บททั้งหมดของ My Uncle is My Secret Lover: บทที่ 71 - บทที่ 80

One Sinful Night With My Lawyer (SSPG) BLURB: “You belong to me, Elira. Not just for one night. Not just for this case. Forever.” *** Minsan lang daw nagkakamali ang isang abogado. Pero para kay Cassian Voltaire Bartolome—ang pinakabatang high-profile lawyer sa bansa—ang pagkakamali niya ay isang babae. Elira never expected her life to cross paths with his. Isa lang siyang simpleng babae na nasangkot bilang witness sa isang kaso. Pero isang gabi, matapos ang stressful na araw sa korte, she found herself in Cassian’s arms. One sinful night na dapat ay kalimutan niya… pero paano kung ang mismong abogado na nagligtas sa kanya sa witness stand, siya rin ang lalaking unti-unting winawasak ang puso at katawan niya? Cassian is ruthless, brilliant, and dangerously possessive. Sa korte, lahat ay nakatingala sa kanya bilang isang professional na walang bahid. Pero sa likod ng mga saradong pinto, iba ang mundo niya—isang lalaking hindi marunong magpatawad, hindi marunong magbitaw, at hindi

Pagkalabas ko ng silid ni Cassian, pakiramdam ko ay sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang sarili ko pagkatapos ng nangyari kagabi. Hindi ako makapaniwala na nagawa kong makipaghalikan at humiga sa kama ng isang lalaking halos hindi ko kilala.Pero habang naglalakad ako sa hallway ng condo building niya, kinapa ko ang panty ko. Walang dugo. Virgin pa rin ako. Napahinto ako. Ibig bang sabihin, walang nangyari? Pinagtripan lang ba niya ako? Pinaglaruan niya lang ba ako para akalain kong may nangyari sa amin?Nanginginig ang kamay ko habang kinuha ko ang cellphone ko. Tumatawag si Claire.“Claire?” halos pasigaw kong sagot.“Elira! Saan ka ba kagabi? I’ve been calling you since last night!” boses niyang galit at nag-aalala.“I… I slept somewhere. Sorry, hindi ko nasagot. I’ll explain later,” mabilis kong sagot.“Hindi ka ba umuwi? Nag-aalala na sina Tito at Tita—”Hindi na niya natapos ang sinasabi niya dahil biglang may sumunod-sunod na malalakas na putok ng ba

Pagkauwi ko mula sa opisina ni Cassian ilang araw na ang nakalipas, hindi ako matahimik. Paulit-ulit na pumapasok sa isip ko ang bawat salita niya. Ang mga mata niyang walang alinlangan nang sabihin na ang katawan ko ang kabayaran. Kahit anong pilit kong iwasan, bumabalik at bumabalik sa isip ko.Tatlong araw akong halos hindi lumabas ng kuwarto. Tahimik lang akong nakaupo, iniisip kung may iba pa bang paraan. Binuksan ko ang cellphone ko, sinuri ang mga message, at doon ko nakita ang bagong text mula kay Cassian.Cassian: If you’ve decided, come to my house. I’ll send you the location.Kasunod noon ay ang address na malinaw na nakalagay.Nanginginig ang mga kamay ko habang binabasa ko iyon. Tumigil ako, nakatulala, at paulit-ulit na tinatanong ang sarili ko: Pupunta ba ako? Kakayanin ko ba ito?Pero alam kong wala na akong ibang magagawa. Kung hindi ko gagawin, mawawala ang kaso. Walang mananagot sa pagkamatay nina Mama, Papa, at Claire. At iyon ang pinakanatatakot ako.Kinabukasan n

Halos hindi ako makalakad kinabukasan. Bawat galaw ko ay may kasamang hapdi na parang punit sa loob ng pagkatao ko. Pakiramdam ko ay nahiwa ang buong pagkababae ko matapos akong angkinin ni Cassian ng paulit-ulit kagabi. Hindi ko na mabilang kung ilang beses, basta ang alam ko, halos mawalan ako ng ulirat sa sakit at pagod.Pagmulat ko ng mga mata, wala na siya sa tabi ko. Bumangon ako nang dahan-dahan, pilit na kinukolekta ang mga piraso ng lakas ko. Agad kong kinuha ang mga gamit ko sa gilid ng kama, nagbabalak na magbihis at makaalis bago pa siya bumalik. Ngunit hindi pa ako nakakatayo nang tuluyan, biglang bumukas ang pinto ng banyo.Napatigil ako. Lumabas si Cassian, basang-basa pa ang katawan at buhok, may nakapulupot na tuwalya sa baywang niya. Napalunok ako nang makita ko ang mga marka sa leeg at dibdib ko—mga halik at kagat na iniwan niya kagabi. Hindi ko aakalaing papayag akong gawin niya iyon sa akin. Pero nang makita ko ang mga bakas na iyon, para akong nakaramdam ng hiya

Pagkarating namin sa bahay ni Cassian, agad siyang umalis. Sabi niya may pupuntahan pa siyang isa pang kliyente. Naiwan akong mag-isa, kasama lang ang mga tauhan at maid niya.Agad akong inalalayan ng maid papasok. Para akong espesyal na bisita sa paraan ng pagtrato nila. Pinagsilbihan nila ako ng pagkain, inihanda ang kwarto ko, at parang wala silang ibang ginawa kundi tiyakin na komportable ako.“Ma’am, gusto niyo po ba ng juice o tea?” tanong ng isang maid habang nag-aayos ng mesa.“Water na lang, please,” sagot ko. Hindi ako sanay sa ganitong trato. Nakakailang.“Kung may kailangan kayo, just press the bell on the side table,” sabi ng isa pa.Tumango ako at ngumiti nang mahina. “Salamat.”Pag-alis nila, naupo ako sa kama. Wala akong magawa. Parang nakakulong ako sa isang lugar na hindi akin. Kaya kinuha ko ang laptop ko at naghanap ng mga trabaho online. Gusto kong makaipon. Ayokong umasa kay Cassian habang buhay. Kung may ipon ako, baka sakaling magkaroon ako ng kahit kaunting ka