tahimik si Fae. Hindi siya umiimik. Pero hindi rin siya basta malamig—may kakaiba sa tingin niya.Parang may hinahanda siyang hindi inaasahan ni Richard.Tahimik. Tahimik na parang bagyong walang tunog pero punung-puno ng pangamba.Nagpakita siya ng kakaibang ekspresyon.Hindi galit. Hindi rin malungkot.Isang tinging walang emosyon—at dahil doon, mas lalong kinabahan si Richard.Nanuyo ang lalamunan niya.Hindi siya mapakali. Napahawak sa batok, sa baba, sa pantalon. Hindi alam ang gagawin.Parang kulang na lang ay tumakbo palabas.At sa hindi inaasahang sandali, iniabot ni Fae ang isang folder.Parang tinamaan ng kidlat si Richard.Nanlaki ang mata niya.'Oh no…''Ito na ba 'yon?''Ito na 'yung papel na kinatatakutan ng lahat ng mister sa mundo…'Naisip niya.Napalunok si Richard. Nanginginig ang kamay. Hindi na siya makahinga sa kaba."M-misis..." nauutal niyang sabi."Hindi mo naman kailangang gawin 'to agad... I-I mean, oo, alam kong nagkamali ako sa pagtatago, pero... pero hindi

Sa isang mataas na bahagi ng Makati, sa loob ng pinaka-eksklusibong compound na tinatawag na Arboréa Residences, matatagpuan ang isang villa na hindi lang basta tahanan kundi isang simbolo ng yaman at katahimikan. Sa pinakamalayong sulok ng compound — isang corner lot na malapit sa main security gate ngunit may sariling access road — nakatayo ang villa na may mala-resort na ambiance, high-tech features, at natural na hangin na tila yakap ng kaginhawahan.May init ng araw sa tanghaling iyon, pero ang malamig na ihip ng hangin at lilim ng mga puno sa paligid ng villa ay nagpapagaan sa gawain ng dalawang taong abala sa labas.Sa labas ng white-painted gate, makikita ang isang medium-sized na delivery truck na bukas ang likuran. Sa loob nito, ilang kahon ng kagamitan, appliances, at display pieces ang maingat na nakasalansan. Ilang staff ang bumababa ng mga kahon habang sumusunod sa mahinahong utos ng mag-asawang sina Richard at Fae."Sa may hallway mo na lang muna ilagay 'yan, temporary

Bumukas ang pinto at tumambad sa kanila ang isang pamilyar na pigura—isang matandang may tungkod na may taglay na dignidad sa bawat hakbang, kasunod ang isang binatang mukhang tensyonado. Si Bernard Gold at si Kevin.Ngumiti si Fae at agad na nagmano."Lolo Bernard po ba itatawag ko sa 'yo o Chairman Gold?" biro ni Fae habang nakatingin nang may halong lambing.Napailing si Bernard, halos matumba sa inis bago inambaan si Richard ng kanyang baston."Itong batang ito kasi! May nalalaman pang pakulo!" reklamo niya sabay taas ng tungkod, tila gustong sapukin ang apo.Napatawa si Fae. "Pasok po kayo," alok niya bago lumingon kay Kevin at kumindat. Napalunok si Kevin, halos pagpawisan sa kaba—para bang nabasa ni Fae ang buong kaluluwa niya."So…" panimula ni Fae habang nakatitig sa kanya. "Di ko alam kung anong itatawag ko sa 'yo. Mr. Gold ba o—?""Ahem, Kevin na lang po," sabay kamot sa ulo ng binata, halatang gusto nang matunaw sa kinatatayuan."Wag mo na gaanong pahirapan si Kevin," saba

"Ano 'yon?" nauutal na tanong ni Fae, habang unti-unting sumisikip ang kanyang dibdib. Huminga nang malalim si Richard, waring nag-iipon ng lakas ng loob, saka malumanay na nagsalita. "White Family." Napasinghap si Fae. Napakunot-noo siya. "Anong… ibig mong sabihin?" Tumingin si Richard diretso sa mga mata niya. "Alam mo na siguro na bumagsak na ang White Clan." Hindi agad nakasagot si Fae. Sa halip, dahan-dahang tumango—may halong pagtataka at kaba. Bumuntong-hininga si Richard, saka nagpatuloy. "Alam ko na ang White Cosmetics ay hindi lang basta kumpanya. Trabaho ito ng mama mo. Ito dapat ang mana mo." Biglang natigilan si Fae. Hindi siya makapagsalita. Hindi siya makagalaw. Tila nanigas ang katawan niya sa banggit ng White Cosmetics—isang pangalang hindi lang negosyo kundi alaala ng kanyang ina. Dugo't pawis, iyon ang laging sinasabi ng mama niya noon. Dugo't pawis ang itinaya para maitayo ang negosyong iyon. Tahimik siyang nakatingin kay Richard, bakas sa mukha ang tensy

Sa Loob ng Isang ClubSa isang high-end na club na mas kilala sa mga mayayaman at "feeling mayaman," masikip sa loob, makintab ang mga ilaw, may mga umuusok na cocktail at malalakas na tugtog ng EDM na akala mo'y rumaragasang tren. Sa isang private VIP room, may isang eksenang hindi pwedeng kalimutan.Nasa loob ang isang lalaking mamantika ang mukha, kulang sa skincare at mukhang hindi kilala ang salitang flossing. Sa bawat salita niya, parang may usok na lumalabas — hindi dahil sa vape, kundi dahil sa mabahong hininga. Mataba siya at pawisin, suot ang isang sando na pilit pinalalabas ang kanyang "muscle" na tila mas malapit sa pancit canton kaysa abs. May suot pa siyang gintong kadena na mukhang binili sa Divisoria at mga singsing na halos mas malaki pa sa daliri niya. Ang taong ito ay walang iba kundi si Lenard Avila.Kilala si Lenard bilang isang "second generation rich kid" — anak ng mayamang pamilya pero parang pinabayaan ng yaman sa kalagitnaan ng puberty. Sa kabila ng itsura ni