All Chapters of พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC: Chapter 131 - Chapter 140

เสี่ยวเยี่ยน...ราวกับคำต้องมนต์ สองมือเล็กรั้งร่างสูงให้ทิ้งตัวลงมาแนบชิด ริมฝีปากประกบแนบแน่น สอดปลายลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดรัดรึงอย่างเป็นเจ้าของสองมือสากของเซียวชิงเฟิงลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างกรุ่นกลิ่นหอมของดอกเหมย ปลดเปลื้องอาภรณ์คลุมกายของทั้งสองคน แล้วโยนลงจากเตียงอย่างคนคุ้นเคยไม่นาน เสียงผิวกายที่เสียดสีกันไปมาก็ดังประสานขึ้นพร้อมเสียงครางกระเส่า“ทะ ท่านพี่ อึก อือ” ฉินเจียวเยี่ยนครางเสียงหวิว เมื่อถูกเซียวชิงเฟิงเลื่อนริมฝีปากมาจุมพิตบริเวณซอกคอ ออกแรงจูบจนคอขาวเนียนแดงช้ำ ราวกับต้องการทิ้งรอยความเป็นเจ้าของดวงตาดอกท้อเปล่งประกายด้วยความพึงพอใจ เมื่อเห็นตราประทับที่เขาบรรจงสร้างขึ้น แล้วจึงได้เลื่อนริมฝีปากลงต่ำ เพื่อไปประทับตราในส่วนอื่นของร่างกายต่อไปฉินเจียวเยี่ยนที่ยังไม่รู้สิ่งใดก็ได้แต่นอนแอ่นกาย ปล่อยให้เซียวชิงเฟิงจุมพิตและลูบไล้เรือนร่างของนางตามปรารถนาเซียวชิงเฟิงฝังใบหน้าลงกลางร่องเนินเขากลางตัว สองมือประกบลงบนเนินเขาลูกงามทั้งสองข้าง พลางบีบเคล้นอย่างเป็นเจ้าของ บดเบียดฝ่ามือที่หยาบกร้านถูไถเม็ดอิ

“ท่านแม่ พี่หญิง” เสียงอ่อนหวานของฉินเจียวเยี่ยนดังขึ้น พร้อมปรากฏร่างบอบบางในชุดสีฟ้าอ่อนคลุมด้วยเสื้อคลุมสุนัขจิ้งจอกสีขาวก้าวเข้ามาในโถงหน้าของจวน“เยี่ยนเอ๋อร์?” หลินซื่อเรียกอย่างฉงน “เหตุใดวันนี้เจ้าจึงกลับจวนอีกแล้วเล่า? แม่เพิ่งสอนเจ้าไปเมื่อวาน ว่าอย่ากลับเรือนมารดาบ่อย ๆ เหตุใดจึงไม่ฟังคำแม่เสียบ้าง”หลินซื่อที่กำลังนั่งชื่นชมฝีมือเย็บปักของฉินเยี่ยนฟาง จึงรีบลุกขึ้นเดินมาหาบุตรสาว เช่นเดียวกับฉินเยี่ยนฟางที่วางผ้าปักในมือลงบนโต๊ะ แล้วก้าวมาหาน้องสาวด้วยจิตใจที่ประหวั่นพรั่นพรึง ด้วยเกรงว่า วันนี้น้องสาวจะมาด้วยเรื่องไม่ดี“เยี่ยนเอ๋อร์…” ฉินเยี่ยนฟางเรียกเสียงเบา “วันนี้ น้องกลับจวนมีเรื่องใดหรือไม่?”“พี่หญิง...” ฉินเจียวเยี่ยนกลับหน้าลงต่ำ เข้าถึงอารมณ์โศกเศร้าของตนเองตามอาชีพนักแสดงเดิม ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าพี่สาวด้วยขอบตาแดงก่ำ ดวงตาจิ้งจอกคลอไปด้วยหยาดน้ำตาราวกับเสกได้อย่ามาดูถูกดาราเจ้าบทบาทอย่างข้าเชียวนะ เฮอะ!“เสี่ยวหง… นาง เ

“เธอไปบอกพี่สาวเธอแล้วเหรอ?” เสียงทักดังขึ้นก่อนจะปรากฏเจ้าตัวคนถามเสียอีก เสี่ยวหงหรือในตอนนี้ คือ หลี่ชิงหงเดินก้าวเข้ามาในห้องหนังสือของฉินเจียวเยี่ยนที่เซียวชิงเฟิงสั่งปรับปรุงใหม่เพื่อนางโดยเฉพาะฉินเจียวเยี่ยนเงยหน้าขึ้นตามเสียง หรี่ตามองเพื่อนร่วมชะตากรรมหนึ่งเดียวบนโลกใบนี้อย่างระอา “แหม พอหลุดพ้นจากสถานะสาวใช้นี่ ปีกกล้าขาแข็งเลยนะ”หลี่ชิงหงยิ้มระรื่น พลางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “แหม ก็คนเพิ่งได้ปลดล็อกจากสถานะทาสรับใช้มาเป็นไพร่พลคนธรรมดา จะพูดจะจาแบบปกติ ก็ไม่เห็นงั้นจะแปลกอะไร อีกอย่าง ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้ เธอก็รู้ดี”“เฮอะ” ฉินเจียวเยี่ยนแค่นเสียง “คิดค่าดำเนินการยี่สิบตำลึง”“ห้ะ!! ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ” หลี่ชิงหงอุทานเสียงสูง “เธอไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง สามีเธอโน่นที่เป็นคนทำ อย่ามาค้ากำไรเกินควรนะย่ะ”“ตามกฎหมายแล้ว สามีภรรยาก็เปรียบเสมือนคนเดียวกัน สามีฉันทำก็เหมือนฉันทำนั่นแหละน่า” ฉินเจียวเยี่ยนบอกปัด พลางขยับพู่กันไปมาบนกระดาษ “สรุป เธอติดหนี้ฉันอยู่ยี่สิบตำลึง ไว้จะหักจากกำไรที่ขายของในส่วนของเธอ”“ยัยขี้งกเอ๊ย!” หลี่ชิงหงบ่นอย่างไร้ทางสู้ พลางยกเก้าอี้ไม้มานั่งข้าง

‘ระหว่างทาง ส่งสืบแล้ว’เซียวชิงเฟิงอ่านถ้อยคำบนกระดาษแผ่นเล็กซ้ำไปซ้ำมา มองน้ำหมึกบนกระดาษด้วยความแปลกใจ แต่ก็จนใจที่จะคิดสิ่งใดเพิ่มเติม เพราะสิ่งใดที่เกี่ยวพันกับพระชายาของเขา ล้วนแต่ไม่ปกติทั้งสิ้นทั้งความคิดความอ่าน คำพูดคำจา สิ่งของ จนบัดนี้รวมถึงสหายคนใหม่อย่างหลี่ชิงหงอีกด้วยเมื่อความคิดของเขาลอยไปไกลตามความคิดถึง เสียงนกพิราบที่อยู่ในมือของหยางเซิงร้องขึ้นแผ่วเบา จึงเป็นการดึงเซียวชิงเฟิงให้กลับมาสนใจสิ่งตรงหน้าได้“ข่าวจากพระชายา ข้าวมีการสับเปลี่ยนระหว่างทาง” เสียงของเซียวชิงเฟิงเรียบนิ่งจนไม่อาจคาดเดาความรู้สึกได้หยางเซิง “...”ท่านอ๋อง กระหม่อมมิได้อยากรู้ประโยคแรก...“แล้ว... ท่านอ๋องจะให้พวกกระหม่อมทำอย่างไรต่อดีพ่ะย่ะค่ะ?”ข้าวหนึ่งพันเกวียน เมืองหลงชวน เมืองชางหลินเสี่ยวเยี่ยนส่งคนไปสืบที่สองเมืองนั่นให้แล้ว อีกไม่นานคงได้ข่าวคราว ส่วนข้าวหนึ่งพันเกวียน ย่อมไม่อาจสับเปลี่ยนระหว่างทางได้โดยง่าย หากจะสับเปลี่ยน ต้องมีการเตรียมพร้อมเป็นอย่างมากทั้งข้าวเก่าและข้าวใหม่อย่างละหนึ่งพันเกวียน นั่นมิใช่จำนวนน้อย ๆ อีกทั้งยังใช้ระยะเวลาเพียงแค่สองคืนเท่านั้นอีก...แต่ต่อให

สิ้นเสียงเอ่ยถามระคนสงสัยของเซียวชิงเฟิง องครักษ์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นล้วนพากันกลั้นหายใจอย่างมิได้นัดหมาย เมื่อรู้สึกถึงไอสังหารที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวท่านอ๋องของพวกเขาหยางเซิงได้แต่หลับตา ภาวนาถึงพระชายาที่อยู่ไกลถึงเมืองหลวงอยากให้พระชายาอยู่ที่นี่ด้วยจัง...“รายงานท่านอ๋อง!”ก่อนที่ไอสังหารของเซียวชิงเฟิงจะแผ่ซ่านออกไปไกลกว่านี้ เยี่ยม่อ องครักษ์ลับอีกคนได้เข้ามารายงาน “กระหม่อมได้รับหน้าที่ไปสืบเกี่ยวกับกระสอบข้าวพ่ะย่ะค่ะ”“ว่ามา...”เยี่ยม่อหยิบถุงกระสอบสองใบออกมาวางตรงหน้าเซียวชิงเฟิง “ถุงกระสอบทางด้านซ้ายเป็นกระสอบที่พวกกระหม่อมหยิบออกมาจากจวนเจ้าเมืองซีเหยาพ่ะย่ะค่ะ เพราะกระหม่อมเป็นฝ่ายคุ้มกันเสบียงมาส่งที่เมืองซีเหยาเมื่อสองเดือนก่อน”“ส่วนกระสอบทางด้านขวา คือ กระสอบข้าวที่ถูกแกะ เพื่อแจกจ่ายราษฎรในครานี้พ่ะย่ะค่ะ” เยี่ยม่อชี้ตราประทับของคลังเสียงหลวงบนถุงกระสอบ “หากมองเพียงผิวเผินก็อาจจะไม่รู้สึกถึงความแตกต่าง แต่เมื่อนำทั้งสองมาวางเทียบกันเช่นนี้ ย่อมเห็นความแตกต่างได้อย่างชัดเจนพ่ะย่ะค่ะ”เซียวชิงเฟิงเหลือบมองกระสอบข้าวทั้งสองใบ แม้จะเป็นเพียงการกวาดสายตาผ่าน ๆ ก็ยังเห็นราย