Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

“เรือเสียหายมาจำต้องหาที่ซ่อมโดยด่วน ไม่งั้นเรือจมแน่” อูแบร์รีบรายงาน “มีเกาะอยู่ตรงหน้า” เสียงของเอลฟ์ตนหนึ่งดังขึ้นมา “ไว้ใจได้เหรอ” อลิซซ่ารีบถามอูแบร์ เขาเลยตอบว่า “ไม่มีทางเลือกแล้วล่ะขอรับ ขืนไม่เข้าฝั่งเราได้จมแน่นอน”อลิซซ่าหันามาทางดิสมัส เขาเลยบอกว่า “เอาเชือกมา ข้าจะให้เจ้าเทมลากไป” ทุกคนรีบไปหาเชือกมาดิสมัสเอาเชือกไปคล้องเจ้ากุ้งยักษ์ ให้ลากเรือไปทันที จนกระทั่งไปถึงเกาะ เจ้ากุ้งยักษ์ก็หายไป ทุกคนลงจากเรือ เกาะนี้เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ นั่นคือวัสดุอย่างดีในการซ่อมเรือ มีพวกชาวเกาะเดินออกมา พวกมีอาวุธแต่จะเรียกอาวุธคงไม่ถูกนัก เพราะมันเป็นแค่จอบเสียมเท่านั้น “บักปอบด่อน !” ดิสมัสสะดุ้งโหย่ง ในโลกนี้มีแค่คนเดียวที่เรียกเขาแบบนี้ คำพูนกับคำแพงพูดพร้อมกันราวกับนัดกันไว้ “บักห้าว”ใช่แล้ว ห้าวนั่นเอง หลังจากเกิดเรื่องที่หมู่บ้าน ห้าวก็ออกเดินทางหวังจะฝึกวิชาเพิ่ม แต่ก็มาติดเกาะที่นี่แทน “เจอมึงก็ดีแล้ว กูจะได้ฆ่ามึง” ห้าวเดินนำ แต่ไม่มีใครเดินตามเขา และเขาต้องชะงักเพราะเห็นเหล่าเอลฟ์รูมิแย่ท

ดิสมัสตกที่นั่งลำบาก จริงอยู่เบต้ารักษาเขาไปบางส่วนแล้ว แต่ร่างกายของเขาตอนนี้ มันน่าจะเกินที่จะทนได้แล้ว คำพูนกับคำแพงไม่อาจทนดูเฉย ๆ ได้อีกต่อไป วิ่งไปขว้างหน้าโมดิเอาไว้ “ถอยไป !” โมดิพูด “บ่ ถ้าคิดจะทำฮ้าย อ้ายมัส ก็ข้ามศพเฮาไปก่อน” คำพูนพูด “เจ้าอย่าบ้านะ พวกเจ้าชนะทรุดแต่ เจ้าไม่ชนะไอ้นี่หรอก” ดิสมัสร้องห้าม ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ขาของเขาสั่นจนแทบจะยืนไม่ได้แล้ว “ไปพักก่อนเลย อ้าย เฮาสองคนจะสู้มันเอง”โมดิเห็นดังนั้นก็หัวเราะเสียงดังลั่น “คิดว่าแกสองคนฆ่าข้าได้หรือไง ข้าไม่อ่อนแอเหมือนทรุดหรอกนะ” พูดจบโมดิก็ทิ้งอาวุธลงบนพื้น และกวักมือท้าทาย“เข้ามาสิ แค่แกสองคนข้าไม่ต้องใช้อาวุธหรอก” สองพี่น้องมองหน้ากัน ศัตรูตัวใหญ่กว่า แบบนี้ คงต้องรุมเท่านั้น เลยตัดสินวิ่งไปออกหมัดชกเข้าเต็มท้องของอีกฝ่าย แต่ว่า “มีแรงแค่นี้เหรอ เอาอีกสิ”สองพี่น้องออกหมัดไปอีกแต่ว่า มันไม่สะดุ้งสะเทื้อนเลยแม้แต่น้อย กลายเป็นว่าสองพี่น้องเจ็บมือแทน “ตาข้าแล้วนะ”โมดิฟาดมือตบมา ร่างของสองพี่น้องกระเด็น คำแพงรู้สึกถึงความ

“ยังไม่เข้าใจอีกหรือไงกัน เวลานี้ใครเขาจะมาช่วยกัน มันเป็นช่วงสงคราม ขืนแบ่งกำลังพลมา ก็อาจจะเสียเมืองหลวงได้” อลิซซ่าเห็นชาวเมืองแล้วก็อดที่จะสงสารไม่ได้จึงบอกให้เหล่าเอลฟ์ช่วยกันรักษาคนเจ็บโดยมีเบต้าช่วยอีกแรง เมื่อมาเหล่าเอลฟ์มาช่วยแบบนี้ก็ชาวบ้านก็เริ่มความหวัง ดิสมัสมองไปที่ ซากศพแล้วเขาก็ร่ายคาถา “จงรวบรวมแขนขา และวิญญาณเพื่อรับใช้ข้า !”เหล่าสร้างศพทั้งคนและสัตว์กลายเป็นทหารโครงกระดูก “อ้ายเฮล อีหยัง” คำแพงถามทันที “ไปล่าหนู” ดิสมัสตอบสั้น ๆ “ไต๋หนู ทำไมต้องเฮ็ดจั๋งซี่ ทหารก็มี” คำแพงพูดอย่างไม่ค่อยพอใจนัก “ให้พวกเอลฟ์รูมิแย่อยู่ช่วยรักษาคนไปเถอะ ข้าจะจัดการเอง” ดิสมัสพูดจบก็เดินไปขี่ม้าที่เป็นโครงกระดูกและบังคับให้ม้าวิ่งไป พวกฤาษีกำลังจะร่ายมนตร์เพื่อทำลายโครงกระดูก แต่ศุภมิตรกลับบอกว่า “ปล่อยมันไปเถอะ ให้เหล่าวิญญาณได้ชำระแค้น ตอนนี้พวกเราต้องรักษาคนเป็นก่อน”เหล่าฤาษีมองหน้ากัน พวกเขาไม่กล้าขัดคำสั่งของศุภมิตร ทุกคนจึงทำตาม การตามรอยพวกมนุษย์หนูไม่ได้ยากเลยเพราะพวกมันจะ ถ่ายทิ้งไปตลอ

“การต่อสู้ในยามไม่ใช่หน้าที่ของข้าอีกต่อไปแล้ว และข้ายังมีหน้าที่ต้องช่วยเหลือคนในเรื่องอื่นอีก”อลิซซ่านึกเสียดายแต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรพวกไวกิ้งมาตั้งค่ายขนาดใหญ่เอาไว้ อาจเรียกได้ว่าพวกมันกำลังพยายามสร้างที่นี่ให้เป็นเมืองใหม่ของพวกมันเอง โดยคนที่บุกเบิกเมืองนี้คือ เพาเดอร์ โดยมันตั้งใจว่า จะให้เป็นดินแดนของเหล่าเอลฟ์ไม่การแบ่งยกเผ่าเพราะ ตัวเพาเดอร์เองนั้นเป็นเอลฟ์จากโลกของพวกไวกิ้งจึงไม่มีเผ่าและไม่สนใจด้วย และไม่เหตุผลใดก็ตาม เอลฟ์ที่อยู่กับเพาเดอร์ไปนาน ๆ จะไม่สนใจแล้วตัวเองเป็นเผ่าอะไร โดยการสร้างครั้งนี้ มี ดิดิเย่ร์กับดาเมี่ยง เป็นคนคอยควบคุมงานอยู่ด้วย เพราะความสามารถของทั้งสองคน ก็แน่ล่ะสองคนนี้เป็นอันดับต้น ๆ ของเอลฟ์รานุน ช่วยเอลฟ์รานุนขยายอำนาจมานานแล้ว เรื่องความสามารถไม่มีใครเถียงได้หรอก ทำให้เพาเดอร์นั้นตัดสินใจ ให้สองคนนี้มาเป็นผู้ติดตาม ส่วนตัว และมอบความไว้วางใจให้ แต่ในตอนนี้ความไว้ใจวางที่เพาเดอร์มีให้เริ่มจะสั่นคลอนแล้ว“น้องชายของเจ้า จัดการพี่น้องข้าไปแล้วหมด” เพาเดอร์พูดขึ้นมา สองแฝดมองหน้ากัน ดิดิเย่ร์รีบพูดบอกว่า “ข้าไม่นับไอ้สวะนั่นเป็นน้อง

“คาถากระหายเลือด นี่ดิดิเย่ร์ทำขนาดนี้เชียวหรือ” ดิสมัสตกใจมาก คาถากระหายเลือด ก็ตรงตามชื่อ มันเป็นคาถาที่ใช้เพิ่มพลังให้ผู้ที่รับพลัง แต่มันมีข้อเสียคือทำให้กระหายเลือดและเสียสติไปชั่วขณะหนึ่ง และคาถาจะมีฤทธิ์ราว ๆ 1 ชั่วโมงเท่านั้น แต่นั่นก็พอที่จะสังหารฝ่ายดิสมัสไปได้อีกหลายคน ดิสมัสมองหา จ่าฝูงของพวกออร์คในที่สุดก็เจอ ออร์คตัวใหญ่ที่สุด “พวกเจ้าพยายามต้านมันเอาไว้หน่อย ข้าจะไปหากองทัพเพิ่ม” “ยังไง” อลิซซ่าถาม ดิสมัสไม่ตอบ เขาเรียกเจ้านกแสกออกมา “อรอลโต้ออกมา”เจ้านกแสกบินออกมา และพานายของมันบินขึ้นฟ้าไป ดิดิเย่ร์เห็น รีบไปบอกดาเมี่ยงที่อยู่ใกล้ ๆ “เอาพลธนูสอยมันลงมาเร็ว !”ดาเมี่ยงส่งสัญญาณ ให้พลธนู หมายจะยิงให้ดิสมัสร่วง แต่ว่า พวกมนุษย์หนูโผล่ขึ้นมาจากดิน ความสามารถอย่างหนึ่งของพวกมนุษย์หนูคือ การมุดดิน เลยทำให้สามารถเข้ามาในแนวหลังได้ ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นมา ยิ่งมือธนูส่วนมากนั้นเป็นเอลฟ์รูมิแย่ แม้ว่าจะไม่สนใจแล้วตัวเองเป็นเผ่าอะไร แต่ก็ยังติดนิสัยของพวกผู้ดีเก่า มาเจอกองทัพสัตว์ที่ชวนให้ขยะแขยงแบบนี้ ก็ทำให้พวกนี้