ทั้งสองพาอลิซซ่าไปที่กระท่อมแห่งหนึ่ง มันเป็นกระท่อมที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างง่าย ๆ ข้างในไม่มีอะไรเลย “เอาล่ะข้อแรก เจ้าเป็นใคร” อิบรากิโดจิถาม อลิซซ่าเลยเล่าเรื่องราวให้ฟัง อิบารากิโดจิฟังจบก็ถอนใจ “เจ้าศุภมิตร จะให้ข้าไปยุ่งกับพวกเชื้อพระวงศ์ตกอับอีกแล้วเหรอ ไม่เอาโวย” อิบารากิโดจิพูดอย่างหัวเสีย แต่เมื่อเขาหันมามองลาย น้ำตาของลายก็ไหลออกมาด้วย ความสงสาร และพูดว่า “น่าสงสารนาง เราช่วยนางดีกว่านะ อิบารากิ” “คราวที่แล้ว ที่ข้าช่วยพวกเชื้อพระวงศ์ ตกอับไป ข้าเสียแขนไปข้างหนึ่ง” อิบารากิโดจินพูดหน้าตาเฉย “แต่เจ้าก็ได้ข้ามาอยู่ด้วยกันไง” ลายพูด อิบารากิโดจิทำหน้าไม่ถูก ลายเหมือนจะคิดบางอย่างออก “กลัวจะเสียข้าไปแบบนี้ที่เจ้าเสียชูเท็นไปเหรอ ไม่มีทางหรอก บอกแล้วไงข้าจะอยู่ข้าง ๆ เจ้าเสมอ”ลายพูด และจับมือของอิบารากิโดจิเอาไว้ อลิซซ่าพอจะเข้าใจแล้วสองคนนี้ต้องเป็นคู่รักกันแน่ ๆ เลยพูดว่า “ถ้าไม่อยากช่วยข้าก็ไม่เป็นไร ข้าเดินทางคนเดียวก็ได้” “แล้วเจ้าจะไปไหน บ้านก็ไม่มีให้กลับแล้วนี่” ลายถาม
اقرأ المزيد
