All Chapters of พ่ายรักซ่อนใจ: Chapter 31 - Chapter 40

มะนาวเลิกเรียนเสร็จเธอก็เดินมาเข้าห้องน้ำ โดยคินน์ส่งมาบอกแล้วว่าจะมารับและจะรอที่ใต้ตึก “ว่ายังไงอีมะนาว พวกไปไหนล่ะ ทำไมมาเข้าห้องน้ำคนเดียว” ร่างสูงโปร่งของเมษาเดินเข้ามาพร้อมกับมองมะนาวด้วยสายตาหาเรื่อง ซึ่งหญิงสาวก็ตวัดสายตามองอย่างตกใจ “มีอะไร...” “มึงถามว่ามีอะไรอย่างนั้นเหรอ เมื่อเช้ามึงทำให้กูอับอายคนไปทั่ว วันนี้กูจะจัดการมึงและคนอย่างมึงมันต้องอายกว่ากูเป็นร้อยเป็นพันเท่า” “จะทำอะไร” มะนาวบอกด้วยเสียงสั่น เธอไม่ได้กลัวนะ แต่การที่มารุมสามต่อหนึ่งแบบนี้ ต่อให้เธอเก่งมากแค่ไหนก็สู้แรงพวกนี้ไม่ได้สักนิดเดียว “ทำให้มึงอับอายคนไปทั่วยังไงล่ะ” ว่าจบสามสาวก็ปรี่เข้ามาพร้อมกับจัดการกระชากเสื้อนักศึกษาของมะนาวออกโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว จากนั้นทั้งสามสาวเข้ามาจัดการกระชากเสื้อนักศึกษาของมะนาวอย่างแรง จนกระดุมของเธอหลุดออกมาจากรังดุมอย่างช่วยไม่ได้ “ปล่อยนะ” มะนาวพยายามดีดดิ้นไปมาเนื่องจากทั้งสามคนพยายามรุมทึ้งร่างกายของเธออย่างรุนแรง จนมะนาวแทบไม่มีแรงสู้เลย ถ้าตัวต่อตัวเธอไหว แต่พอมาพร้อมกันสามคนเธอยอมรับว่าเธอสู้ไม่ได้จริงๆ

เวลาผ่านไปช่วงเย็นคินน์เตรียมอาหารวางไว้บนโต๊ะ ส่วนเขาก็ตักทุกอย่างใส่จานของตัวเองเพราะไม่อยากนั่งตรงนี้ปล่อยให้มะนาวนั่งที่โต๊ะกินข้าวเพียงลำพัง หญิงสาวกินข้าวด้วยความเศร้าใจ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคินน์ต้องเป็นขนาดนี้ เธอผิดอะไรที่ห่วงน้ำเหนือในฐานะเพื่อน แล้วเขาเป็นอะไรขนาดนั้น เธอแค่อยากจะไปอธิบายให้เพื่อนเข้าใจว่าทำไมถึงไม่ได้บอกให้เร็วกว่านี้เท่านั้น มะนาวกินข้าวเสร็จเธอก็จัดการล้างจานให้เรียบร้อยแล้ว แล้วเดินไปอาบน้ำตามปกติอย่างทุกวัน พร้อมกับไปนอนที่ห้องนอนเนื่องจากตอนนี้มันก็สามทุ่มแล้ว แต่เธอก็ไม่เห็นร่างใหญ่ของคินน์เข้ามาในห้องสักที ใบหน้าหวานมองออกไปนอกห้องก็ไม่พบกับร่างใหญ่ของเขาเลย “ชิ...คิดว่าจะง้ออย่างนั้นเหรอ จู่ๆ ก็มางอนเองช่วยไม่ได้” มะนาวเชิดหน้าขึ้นพร้อมกับเดินกลับไปที่เตียงนอน และล้มตัวลงนอนเล่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองทันที แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไรต่อ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นจนพบว่าคนที่โทรศัพท์มาคือเพื่อนร่วมคณะอย่างธานิน ติ๊ด!! ธานินเป็นเพื่อนชายใจหญิงและเป็นประธานเชียร์ของคณะด้วย และการที่นางโทรมาแสดงว่าต้องมีเรื่อ

“ฉันอยากจะขอผัวแก ถ้าแกยกให้ฉัน ฉันจะบอกแม่ให้คืนบ้านหลังนั้นให้แก” เมษาคิดการใหญ่มากกว่านั้น สามีของมะนาวรวยและมีเงินให้เธอถลุงเล่น และถ้าต้องแลกกับบ้านหลังนั้นที่ทั้งเก่าทั้งโทรมแล้ว ขายก็คงไม่ได้ราคา มันก็คุ้มค่า “ทุเรศ! หน้าด้านมากนะ มาขอแฟนคนอื่นแบบนี้” เป็นไพลินเองที่ขึ้นแทนมะนาว เพราะใครจะคิดว่าเมษาจะกล้ามาพูดแบบนี้ แสดงว่าคงกระหายอยากได้ของคนอื่นมากเลย “ทำไม...ฉันเดินมาบอกดีๆ นะแต่ต่อให้แกไม่ให้ฉันก็จะแย่ง ผู้ชายดีๆ แบบนั้นไม่ควรมาเป็นแฟนลูกของกะหรี่อย่างแกหรอกมะนาว” “เมษา!!” “ทำไม...หรือไม่จริง แกบอกสิว่าแม่แกไม่ใช่กะหรี่ จะบอกอะไรให้นะคนทั้งมหาวิทยาลัยเขารู้กำพรืดของแกกันหมดแล้วว่าเป็นยังไง ไม่ต้องให้ฉันบอกกลิ่นคาวของแกมันก็คลุ้งไปทั่วแล้ว” “หุบปากของเธอไปซะเมษา คุณคินน์เขาเป็นคนนะ ไม่ใช่สิ่งของที่เธอจะมาของ่ายๆ แบบนี้” มะนาวบอกอย่างเหลืออด แล้วมันเรื่องอะไรที่เธอจะยกผู้ชายของตัวเองให้กับลูกพี่ลูกน้องตัวร้ายอย่างเมษา ให้ตายยังไงเธอก็ไม่ยอมหรอกนะ “งั้นฉันจะแย่ง คอยดูแล้วกันว่าผู้หญิงสกปรกๆ อย่างแกกับฉัน คุณคินน์สุดหล่อจะเล

บทที่ 14ฝ่าไฟแดง“ไม่เอาเดี๋ยวมันเลอะนะคะ”“ไม่ต้องกลัว มาครับ...อยากไม่ไหวแล้วเนี่ย ช่วยตัวเองทุกวันรอมะนาวแล้ว”เมื่อจบคำพูดของคินน์ ใบหน้าหวานของมะนาวก็แดงก่ำขึ้นมาทันที เขาแอบไปช่วยตัวเองอย่างนั้นเหรอ ทำไมคนที่ไม่ค่อยชอบเซ็กซ์อย่างคินน์จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้“พี่คินน์...ไม่เอานะคะ” ไม่ทันขาดคำร่างเล็กของมะนาวก็ถูกอุ้มมานอนบนเตียงกว้าง โดยมีร่างหนาของคินน์ขึ้นคร่อมร่างเล็กเอาไว้ ทั้งสองจ้องมองหน้ากันอย่างหลงใหล ก่อนที่ชายหนุ่มจะโน้มลงมาจูบปากจิ้มลิ้มของเมียตัวเอง พร้อมกับสอดลิ้นเกี่ยวกระหวัดไปมาที่โพรงปากนุ่ม“คิดถึงมะนาวมาก”“อื้อ...อ๊า...คิดถึงทำไม อยู่ด้วยกันทุกวัน”“ไม่ได้เอามะนาวเลย อยากเอามะนาวทุกวันจนนอนไม่หลับเลย” มะนาวทำให้เขาเสพติดร่างกายของเธอจนแทบไม่เป็นอันกินอันนอน ขนาดแยกกับร่างบอบบางตอนไปทำงาน ก็คิดถึงแต่เรือนร่างบอบบางของเธอ“เวอร์เกินค่ะ”“ไม่เวอร์ครับ มามะคนดี มาให้พี่เอาดีกว่า วันนี้พี่จะฝ่าไฟแดงเลย” ว่าจบคินน์ก็รั้งชั้นในของมะนาวออกมา และพบว่าเธอไม่ได้ใส่ผ้าอนามัยอย่างที่คิด “มะนาวนี่มันอะไรครับ ทำไมไม่มีเลือดแล้ว”“หายเป็นมาสองวันแล้วค่ะ” หญิงสาวยิ้มแห้งเนื่องจ

บทที่ 15ผู้ชายคนนี้ของฉัน วันนี้มะนาวไม่มีเรียนเธอเลยต้องมาทำงานกับคินน์ที่ร้านอาหาร โดยคราแรกเธอบอกชายหนุ่มว่าขออยู่บ้าน แต่เขากลับบอกว่าให้เธอมานอนเล่นที่ห้องทำงานของเขาแทน ซึ่งมะนาวก็แอบเซ็งนิดหน่อยเพราะไม่รู้จะต้องทำอะไรดี มือเล็กยกขึ้นกดรีโมทเพื่อเลื่อนหารายการหรือละครดู แต่ทุกอย่างดูน่าเบื่อไปหมด หญิงสาวเลยคิดว่าจะเดินออกไปข้างนอกเสียหน่อย ไม่รู้ว่ามีใครให้เธอช่วยอะไรไหม ตอนนี้ทุกคนในร้านรับรู้หมดแล้วว่าเธอเป็นอะไรกับคินน์ ซึ่งคราแรกเธอก็แอบเขิน เพราะกลัวว่าทุกคนจะคิดว่าเธอมาจับเขา ก็คินน์ทั้งหล่อและรวยขนาดนี้ทุกคนคงคิดเป็นเรื่องธรรมดา “ไปไหนมะนาว...” “พี่คินน์ไปไหนคะคุณลิน” มะนาวถามผู้จัดการร้าน แต่ตอนนี้กำลังทำหน้ากระอักกระอ่วนใจจนมะนาวเลิกคิ้วแล้วมองอย่างไม่เข้าใจ “มีอะไรหรือเปล่าคะ” “คือคุณคินน์กำลังคุยกับเพื่อนให้ห้องอาหารค่ะ” ผู้จัดการลินบอกแล้วหลบสายตาของมะนาว ซึ่งเธอก็อดแปลกใจไม่ได้ และหญิงสาวก็เดินไปยังห้องอาหารวีไอพีอย่างสงสัยว่าทำไมผู้จัดการถึงทำท่าทางแปลก มะนาวเดินมายังห้องอาหารแต่หญิงสาวไม่ได้โผงผางเปิดเข้าไป แต