《Lustful Series (RATED SPG)》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

Nagpasya si Yohan na huwag munang isipin ang mga komplikadong bagay. Masyado na siyang napagod sa pagpipigil sa sarili. Ngayon, handa na siyang tanggapin ang nakatutuksong “Holy Grail” na nasa harapan niya, isang tukso na hindi niya kayang tiisin pa.‘Maybe it’s a poisoned Holy Grail.’ naisip niya, ngunit hindi iyon sapat na dahilan para umatras. Hindi rin naman niya alam kung sino talaga ang babae sa kanyang harapan. Pero kahit pa may bumubuong pagdududa sa isip niya, hindi na niya kayang pigilan ang init na namumuo sa kanyang katawan.Ang halimuyak ng babae, malinis, bagong paligo, ay parang matamis na usok na kumakalat sa paligid at sumisinghot diretso sa kanyang utak. Nakakabighani. Nakakalasing.Muli niyang nilasap ang labi nito, saka mariing ibinaon ang mukha sa leeg ng dalaga, gaya ng isang hayop na uhaw na uhaw sa bango at init ng laman.Humahabol sa hininga si Yohan habang ramdam niya ang bahagyang panginginig ni Jasmine. Nanginig ang balikat ng dalaga sa kiliting dulot ng bas

“There’s no one next to me without wanting something. So, I know, you too.”Mahina pero patuloy ang ungol at mga impit na tinig na pumupuno sa katahimikan ng kuwarto. Matapos ang panandaliang pagtigil, muling gumalaw si Yohan. Pumikit si Jasmine habang sumusunod ang katawan niya sa mabagal na pag-angat at pagbaba. Hawak niya ang buhok sa batok ni Yohan, pilit inaabot ang kaunting katatagan sa pagitan ng mga halinghing at paghinga.Sa panlabas, mukhang malakas si Yohan, pero sa mga sandaling ito, tila ba may kung anong pagod o bigat sa kanya.“Magsalita ka kung ano'ng gusto mo... para maintindihan ko,” mahina ngunit diretso ang boses ni Yohan habang muli siyang tumayo mula sa ibabaw ni Jasmine. Kasabay nito, nawala ang bigat na bumabalot sa kaloob-looban niya.“Ah… haa…” Napalalim ang hinga ni Jasmine. Bago pa siya makakilos, marahan siyang pinatihaya ni Yohan. Hinawakan nito ang kanyang mga tuhod at itinulak paitaas, kaya’t bahagyang nakaangat ang kanyang puwitan. Napalubog ang mukha

Mula sa malayo, papalapit ang tunog ng pagkatok sa pintong kahoy. Dahan-dahang iminulat ni Jasmine ang kanyang mga mata at bumangon mula sa mahimbing na tulog.Habang bumababa ang kumot na nakabalot sa kanyang katawan, unti-unting lumantad ang mapulang balat na hubo’t hubad. Patuloy pa rin ang mahinang pagkatok. Agad na ibinalot muli ni Jasmine ang kumot sa kanyang katawan at marahang nagsalita.“P-pasok.”Bumukas ang pinto, at pumasok ang isang kasambahay. May bahagyang kaba sa kilos nito, ngunit hindi ito ang parehong katulong kagabi. Maingat nitong inilapag ang isang malinis at maayos na damit sa dulo ng kama at magalang na yumuko.“Paano niyo po gustong kumain, Senyorita?”Mapapansin agad ang kaibahan ng asal ng katulong na ito—mas magalang, mas maayos kumilos kaysa sa kahapong nakausap ni Jasmine.“Ah, ako…”“Kung gusto niyo pong dito na lang, dadalhin ko po rito ang pagkain. Pero kung nais n’yo rin po, maaari kayong bumaba. Si Sir Yohan ay nasa dining na po,” alok ng katulong.N

Tinalikuran ni Yohan si Doña Cara at tuluyang umalis. Si Daniel, na matagal nang naghihintay sa labas ng pintuan, ay agad napansin ang ekspresyon sa mukha ni Yohan. Hindi na siya nakapagsalita—parang nilunok niya ang kanyang dila. Hindi na rin siya naglakas-loob na sundan pa ito.Alam niyang sa kaunting usap lang, baka tuluyan nang umiyak si Yohan."Sir..." mahinang tawag niya, pero hindi na tumigil si Yohan.Diretso itong naglakad pabalik sa kanyang opisina, binuksan ang aparador, at kumuha ng bote ng whisky. Ibinuhos niya ito sa kristal na baso sa ibabaw ng mesa at ininom nang isang tagay.Ramdam niyang mainit ang likido habang dumadaan sa kanyang lalamunan, halos parang sinusunog siya nito—pero hindi rin niya sigurado kung kahit papaano ay maibsan nito ang bigat sa dibdib niya.Isa-isang binuksan ni Yohan ang mga butones ng kanyang polo at naupo sa sofa. Isa, dalawa… sunod-sunod niyang tinungga ang alak.Maliwanag pa sa labas, pero tila kabaligtaran nito ang loob ng silid—mabigat,

Umatras ng kaunti si Yohan at dahan-dahang ibinaba ang mga binti ni Jasmine, kahit na nanatili pa rin silang magkadugtong. Pagtingin niya sa nakalaylay na katawan ni Jasmine, saka siya nagtanong, “What are you thinking?”Tahimik ang tagpo, pero malinaw kay Jasmine kung ano ang ibig niyang sabihin. Itinaas niya ang palda, at malabo ngunit mabigat ang alaala ng pakiramdam na parang may kumuha ng isang bahagi niya—tulad ngayon.Ang kakaiba, kahit malabo at magulo ang alaala ng panahong iyon, pakiramdam niya’y tila may punit sa puso niya.“Ayoko... masakit... nakakatakot.” Tumulo ang luha mula sa kanyang pagod na mga mata, kumikislap na parang malalim na dagat.Niyakap siya ni Yohan at pinaupo sa kandungan niya, nakasandal siya sa headboard ng kama. Ganoon din ang posisyon nila kagabi.Muling nabuhay ang ari ni Yohan na kanina’y kakatahimik lang. Bumaba ang tingin niya kay Jasmine—alam niyang naramdaman din ito ng dalaga.“Gusto mo bang itigil ko na?” tanong niya habang hinahaplos ng hinl