One night ไม่นับเป็นสามีค่ะหมอ のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

ติดแต่ชีวิตจริงไม่เหมือนฝันที่พอลืมตาตื่นง้อนิดหน่อยแล้วเธอจะหาย ความเป็นจริงคือพอนอนได้สามชั่วโมง ตีห้าปุ๊บปราชญาก็ต้องรีบตื่นอาบน้ำแล้วกลับกรุงเทพทันทีวันนี้เขามีนัดคนไข้ตอนสิบเอ็ดโมง จะยกเลิกก็ไม่ได้เพราะหมอธีระคงจะไม่ยอม‘ผมก็ต้องช่วยเมียดูลูกนะหมอปราช ไม่ใช่ไม่อยากช่วย แต่ถ้าช่วยหมอตลอดเมียผมอาละวาดผมก็แย่นะ’เขาเพิ่งเข้าใจความรู้สึกนี้ก็ตอนนี้ พวกบรรดาเมีย ๆ เนี่ยพอให้อำนาจแล้วก็น่าปวดหัว แต่จะไม่ให้ก็ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเอะอะแม่เจ้าประคุณก็หนีหายคิดแล้วก็กลุ้ม ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน นอกจากสั่งโทรสั่งสิงหาให้ไปคอยดูแลหนึ่งนางที่ขอนแก่น สิงหาที่เพิ่งเหยียบถึงกรุงเทพเมื่อคืนเลยต้องวนกลับมาขอนแก่นใหม่อีกรอบ“ฝากดูหนึ่งหน่อย กำลังท้องฉันกลัวลื่นล้ม ค่าห้องเท่าไหร่ก็มาเบิกแล้วกัน”สิงหารับคำเรียบๆ ตามนิสัย แต่พอวางหูก็โทรกลับไปบอกปรมะกึ่งบ่นว่า“คุณปราชฝากผมไปดูคุณหนึ่งที่ขอนแก่น บอกว่ากำลังท้องกลัวลื่นล้ม”“พี่ปราชมาเหรอเมื่อคืน”พอสิงหาตอบว่าใช่! ปรมะก็นับนิ้วจำนวนเวลาที่ใช้ขับรถแล้วก็ตกใจ ตอนที่โทรไปก็น่าจะทุ่มกว่า ๆ ขับรถมาที่ขอนแก่นไม่ต่ำกว่าห้าชั่วโมงคงถึงนี่สักเกือบ ๆ ตีห

มันมีอีกหลายเรื่องที่ปราชญาต้องจัดการ ไม่ใช่แค่ว่ายอมรับดูแลแล้วเรื่องจะจบ ความสัมพันธ์ของเขาไม่เคยเปิดเผย คนสำคัญที่ยังไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นคือนางรวิวรรณมารดาของเขา เช้าวันศุกร์เขาเลยคิดว่าต้องบอกเสียที บอกให้เสร็จจะได้ไปจัดการกับหนึ่งนางต่อ“ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกแม่” ท่าทางเขาจริงจัง คนเป็นแม่ถึงกับหน้านิ่วคิ้วขมวด ยกมือตบอกตัวเองเบา ๆ ไม่แน่ใจว่าทำอะไรผิดไปหรือเปล่า ช่วงนี้ก็ไม่ได้ติดต่อหนึ่งนางมาสระผมเลย โทรไปทีไรเจ้าตัวก็ไม่ว่างรับงาน นอกจากเดินสายทำบุญแล้วนางรวิวรรณก็ไม่ได้ทำอะไรอีกทำอะไรผิดมั้ยหว่า?“หนึ่งกำลังท้อง”โล่งอกไปทีที่ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่เดี๋ยว! เมื่อกี้ลูกชายว่ายังไงนะ“ลูกผม”“ห่ะ” คนเป็นแม่อ้าปากค้าง บอกว่างูออกลูกเป็นช้างยังจะดูเป็นไปได้มากกว่า “ปราชว่าไงนะลูก”“หนึ่งท้องครับ ลูกผม”แล้วไปได้กันตอนไหน?ปราชญาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างหมดเปลือก รวมถึงเรื่องที่เขาถูกวางยาวันนั้นด้วย“ตายจริง” นางรวิวรรณฟังแล้วก็ตกใจ ไอ้เรื่องหนุ่มสาวรักกันนั้นไม่ขอยุ่ง แต่ก็ยอมรับว่าหนักใจกับวัยที่ห่างกันหลายปีของทั้งสองคน “ขวัญเสียแย่ ขอโทษขอโพยน้องหรือยัง”ปราชญาสะดุด เงยหน้า

​ สิงหาเข้ามาเตือนสติ ก่อนความอดทนสุดท้ายจะขาดผึง ดึงมือปราชญาไว้แล้วพามาสงบสติอารมณ์ที่ร้านนมสดใกล้ ๆ คอนโด“คุณปราชอย่าลืมว่าหนึ่งกำลังท้อง แล้วหนึ่งก็ยังเด็ก”“แต่ฉันไม่ไหวแล้วไง จะเอาแต่ใจอะไรนักหนา”คนฟังอยากจะบอกว่าตัวเองก็ใช่ย่อย นิสัยบ้าอำนาจเอาแต่ใจชอบบังคับเขาเคยเห็นมาแล้วทั้งนั้น สิงหาทำงานกับปราชญาตั้งแต่เรียนจบได้ไม่นาน ตั้งแต่ยังไม่เจอกับปรมะด้วยซ้ำ“มีอะไรค้างคาใจหนึ่งอยู่หรือเปล่า” ลูกน้องพยายามช่วย มันต้องมีอะไรสักอย่างที่ทำให้หนึ่งนางไม่ยอมลงให้“จะไปรู้เหรอ” เขาบอกเสียงสะบัด อยู่ในใจจะไปรู้ได้ยังไง“งั้นนั่งให้ใจเย็นก่อนเถอะครับ อย่าเพิ่งไปไหน สั่งอะไรหวาน ๆ กินก่อนแล้วกัน” พูดแล้วหันไปสั่งเครื่องดื่มให้โดยที่ปราชญาไม่ต้องเอ่ยปาก เขารู้ดีอยู่แล้วว่าเจ้านายชอบอะไร รู้ด้วยว่าเดี๋ยวพออารมณ์เย็นลงก็จะไปเดินตามเมียต้อย ๆ ไม่เหลือเค้าผู้บริหารเลยสักนิดสิงหาส่งข้อความหาปรมะ บอกสั้น ๆ แค่ว่าขอความช่วยเหลือ เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้อีกฝ่ายฟังคร่าว ๆ ปรมะบ่นกระปอดกระแปดเพราะเพิ่งเลิกงานที่สถาบันออกมา เท้ายังไม่ทันจะก้าวขึ้นบิ๊กไบท์ก็ต้องปฏิบัติภารกิจต่อสามสิบนาทีต่อมาโทรศัพ

แต่เดี๋ยวอีกไม่นานท้องเธอจะโตขึ้นเรื่อย ๆ ถึงตอนนั้นจะบอกว่าเป็นเพื่อนใครจะเชื่อ แล้วเธอต้องแบกหน้าอุ้มท้องโดยไม่มีสถานะ หนึ่งนางยอมรับว่าอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน“งั้นถ้าหนึ่งมั่นใจแล้วว่าจะตัดใจ พี่จะบอกพี่ปราชเองว่าอย่ามาที่นี่เอามั้ย”หนึ่งนางยู่หน้า ทำตาลอยน่าสงสาร แนบแก้มลงบนเข่าแล้วร้องไห้จนปวดหัว ปลายจมูกแดงยังกับจมูกกวางในฤดูหนาว“ทำยังไงหนึ่งจะไม่รักเขาล่ะพี่ปั๊ม” เธอพูดเหมือนถามและเหมือนพึมพำพร่ำกับตัวเองในเวลาเดียวกัน “เวลามีเขาอยู่มันสบายมากเลยนะ มีคนมารับตอนเลิกเรียน มีคนนั่งกินข้าวด้วย มีคนโทรหา มีคนให้กอด เวลาอยู่กับเขาหนึ่งจะรู้สึกว่าปลอดภัย เขาช่วยเคลียร์กับคู่กรณีให้ จัดการเรื่องค่าใช้จ่ายแม่ให้ มันดีมากเลย หนึ่งเลยคิดว่าไม่เป็นไรหรอก ไม่มีสถานะก็ได้ ขอแค่ได้อยู่ด้วยก็พอ”“แต่พอมีลูกก็ไม่ใช่แล้วใช่มั้ย”“ก็หนึ่งอายคน อายตัวเอง สมเพชเวทนาตัวเองด้วยที่เป็นแบบนี้ แล้วเขายังมาถามอีกว่าหนึ่งท้องกับใคร”เสียงร้องไห้โฮทำคนฟังที่อยู่ปลายสายนั่งไม่ติด ปราชญาดึงหูฟังคืนสิงหา ฝากจ่ายเงินแล้วลุกเดินกลับไปที่คอนโด สิบนาทีต่อมาเสียงเคาะประตูห้องก็ดัง หนึ่งนางถอนสะอื้น เ

​ ‘ก็ก่อนจะเป็นสามีภรรยาก็ต้องแต่งงานกันก่อน’ เขาบอกยิ้ม ๆ ลูบศีรษะเล็กตรงหน้าพร้อมแววตารักใคร่ ลองถ้าไม่แต่งมันต้องมีตาอยู่มาคว้าพุงปลาไปแน่ เดี๋ยวนี้คนเราแคร์เรื่องผู้หญิงที่มีลูกแล้วเสียเมื่อไหร่ แล้วหนึ่งนางยังดีทุกอย่าง หน้าตาจิ้มลิ้มเวลาออเซาะก็ใช่ย่อย ยิ่งยามอารมณ์ดีเจ้าตัวจะพูดแจ้ว ๆ น่าเอ็นดูจะตายไปแล้วคนร้าย ๆ แบบนี้ถ้าเขาไม่ผูกไว้กับตัวได้ยกลูกให้เขาไปเหล่หนุ่มหล่อ ๆ แน่ แต่งแหละ ต้องแต่ง ถ้าไม่แต่งเขานี่แหละจะลำบาก“มันอาจจะเร็วไปหน่อยนะหนึ่ง เธอจะเสียชีวิตที่ควรจะมี แต่ฉันจะพยายามปรับให้มันลงตัว ให้เธอได้ไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ บ้าง”คำขอแต่งงานเรียบเรื่อยธรรมดาแต่หนึ่งนางก็ตื้นตันที่เขาทำให้“ฉันไม่ไปไหนหรอก”เขาหัวเราะ ตอนนี้ก็ยังหรอก แต่เดี๋ยวอีกหน่อยคร้านจะเบื่อหน้าเขาขอไปเที่ยวกับเพื่อนบ่อย ๆ หากไม่เกิดเรื่องเธอก็จะได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นของตัวเองอีกนิด