บททั้งหมดของ My Uncle is My Secret Lover: บทที่ 81 - บทที่ 88

Tanghali na nang umalis si Cassian para magpunta raw sa isang meeting. Naiwan akong mag-isa sa bahay kasama ang maid na abala sa kusina. Dahil wala akong magawa, naglakad-lakad ako sa loob ng kwarto niya. Hindi ko alam kung bakit pero sobrang curious ako tungkol sa personal niyang buhay, lalo na tungkol sa ex-fiancée niya na si Ashley.Pumunta ako sa gilid ng kama kung saan may isang maliit na drawer. Mabigat ang loob ko habang nakatingin doon, pero sa huli, binuksan ko rin. Ilang folders lang at ilang lumang gamit ang nakita ko. Sa pinakailalim, may isang CD na may sticker.Napahinto ako nang makita ko kung ano ang nakadikit doon. Nakasulat ang pangalan ni Ashley at may picture pa nilang dalawa ni Cassian, magkahawak-kamay.“Ganito ba siya ka-proud sa past nila at ginawa pa talagang label?” mahina kong sabi habang hawak ang CD. Hindi ko alam kung dapat ko ba itong buksan, pero mas nangingibabaw ang kuryosidad ko kaysa takot na mahuli.Kinuha ko ang CD at mabilis na isinaksak sa lapto

Pag-upo ko sa hapagkainan, pilit kong iniiwas ang tingin ko kay Cassian. Nakatutok lang ako sa plato, pero hindi ako makapag-concentrate sa pagkain. Nagulat ako nang maramdaman kong may mainit na kamay na biglang humawak sa hita ko sa ilalim ng mesa. Napapitlag ako at napatingin sa kanya. Kalmado lang siya habang kumakain, parang walang ginagawa. Pero naramdaman kong dahan-dahan niyang pinisil ang hita ko. “Cassian, bitawan mo ako,” mahina kong bulong. Lumapit siya, halos madikit ang labi niya sa tainga ko. “Kumain ka ng maayos. Kakainin pa kita mamaya,” bilyong sabi niya. Parang kinuryente ako sa narinig. Agad kong iniwas ang tingin ko at halos hindi ko maituloy ang subo ko. “Baliw ka ba?” pabulong kong sagot. Ngumisi siya. “Hindi. Totoo lang.” Pinilit kong alisin ang kamay niya pero mas lalo niyang diniin. “Stop it, Cassian. May maid dito.” “Let her see,” malamig niyang sagot, pero halatang nang-aasar. Napatingin ako sa maid na abala lang sa kusina. Hindi niya kami pinapans

Masakit ang buong katawan ko nang magising ako kinabukasan. Parang lahat ng kalamnan ko ay pagod, pero ang pinakaramdam ko ay ang sobrang pamamanhid ng gitna ko. Hindi ko halos maigalaw ang mga binti ko. Ilang beses akong pinasukan kagabi, paulit-ulit, hanggang mawalan na ako ng lakas. Napalingon ako sa tabi ko. Nandoon pa rin si Cassian, mahimbing na natutulog. Halata sa mukha niya ang pagod pero kahit natutulog, hindi nawawala ang karisma niya. Tahimik ko siyang pinagmasdan. Hindi ko mapigilang humanga. Ang kinis ng balat niya, ang tulis ng ilong niya, at ang labi niya na kanina lang ay walang tigil na humahalik sa akin. Biglang pumasok sa isip ko ang isang bagay na hindi ko inaasahan—ang magkaroon ng anak sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit, pero habang tinitingnan ko siya, bigla kong inisip na kung sakali, siguradong maganda ang lahi ng magiging anak namin. Napailing ako. “Ano bang iniisip ko?” bulong ko sa sarili ko. Biglang gumalaw si Cassian. Dumilat ang mata niya at napatin

Napahawak ako sa ulo ko nang marinig ko si Conrad na nagsabi sa parents namin na si Elira ang tumulong sa kaniya years ago. Hindi ko alam kung matutuwa ako o maiinis sa kapatid ko. Mas lalo lang akong kinabahan kasi kita ko sa mga mata nina Mommy at Daddy na mukhang gusto na agad nila si Elira. Nakatingin ako kay Elira na halatang naguguluhan din. Hindi niya siguro alam kung paano magrereact. Ako mismo hindi ko alam kung paano itatama ang mga nasabi na ni Conrad. “Kuya,” sabi ni Conrad na walang kaalam-alam sa tensyon, “sinabi ko na kay Mom at Dad. Sila na mismo nagsabi na thankful sila kay Ate Elira kasi kung hindi dahil sa kaniya, baka wala na ako.” “Conrad…” mariin kong sabi, pinipigilan ang sarili kong huwag magalit. “What? It’s true, Kuya. She saved me,” sagot niya. “They should know.” Tumingin ako kay Elira. Tahimik lang siya, pero halata ko sa mga mata niya ang mga tanong. “Cassian,” bulong niya habang nakatingin sa akin, “ano ba ‘to?” Bago ako makasagot, nagsalita si Dad