บททั้งหมดของ SO BAD เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก: บทที่ 131 - บทที่ 140

"อื้อ~ ซี๊ด~ คุณพอร์ชหวานเสียว~ อ๊ะ! แรงอีกค่ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ! แรงอีก~"​เสียงสวรรค์ที่ดังขึ้นเหมือนเป็นการเปิดทางและมันก็ทำให้ผมหยุดความคิดที่กำลังโต้แย้งกันทันที ผมรีบดึงนิ้วออกพร้อมกับรัวลิ้นให้เร็วขึ้นก่อนที่จะจัดการกับกางเกงของตัวเองที่มันกักเก็บมังกรตัวเขื่องเอาไว้ทันที“ซี๊ด~ ” เสียงหวานดังครวญค

​ก๊อก ๆๆ“น้ำหวานลูก!”“ใคร!” ผมเงยหน้าถามน้ำหวานทันทีด้วยความตกใจส่วนน้ำหวานเองก็หน้าตื่นไม่แพ้กัน“แม่เหรอ?” ผมถามอีกครั้งแล้วเอาผ้าห่มมาคลุมตัวน้ำหวานเอาไว้ เสียงเคาะประตูก็ยังไม่หยุดลง ส่วนน้ำหวานก็เหมือนจะตั้งสติให้ดีแล้วก็หยุดฟัง“ไม่ค่ะ ไม่ใช่เสียงแม่” น้ำหวานส่ายหน้าทำเอาผมโล่งไปเลยครับ ไม่ใ

“เปล่าค่ะฉันปกติดี กลับเข้าไปข้างในดีกว่าเดี๋ยวคนอื่นจะรอ”“ไม่ครับ เราต้องคุยกันให้รู้เรื่องก่อน เชี่ยแม่งจะสูบบุหรี่อะไรกันนักหนาวะ ไปคุยกันในรถครับ” คุณพอร์ชหันไปมองรอบ ๆ ที่มีควันบุหรี่คละคลุ้งแล้วสถบออกมา เขาเป็นคนไม่สูบบุหรี่แล้วก็ไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ด้วยก่อนที่เขาจะจูงมือฉันไปที่ลานจอดรถข้างร้าน

“ทำไม” คุณพอร์ชเปลี่ยนเสียงทันที ทำไมต้องดุด้วยหวานกลัว“ก็มันไม่ชิน นะคะ เรียกแบบนี้มาตั้งนานแล้วชินแบบนี้มากกว่า นะคะคุณพอร์ช ให้หวานเรียกแบบเดิมนะ” ฉันบอกเขาไปทันที มันแปลก ๆ ให้เรียกว่าไงนะ พี่พอร์ช อื้อ~ มันจั๊กจี้ ขนลุก ไม่ชิน“เรียกแฟนว่าคุณมันไม่แปลกกว่ารึไง” คุณพอร์ชยังคงไม่ยอมแล้วก็เหมือนจ

“พามานอนสิครับ นอนคอนโดพี่นี่แหละจะเป็นอะไร” ผมบอกติดตลกเพราะน้ำหวานหน้ามุ่ยทำท่าไม่พอใจใส่ผม“ไม่เอา ไม่อยากนอนทับรอยใคร” น้ำหวานบอกเสียงก็เต็มไปด้วยความงอน สงสัยเมามากถึงได้แสดงท่าทางแบบนี้ออกมา ยัยเมียผมต้องกำลังคิดถึงเรื่องชั่ว ๆ ในอดีตของผมแน่นอน“ไม่มีใครมานอนหรอกครับ มีหวานคนแรกพี่สาบานได้ แล