All Chapters of ลวงสวาทท่านประธานธงแดง: Chapter 191 - Chapter 200

ส่วนคุณไผ่ที่บัดนี้ก็ยังคงแสดงความรู้สึกยินดีในความผิดหวังที่คุณวาคิมต้องเผชิญ เขาที่แม้จะเริ่มมีใจให้หญิงสาว แต่ก็อย่างที่เขาบอกว่าเขายังไม่อาจยกหญิงสาวให้เป็นที่หนึ่งแทนน้องสาวของเขาที่จากไปได้ อีกทั้งยังไม่อาจปลงใจไม่ให้อาฆาตมาดร้ายชายที่ร้องไห้จะเป็นจะตายตรงหน้าได้เหมือนกันดังนั้นแม้ว่าเขาจะเสียผู้หญิงที่เขาเริ่มมีใจให้ไปในวันนี้ เขาเองก็ยังพอที่จะทำใจได้และไม่คิดจะต่อกรกับผู้มีอำนาจมากกว่าตรงหน้า เพราะฉะนั้น...ทันทีที่หญิงสาวได้ตัดสินใจแบบนั้นออกไป ตัวเขาเองก็ไม่ได้คิดรั้งอะไรหญิงสาวไว้อีก เพราะเขาขอเพียงได้เห็นคนที่เขาคิดแค้นดูแตกสลายเท่านั้น...เขาก็พึงพอใจแล้ว...ภาพใบหน้าที่เต็มไปด้วยความยินดีในโชคชะตาอันเจ็บปวดของคนอื่นของคุณไผ่ ช่างไม่ต่างกับที่ฉันคิดเอาไว้เลยสักนิด เพราะถ้าหากฉันตัดสินใจเลือกที่จะอยู่กับคุณวาคิมต่อไป คุณไผ่เองก็คงจะไม่เลิกแก้แค้นคุณวาคิมและคงหาหนทางบีบฉันต่อ แต่ถ้าหากฉันเลือกที่จะอยู่กับคุณไผ่ต่อไปแล้วล่ะก็ ฉันคงไม่พ้นที่จะถูกใช้เป็นเครื่องมือแก้แค้นต่อไปเช่นกันและด้วยเหตุผลเหล่านั้น ฉันที่ไม่อยากเป็นเครื่องมือแก้แค้นให้ใครอีกแล้ว โดยเฉพาะต้องมาเป็นเครื่อ

หลังจากที่ได้ฟังคำพูดของคนตรงหน้า ฉันก็ได้แต่ยืนอึ้งด้วยไม่คาดคิดว่าเขาจะมีน้ำใจกับฉันมากขนาดนี้ เพราะเอาจริงประโยคที่ฉันบอกเขาไปก่อนหน้านี้ ฉันเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอายังไงต่อกับชีวิตที่เหลือนี้ดี เพียงแต่ที่แน่ ๆ ฉันคงอยู่ยังประเทศนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นทั้งคุณวาคิมและคุณไผ่คงไม่ปล่อยให้ฉันได้อยู่อย่างสงบสุขอย่างแน่นอนและถึงแม้ว่าคุณไผ่เมื่อดูจากทีท่าของเขาก่อนหน้านี้แล้ว เหมือนกับว่าเขาจะไม่มาวุ่นวายกับฉันอีก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่อาจวางใจได้ว่าเขาจะยังคิดเอาฉันไปต่อรองกับคุณวาคิมอีกไหม เพราะในเมื่อเขาเองก็ยังไม่ยอมปล่อยวางความแค้นที่มีลงเลยสักนิด ดังนั้นการที่คุณมาตินพูดออกปากชวนมาแบบนี้ มันก็คือโอกาสที่ดีที่ฉันจะได้ออกไปจากประเทศนี้ โดยที่มีผู้มีอำนาจอย่างเขาคอยดูแลฉันยืนอึ้งนิ่งอยู่นานพอสมควรหลังจากได้ฟังคำพูดของคนตรงหน้า ความคิดมากมายที่พรั่งพรูเข้ามาในสมองยามคิดไปถึงเรื่องราวที่ยังหาทางออกไม่ได้ในหะแรก แต่บัดนี้กลับมีมือของเทพบุตรอย่างคุณมาตินยื่นเข้ามาช่วย จนฉันเองไม่รู้จะทำตัวยังไง และก่อนที่ฉันจะทันได้เอ่ยปากออกไป ด้วยอากัปกิริยาของฉันที่ดูจะนิ่งเฉ

ความรู้สึกที่ยังไม่มั่นใจในตัวเองและการดูถูกตัวเองของหญิงสาว ยังคงส่งผ่านไปให้ชายหนุ่มได้รับรู้ และด้วยความรู้สึกของเขานั้น เขาจำต้องย้ำให้เธอได้มั่นใจในตัวเขามากยิ่งขึ้น“มนต์ผมขอแค่คุณเชื่อในตัวผม...ได้ไหมครับ” ชายหนุ่มที่ยังไม่ยินยอมลดละความตั้งใจที่มี อีกทั้งยังไม่มีแม้กระทั่งความกังวลพาดผ่านในแววตาให้เห็นแม้แต่น้อย ก็ได้เอ่ยย้ำคำหนักแน่นอีกครั้ง“มนต์...”และในขณะที่หญิงสาวยังคงลังเล...“นะครับ...ขอแค่คุณเอ่ยปากบอกว่าเชื่อใจผมเท่านั้น เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันได้อย่างราบรื่นแน่นอน” สายตาละมุนแกมร้องขอที่มาพร้อมกับน้ำเสียงหนักแน่น ส่งมาจนฉันทำได้เพียงแค่พยักหน้าตอบรับกลับไป“ขอบคุณนะครับที่คุณให้โอกาสผม” (^-^)"มนต์ต่างหากล่ะค่ะ ที่ต้องขอบคุณที่ให้โอกาสผู้หญิงอย่างมนต์" (T^T)คนตัวโตโอบกอดรัดฉันแน่นแนบไปกับหน้าอกของเขาที่ตอนนี้หัวใจข้างในกำลังเต้นระรัวดังระทึกออกมาใส่หูของฉัน และด้วยเสียงหัวใจนั้นก็เหมือนกับตอกย้ำแล้วว่าเขาไม่ได้คิดหลอกลวงฉันเหมือนกับใครหลายคนที่ผ่านมาหลังจากที่เราทำความเข้าใจกันแล้ว และได้ตกลงที่จะให้โอกาสกันและกัน ระหว่างนั้นฉันก็ได้เสนอเงื่อนไขในการคบกันของเ

คำพูดที่หนักแน่น อีกทั้งท่าทีที่มั่นคงของชายหนุ่มที่ตอนนี้ได้เป็นสามีของฉันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ทุกอย่างที่เขาแสดงย้ำออกมาเพื่อให้ฉันได้สบายใจ มันก็ทำให้ฉันเริ่มเบาใจกับสิ่งที่กังวลมากขึ้น และเมื่อทุกอย่างเริ่มที่จะผ่อนคลายแล้ว มันก็ถึงเวลาที่ฉันจะทำหน้าที่ภรรยาเสียที“มนต์เชื่อคุณค่ะ...ถ้างั้นมนต์ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ” จุ๊บ ~~ฉันพูดขอตัวไปอาบน้ำหลังจากที่ยืนรับแขกตั้งแต่เช้าจรดเย็นจนตัวเหนียวไปหมด พร้อมกับระบายยิ้มหวานส่งไปให้เขา ก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นเขย่งร่างจุ๊บไปที่แก้มสากที่เต็มไปด้วยต่อหนวดเคราดูน่าจักจี้ส่วนคนตัวโตที่แม้ว่าการกอดจูบสำหรับเขากับหญิงสาวที่ผ่านมามักจะมีให้กันอยู่เสมอ เพียงแต่ในค่ำคืนนี้มันช่างหอมหวานและเร้าใจเป็นพิเศษจนทำให้หัวใจที่แข็งแกร่งของชายหนุ่มพลันอ่อนยวบยาบในทันทีและในขณะที่ฉันก้าวเท้าเดินไปยังห้องน้ำเพื่อเข้าไปชำระร่างกาย ความคิดบางอย่างก็ได้พลันผุดขึ้นมาในหัว ถึงการกระทำพิเรนทร์เพื่อตอบแทนความรักที่ชายหนุ่มที่กำลังนั่งมองตาละห้อยมอบให้มาโดยตลอด และด้วยความคิดนั้นที่มันดูน่าอายเล็กน้อย แต่ถ้าเลือกที่จะทำแค่ภายในห้องที่มีเราสองคน มันน่าจะเพิ่มความอภิร

“ที่รัก...มะ...ไม่ไหวแล้ว”กระทั่งเมื่อเรียวลิ้นที่ทั้งใหญ่ ทั้งหนา และสากร้อนได้ปรนเปรออยู่ในร่องอุ่นชื้นอยู่เพียงไม่กี่อึดใจ ลิ้นร้ายนั้นก็สามารถเรียกน้ำรักของหญิงสาวให้ไหลออกมาจนท่วมท้นอยู่ในโพรงปากหนาให้เขาได้ชิมรสชาติของเธอเป็นครั้งแรกแผล็บๆๆ แจ๊ะๆๆ“อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊ายยยย ~~” เสียงร้องลั่นพร้อมกับร่างและร่องที่กระตุกขึ้นพร้อมกัน เป็นเสมือนคำตอบรับได้ดีว่าคนตัวโตนั้นฉกาจฉกรรจ์มากแค่ไหน“แผล็บ...แผล็บ...อึก...อึก” ส่วนเจ้าของลิ้นร้ายที่ยังคงหิวกระหายก็จัดการเก็บกินความหวานที่ถูกผลิตออกมาจนแทบหมด“หวานมากเลยครับ...ที่รัก”คุณมาตินลุกขึ้นมาพูดกระซิบที่ข้างหูของฉัน หลังจากที่เขาจัดการบอกรักน้องสาวของฉันจนเสร็จ แถมยังใช้ลิ้นเดียวกันนั้นเก็บกินน้ำรักของฉันจนสะอาดหมดจด“มาหวานเหวินอะไรกันล่ะค่ะ น่าอายออก...” (>///ส่วนฉันที่ได้แต่หน้าแดงก่ำก็อดที่จะก้มหน้างุดลงไปไม่ได้ ด้วยไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบกับดวงตาร้อนแรงที่ยังเต็มไปด้วยแรงปรารถนาคู่นั้นของเขา“ไม่เห็นน่าอายเลย ก็คุณภรรยาของมาตินทั้งสวยทั้งหวานจริง ๆ นี่น่า” คุณมาตินที่พูดไม่พูดเปล่าแต่ยังเฉยคางฉันให้ขึ้นมาสบตาทรงเสน่ห์ของเขา พร้อ