All Chapters of ลวงสวาทท่านประธานธงแดง: Chapter 201 - Chapter 209

และทันทีที่เจ้าของเอ็นอุ่นรับรู้ถึงคำอนุญาตจากเจ้าของร่องสยิวแล้ว เขาที่กลัดมันอยู่นานก็ไม่รอช้าจัดการนำส่งอาวุธร้ายที่ใครมักจะเรียกกันว่าเจ้าโลกให้เข้าไปยังสิ่งที่สามารถกลืนกินความมีอำนาจที่ผู้ชายส่วนใหญ่คิดว่าตนเองได้กุมมันเอาไว้ทันที เพียงแต่ว่าอำนาจที่เหล่าบรรดาผู้ชายคิดว่าตัวเองมี กลับต้องสยบให้กับรูร่องสวาทของหญิงสาวเสียทุกคนไปกึด...กึด...กึด"อะ...อะ...อืมมมมม ~~"เสียงของชายหนุ่มที่งึมงำอยู่ในลำคอ ในขณะที่ตัวเขาจัดการขยับตัวตนของตัวเองให้เข้าไปยังในรูสวาทที่แม้จะผ่านการมีลูกมาแล้ว แต่ก็ยังคงหนีบแน่นแนบสนิทเสมือนกับสาวแรกรุ่นยังไงยังงั้น อีกทั้งเมื่อบวกเข้ากับความใหญ่โตตามมาตรฐานของผู้ชายในแถบโซนประเทศเหล่านี้ด้วยแล้ว ยิ่งทำให้การเข้าไปเป็นไปด้วยความยากลำบากและต้องระมัดระวังมากขึ้น ด้วยกลัวว่าถ้าเขาทำอะไรผลีผลามไป หญิงสาวอาจจะขยาดกลัวจนไม่กล้ามอบความหอมหวานให้เขาได้กินอีกแน่“วะ...ไหวไหมที่รัก จุ๊บ ~~” เสียงทุ้มกระเส่าเอ่ย ถามหญิงสาวพร้อมกับกดจูบลงไปยังขมับที่เปียกชื้น โดยที่ตัวตนยังคงเข้าไปได้ไม่ถึงครึ่งลำเท่านั้นส่วนตัวหญิงสาวที่ได้แต่หลับตาปี๋รอรับตัวตนขนาดใหญ่ของเขาเข้ามา

ส่วนคุณมาตินที่พอเห็นฉันพูดออกไปแบบนั้นก็รู้สึกโล่งใจ ก่อนจะยิ้มด้วยความพึงพอใจพร้อมกับจูบลงมาที่ขมับของฉันเบา ๆ ด้วยความรักใคร่ จากนั้นเขาก็ได้จับตัวฉันให้หันหลังพิงเขา แล้วใช้มือข้างหนึ่งอ้อมมาประคองเอวกิ่วของฉันเอาไว้ โดยที่มืออีกข้างหนึ่งก็จัดการทำความสะอาดลูบไล้ไปตามร่างกายฉันอย่างประณีตนุ่มนวล จนฉันเองเผลอเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขาจากนั้นเขาก็ได้จับตัวฉันให้หันหลังพิงเขา แล้วใช้มือข้างหนึ่งอ้อมมาประคองเอวกิ่วของฉันเอาไว้ โดยที่มืออีกข้างหนึ่งก็จัดการทำความสะอาดลูบไล้ไปตามร่างกายฉันอย่างประณีตนุ่มนวล จนฉันเองเผลอเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา“อื้ออออ...สบายจังเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่รัก” จุ๊บ ~~ ฉันบอกออกไปด้วยความรู้สึกดีและรู้สึกตื้นตันใจในความดีของเขา ก่อนจะหันหน้าไปหาเขาแล้วบรรจงจุ๊บแก้มเขาคืนเช่นกันและด้วย...สังเวียนสวาทที่เกิดขึ้นภายในห้องน้ำของสองเรานั้น ก็เป็นอันต้องจบลงแต่เพียงเท่านี้ โดยหลังจากที่เขารับปากว่าจะอาบน้ำให้ฉัน เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเกินเลยไปกว่าฟอกสบู่บนตัวฉัน พร้อมกับชำระร่างกายให้จนสะอาดหมดจดอย่างที่เขาบอก ก่อนที่เขาจะจัดการอุ้มฉันในท่าเจ้าสาวอีกครั้งแล้วนำไปวา

และในขณะที่ฉันยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่นั้น อาจจะเพราะด้วยบางครั้งฉันยังคงคิดว่าตัวเองกำลังอยู่ในฝันแสนหวานที่กลัวว่าจะต้องตื่นขึ้นในสักวันหนึ่ง“ถ้าคุณยังคิดมาก...ถ้างั้นผมขอลูกชายให้ผมสักคนได้ไหมครับ...ที่รัก...หืมมมมม ~~” จุ๊บ ~~น้ำเสียงกระอ้อมกระแอ้มจากคนตัวโตที่ส่งมาอย่างไม่กล้าพูดเต็มปากมากนัก ด้วยเพราะนับตั้งแต่ที่เขากับหญิงสาวตัดสินใจคบหากันมาจนกระทั่งได้แต่งงานกัน เขาเองก็ยังไม่เคยได้ยินคำว่ารักจากหญิงสาวเลยสักครั้งแม้ว่าเธอจะไม่มีทีท่ารังเกียจเขาเลยก็ตาม ดังนั้นเขาจึงไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เขาขอไปเธอจะเต็มใจมอบให้หรือเปล่าและหลังจากที่ฉันได้ยินคำขอจากเขา ฉับพลันฉันก็ได้แต่นิ่งเงียบด้วยความตกใจ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากมีลูกให้กับเขา เพียงแต่ฉันเองกลับรู้สึกดีใจมากกว่าที่เขาไม่นึกรังเกียจแม่ม่ายลูกติดอย่างฉันเลยสักนิด อีกทั้งยังให้เกียรติฉันมากขนาดนี้อีกด้วย“แต่ถ้ามันทำให้คุณลำบากใจแล้วละก็...ไ...ม่...”ในขณะที่ใบหน้าหล่อเหล่ายังพูดไม่ทันจบ ฉันก็ได้รีบพูดสวนกลับไปก่อนด้วยไม่อยากให้เขาเข้าใจผิดไปมากกว่านี้“ได้แน่นอนค่ะ แต่ทั้งนี้ก็คงต้องแล้วแต่ความสามารถของคุณนะคะคุณมาติน” (^-^)รอยยิ้

ความคิดมากมายยังคงถาโถมเข้ามาในสมองไม่หยุดยามที่ได้นึกถึงเรื่องราวเมื่อครั้งในอดีตวันวาน ความทรงจำที่ทั้งดีและร้ายแม้จะมีบางเหตุการณ์ที่ยังชัดเจนในใจ แต่ทว่า...มันกลับไม่มีผลต่อหัวใจหรือความรู้สึกสำหรับฉันอีกต่อไปแล้วอีกทั้งพอได้นึกเรื่องราวเก่า ๆ ที่ผ่านมา ครั้นเมื่อคิดไปถึงเรื่องของคุณวาคิมแล้ว มันก็อดไม่ได้ที่จะคิดไปถึงเรื่องราวของผู้ชายอีกคนที่แสนร้ายกาจไม่ต่างกัน...และเขาคนนั้นก็จะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจาก...คุณไผ่...เรื่องราวของคุณไผ่นั้นนับได้ว่าเขาเป็นคนที่ได้รับผลของการกระทำมากที่สุดก็ดูจะไม่ผิดไปอย่างที่พูด เพราะแม้ว่านับตั้งแต่วันนั้นเขาจะไม่ได้มาวุ่นวายอะไรกับฉันอีก ด้วยเหตุผลหลักที่ฉันพอรู้ก็คือเขาไม่อยากมีปัญหากับคุณมาติน บุคคลที่มีคนใหญ่คนโตของประเทศหนุนหลังอยู่ ดังนั้นจึงไม่ใช่การตัดสินใจที่ยากนักที่เขาจะเลิกยุ่งกับฉันหลังจากที่รู้ว่าฉันได้มาอยู่กับคุณมาตินแล้วจริง ๆเพียงแต่ว่าหลังจากนั้นไม่กี่ปีข่าวคราวที่ฉันได้ยินเกี่ยวกับคุณไผ่เขา มันกลับทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะท้อนใจกับสิ่งที่เขาต้องเผชิญ...นั่นก็เพราะหลังจากที่เรื่องราวของความจริงในอีกด้านได้ถูกเปิดเผยขึ้น