All Chapters of Stumble Love รักสะดุดใจ: Chapter 41 - Chapter 50

124 Chapters

ตอนที่41 เป็นแค่ความใคร่

พีคยกโทรศัพท์โทรหาหลินทันที เมื่อพ้นออกจากประตูรั้วเรือนหลังเล็ก เธอปิดเสียงโทรศัพท์เอาไว้จึงทำให้ไม่รู้ว่ามีใครโทรเข้ามา หญิงสาวนอนหลับไปแล้วด้วยความอ่อนเพลีย เพราะวิ่งวุ่นช่วยงานหมั้นของเจ้ฟางลูกสาวอากำธรมาทั้งวัน แทบจะไม่ได้นั่ง จึงทำให้เมื่อยล้าพอสมควร หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็มานั่งลิสต์คำถามที่คาดว่าอาจารย์จะยกขึ้นถาม และทบทวนเนื้อหาในวิทยานิพนธ์ของเธอเองจากโน้ตบุ๊ก ได้สักพักเธอรู้สึกง่วงมาก จึงปิดเครื่องโน้ตบุ๊ก และเดินมาล้มตัวลงนอนที่เตียงนุ่ม ซุกตัวอยู่ใกล้ผ้าห่ม หลับลงไปในทันที ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิด และใจเริ่มร้อนรน เร่งสปีดเครื่องยนต์เพื่อไปให้ถึงคอนโดให้เร็วที่สุด โชคดีเส้นทางนี้ รถไม่ค่อยจะมีมากในเวลานี้ เมื่อมาถึงที่จอดรถใต้คอนโด เขารีบเดินเข้าไปในตัวอาคาร ขึ้นลิฟต์มุ่งตรงไปที่ห้องทันที เมื่อเขามาถึง ชายหนุ่มเดินสำรวจไปทั่วห้อง ในห้องนั่งเล่น ห้องครัว ไม่มีเงาของเธอ เขารีบสาวเท้าไปเปิดประตูห้องนอน หลินไม่ได้ปิดไฟที่หัวนอน เขาจึงเห็นเธอนอนหลับอยู่บนเตียง รู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าไปในห้องแบบเงียบ ๆ มาหยุดนิ่ง
Read more

ตอนที่42 สนุกไหมคะ NC

“อ้า...อืม...” เสียงที่ครางออกหวานยวนใจ ก่อนที่เขาจะประคองร่างบางให้ชันร่างคุกเข่า หน้าแนบไปกับที่นอน เร่งจังหวะ อัดสะโพกใส่เธอไม่ยั้ง “โอ้ว...” เขาร้องออกมาด้วยความรัญจวนใจ “หลินคะ โอ้ว...” เขาเรียกชื่อเธอครั้งแล้วครั้งเล่า และดึงออกมาสุดลำก่อนกระแทกกระทั้นไปอย่างหนักหน่วง ส่งสารแห่งรักเข้าไปในร่างเธอ หญิงสาวร่างสั่นระริก รู้สึกเบาหวิว ตอดรัดความเป็นชายของเขาจนเขายังซี้ดปากไม่หาย สองร่างกายเปลือยเปล่า เกยก่ายกอดรัดกันอยู่บนเตียง เขาบรรจงจูบเธอที่แก้มเบา คลอเคลียไม่ห่าง หญิงสาวรู้สึกอบอุ่น และไม่อยากออกห่างจากร่างกายกำยำนี้เลย เธอหันหน้ากลับมา ซุกหน้าลงในอกกว้างนั้น หวงแหนความรู้สึก ณ ตอนนี้ "ถ้าเขารักเราจริง ๆ ก็น่าจะดีนะ" คิดในใจ เขาเอ่ยคำถามกับเธอ หลังจากที่หยุดพักหอบเหนื่อยกับบทรักที่อ่อนหวานเมื่อกี้นี้ "สนุกไหมคะ” “เอ้อ... ค่ะ...” เธอก้มหน้างุด นึกว่าเขาถามเรื่องเกมรักเมื่อกี้ หน้าแดง ชายหนุ่มหอมไปที่แก้มนุ่มนั้นหนัก ๆ ด้วยความเอ็นดู กอดกระชับวงแขนแน่น “ที่งานหมั้น สนุกไหม" เขาเอ่ยถามใหม่ "สนุกค่ะ
Read more

ตอนที่43 ข่าวงานวันเกิด

"หลินคะ วันนี้จะไปไหนไหม" เขาถาม "ช่วงบ่าย หลินนัดรับหนังสือที่สั่งพิมพ์เข้าเล่มไว้น่ะค่ะ" "อืมจะไปชอปปิงกันก่อนไหม เผื่อหลินอยากได้ของใช้ส่วนตัว พี่จะขับรถไปส่ง" เขาถามอย่างห่วงใย "ไม่เป็นไรค่ะ หลินอยากได้อะไร หลินเดินไปได้ค่ะ ใกล้ ๆ นี่เอง พี่พีคไม่ไปทำงานหรือคะ" เธอถามกลับ "ไปค่ะ" เขายังอ้อยอิ่ง "แต่ถ้าหลินจะไปไหนต้องบอกพี่ก่อน เข้าใจไหม" เขาย้ำคำนี้อยู่เสมอ เธออมยิ้มดีใจที่เขาอาทร "ค่ะ" เธอรับคำ "ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ เดี๋ยวพี่พีคจะไปทำงานสายนะคะ" เธอรุนหลังเขาให้เดินไปเข้าห้องน้ำ "ได้เลยค่ะ หลินสั่งอะไรขึ้นมาทานนะ เผื่อพี่ด้วย พี่ขอไข่ลวกสักสองฟอง ต้องเพิ่มพลังสักหน่อย" ยังไม่วายหันมาสั่งเธอ ทำสายตาหยอกล้อ เขาพูดทิ้งท้ายก่อนผละเข้าห้องน้ำไป ‘บ้า...คนอะไรก็ไม่รู้ คนเขาก็เขินเป็นนะ’ เธอเอามือจับหน้าตัวเอง ด้วยความอาย รับรู้ได้ว่าหน้าของตัวเองร้อนผ่าว ๆ หญิงสาวเดินไปยกหูโทรศัพท์ในห้องสั่งอาหารตามที่เขาบอก เธอหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาส่งข้อความหามีมี่ และเช็กโซเชียลมีเดียต่าง ๆ กดไลก์ให้เพื่อนตามหน้าที่ในเฟซบุ๊ก และอ่
Read more

ตอนที่44 รักชอบเธอหรือเปล่า

ภุชงค์เห็นคุณหญิงพิมพ์ใจนั่งส่องดูแหวนเพชร และเครื่องประดับที่วางซ้อนกันอยู่ เขาเดินเข้าไปกอดแม่ หอมแก้มเบา ๆ "ทำอะไรอยู่ครับเนี่ย ของเก่าหรือของใหม่ครับ" เขาถาม "ของเก่าที่สะสมไว้นั่นแหละ คุณยายให้แม่มาเลือกดูว่า ชุดไหนอันไหนพอจะใช้ได้บ้าง" "จะไปใช้งานไหนครับแม่" เขาถามด้วยความอยากรู้ "งานหมั้นจ้า" แม่ตอบแบบอารมณ์ดี "ของใครหรือครับ" "อ้าวก็ของลูกไง" "ผมนี่นะครับ" เขาใช้นิ้วชี้ที่ตัวเองแบบงง ๆ "ก็ใช่สิลูก จะมีใครอีก พี่ชายพี่สาวเราเขาก็ออกเรือนไปกันหมดแล้ว บ้านนี้มีใครโสด นอกจากลูก" ว่าแล้วก็ยกแหวนที่สวมที่นิ้วของตัวเองให้ลูกชายดู "แม่จะเลือกให้ลูกเอาไว้หมั้นสาว" ว่าพลางยิ้มมีความสุข "ผมขอเป็นชุดใหญ่ที่สุด และราคาแพงที่สุดนะครับแม่" กอดแม่แน่นเข้าอีก เพื่อแสดงความรัก คุณหญิงลูบหัวเขาอย่างเอ็นดู "ว่าแต่วันนี้เช็กข่าวตัวเองหรือยัง" คุณหญิงเอ่ยถาม พลางยกไอแพดของตนเองขึ้นมา เปิดข่าวของลูกชายที่สื่อเอามาเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตตั้งแต่เมื่อคืน "แม่ผมเนี่ย ทันสมัยสุด ๆ” เขาพูดแบบภูมิใจ "ไม่ได้สิ ฉันไม่ยอ
Read more

ตอนที่45 จะย้ายออก

หลินจัดแจงอาหารวางบนโต๊ะ รินกาแฟให้ชายหนุ่ม และตักน้ำตาลใส่ให้ครึ่งช้อน ชายหนุ่มเดินเข้ามาเห็นพอดี "รู้ได้ไงคะ ว่าพี่กินกาแฟแบบไหน" เธออมยิ้มไม่พูดอะไร ‘ก็แอบมองเวลาไปนั่งที่ร้านทุกครั้ง’ ^_^ อมยิ้มคิดในใจ เลื่อนเก้าอี้ให้ชายหนุ่มนั่ง เขานั่งลง เธอจะเดินไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง เขาใช้มือดึงรั้งร่างบางให้นั่งบนตัก หอมไปที่แก้มเธออย่างจงใจ "พี่พีคเดี๋ยวเสื้อผ้าพี่พีคจะยับนะคะ" เธอติง "ก็เปลี่ยนชุดใหม่สิคะ" เขาหอมไปที่แก้มอีกหนึ่งที "หลินหิวแล้วค่ะ" เขาปล่อยวงแขน ให้เธอได้ลุกขึ้น "อืม… ได้ค่ะ" หญิงสาวไปนั่งที่เก้าอี้ตรงข้าม เขายกกาแฟขึ้นจิบ มองหน้าเธอตลอดเวลา ‘ใครโดนจ้องแบบนี้จะให้นั่งนิ่ง ๆ ☺ ไม่เขินไม่อายเป็นไปไม่ได้หรอก’ เธอคิดในใจ นั่งหน้าแดง รู้สึกร้อนผ่าว ทำตัวไม่ถูก มือไม้ดูเกะกะไปหมด ชายหนุ่มหัวเราะในท่าทีของเธอ ‘คนบ้า มานั่งหน้าตาดีอยู่ได้’ หญิงสาวนั่งบ่นในใจคนเดียว "วันนี้อาจจะประชุมยาวรองท้องสักหน่อย" เขาหันไปสนใจไข่ลวก และขนมปังตรงหน้า "วันนี้พี่จะกลับดึกนะคะ" เขาพูดเมื่อวางช้อนเรียบร้อยแล้
Read more

ตอนที่46 ตอนดุก็น่ารัก

"ขอบคุณมากค่ะป้า หลินจะแวะมาเอาวันอาทิตย์นะคะ อาจจะเป็นช่วงบ่าย ๆ หน่อย" "จ้าไม่เป็นไร โชคดีนะ ขอให้สอบผ่านละกัน ไม่งั้นไม่มีห้องว่างให้หนูแล้วนะ เพราะมีคนมาจองไว้แล้ว" ป้าให้ข้อมูล "ค่ะ ขอบคุณป้ามาก ๆ จ้า" หลินยกมือไหว้ สวมกอดป้าหลวม ๆเธอมุ่งตรงไปที่สำนักพิมพ์ที่เธอสั่งพิมพ์หนังสือไว้ ตรวจเช็กความเรียบร้อยอีกครั้งหนึ่งก่อนจ่ายเงิน และก็มุ่งตรงกลับไปที่คอนโดทันที หญิงสาวแวะซื้อของ ทั้งของกินของใช้ ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้กับคอนโด กะจะอยู่หลายวันจนถึงวันศุกร์ เพื่อเตรียมตัวสอบสัมภาษณ์ ซึ่งมีการแจ้งแล้วว่าจะมีคณะอาจารย์ทั้งหมดสี่ท่านที่ร่วมสอบสัมภาษณ์ในครั้งนี้ หากสอบเสร็จคณะอาจารย์จะขอเวลาถกวิจารณ์ครึ่งชั่วโมง แล้วให้คำตอบเลยว่า ผ่าน หรือ ไม่ผ่าน ในหัวของหลินตอนนี้ คือ ต้องผ่านเท่านั้นเธอมาถึงห้องพักที่คอนโด หญิงสาวได้ส่งข้อความให้ชายหนุ่มว่า"อยู่ที่ห้องแล้วค่ะ ไปเอาหนังสือมาแล้ว พี่พีคกินข้าวหรือยังคะ อย่าทำงานเพลินจนลืมกินข้าวนะคะ) ชายหนุ่มได้รับข้อความของจากหญิงสาว เขาได้ส่งสติกเกอร์รูปหัวใจส่งกลับให้เธอ ซึ่งสื่อความหมายว่า “ผมรักคุณ
Read more

ตอนที่47

เขายังคงจ้องหน้าเธอ ส่งสายตาแบบยิ้มหวานมาให้ "เพื่อเป็นการสยบข่าวทั้งปวง ต่อไปคุณภุชงค์ห้ามมาที่นี่อีกนะคะ" เธอพูดขึ้นมาแบบน้ำเสียงเรียบ ๆ ออกคำสั่งกับเขา ทั้งที่ในใจตอนนี้เต้นตึกตัก หวั่นไหวไปกับสายตาของชายหนุ่ม ยอมรับกับตัวเอง ก็แอบชมชอบหน้าตา และยิ่งได้เห็นความสามารถในการเล่นดนตรี และร้องเพลงเมื่อคืนทำให้ยิ่งปลื้ม แต่ประวัติพ่อคุณไม่ใช่น้อย "... เสือผู้หญิง ..." คงหาความจริงใจไม่ได้ "อ้าว ... ทำไมพูดแบบนี้ละครับ" เขาตกใจ พูดตัดพ้อ และเริ่มหยอดคำหวาน ๆ "ผมก็ลูกค้าร้านคุณคนหนึ่ง จะไม่ให้ผมมาได้ยังไง คนสวย ๆ อย่างคุณ ไม่น่าจะใจร้ายกับผมแบบนี้นะครับ" เขาออดอ้อน "ผมจริงใจนะครับ แล้วอีกอย่างคุณแม่ และคุณยายผมก็ชอบคุณมาก" เขารีบสาธยาย หญิงสาวตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะพูดโพล่งออกมาตรง ๆ อย่างนี้ "ไม่รู้ล่ะ ผมไม่ยอมรับข้อตกลงนี้ หรือว่าคุณพักตร์กลัวผม" เขาถามศิริพักตร์ "กลัวทำไมคะ กลัวเรื่องอะไร ทำไมพักตร์ต้องกลัวคุณ" เธอย้อนเขา ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้ โน้มตัวเองเข้าหาเธอ เธอพิงหลังตัวเองไปจนชิดกับอีกมุมของโซฟา
Read more

ตอนที่48

“คุณยายให้เราไปเยี่ยมท่านที่บ้านสวน และให้ไปวันศุกร์ค่ะ และไปนอนเสาร์อาทิตย์ด้วย” เธอบอกเรื่องที่คุณยายขอ “คุณพักตร์รับปากคุณยายว่าจะไป ใช่ไหมครับ” “ค่ะ” ชายหนุ่มดีใจอย่างออกนอกหน้า จับมือหญิงสาวมาเขย่าดีใจสุด ๆ “คุณภุชงค์คะ” ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกตัว รีบปล่อยมือตัวเองจากมือหญิงสาวอย่างเสียดาย “ผมจะมารับคุณพักตร์แต่เช้าเลย” “ไม่ได้หรอกค่ะ พักตร์ขอเป็นสักบ่ายสามบ่ายสี่ได้ไหมคะ เพราะต้องเคลียร์งาน และมีออร์เดอร์ลูกค้าตอนเช้าด้วย มีนักศึกษาเขามาสั่งข้าวกล่องไปออกค่าย” “ได้สิครับ ไม่มีปัญหาเลย” เขายิ้มดีใจเหมือนเด็กได้ของที่ถูกใจ “งั้นวันนี้ ผมขออนุญาตอยู่ที่ร้านคุณพักตร์ทั้งวันได้ไหมครับ” “คุณภุชงค์คะ ไม่มีอะไรจะทำหรือไง” เธอตอบกลับแบบกวน ๆ “ผมว่างครับ และผมว่า ผมจะอยู่ที่นี่ ได้เห็นคุณพักตร์ ผมมีความสุขมากกว่า” “ตามสบายค่ะ แต่อย่าเกะกะ และก็สร้างความรำคาญนะคะ ไม่งั้นพักตร์ไล่คุณกลับแน่ ๆ” “ขอรับกระผม” เขาส่งสายตาหวานให้เธอ “เชิญคุณภุชงค์ข้างนอกดีกว่าค่ะ” ศิริพักตร์รีบลุกขึ้น และเดินไปเปิดประตู ผายมือ
Read more

ตอนที่49

หลินนั่งอ่านหนังสือที่โต๊ะทานอาหาร เพราะวิวดี และสะดวกในการดื่มกินของเธอด้วย เธอตั้งใจอ่านทบทวนหนังสือ และเตรียมบทสัมภาษณ์ต่าง ๆ ที่คาดว่าอาจารย์จะถาม จนล้าและฟุบหลับลงไปที่โต๊ะ พีคกลับมาถึงที่ห้อง เห็นเธอฟุบหลับอยู่ เดินเข้ามาดูเธอใกล้ ๆ แตะมือไปที่หลังเธอเบา ๆ “หลินคะ น้องหลินคะ” หลินขยับตัว ปรือตาเงยหน้าขึ้น “อ้าว พี่พีคกลับมาแล้วหรือคะ” เธอเอ่ยถามเมื่อเห็นหน้าเขา “ทำไมมานั่งอ่านตรงนี้ ทำไมไม่ไปอ่านที่โต๊ะทำงานพี่คะ” เขาเอ่ยถาม “ข้าวของมันเยอะน่ะค่ะ เผื่อพี่พีคกลับมาต้องใช้โต๊ะทำงาน” เธอตอบเบา ๆ “นี่กินไปด้วย อ่านไปด้วย อย่างนี้หรือ” พีคพูดเพราะเห็นถุงขนมวางกระจัดกระจายเต็มโต๊ะ เธอรีบกระโดดโหยง รีบลุกเก็บข้าวของที่ทำเลอะ ทั้งถุงขนม ถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เขาหัวเราะเบา ๆ เดินกลับเข้าห้องนอนไป “โธ่...เผลอหลับไปตอนไหนเนี่ย” เธอต่อว่าตัวเองเบา ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเอาเสื้อสูทออก และหยิบเอาเสื้อเชิ้ตคอกลมสีขาวออกมาใส่แทน เดินเข้ามาหาหลินที่โต๊ะทานข้าว จับข้อมือหญิงสาวฉุดให้ลุกขึ้น “ไป ไปกินอะไรข้า
Read more

ตอนที่50

“ใจมันรักไปแล้ว” เธอบอกกับตัวเองว่า เธอรักผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้เสียแล้ว เธอลูบไล้เขาตั้งแต่ใบหน้า และเลื้อยลงต่ำไปเรื่อย “อืม... ชู่ว์” เขาครางอย่างพอใจกับสัมผัสนั้น เธอเริ่มเรียนรู้ในเรื่องต่าง ๆ ที่เขาสอน ชายหนุ่มหมดความอดทน ยกร่างบาง สอดใส่ความเป็นชายเข้าไปในร่างของเธอ เธอค่อย ๆ กดสะโพกลงอย่างรู้งาน เจ็บแปล๊บเสียวปลาบเข้ามาในหัวใจ “อ๊า..” เธอครางเบา เขาเอามือลูบไล้ไปทั้งสะโพกกลม เขาส่งสัญญาณให้เธอขยับสะโพกขึ้นลง เธอเรียนรู้ และเริ่มขยับสะโพกตามมือของชายหนุ่ม บทเรียนรักที่เรียนมาบ้างแล้ว ทำให้เธอเริ่มคล่อง และรู้จังหวะเบียดบดอย่างไรให้ชายหนุ่มพึงใจ ทั้งสองส่งเสียงสอดประสานความสุขกันอย่างลงตัว “ซี้ด...”“อ๊าย..”“อู้...” ก่อนที่เธอจะกระแทกตัวเองใส่เขาอย่างรุนแรง เขาเด้งรับในทุกจังหวะ จนเธอกระตุกรัดแน่น กอดคอชายหนุ่มแน่นหยุดการเคลื่อนไหว เขากอดรัดเธอไว้จนเธอหายใจเป็นปกติ เขาจับเธอพลิกให้หันหลัง ประคองเธอด้วยวงแขนใหญ่ ก่อนส่งความกำยำไปในตัวเธอ เขาใส่แรงกระแทกถาโถมใส่เธอจนเธอสั่นไปทั้งร่าง เรียกชื่อเขาไม่ขาดปาก“โอ๊ย... อือ... พี่พีคขา
Read more
PREV
1
...
34567
...
13
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status