Alle Kapitel von รอยบาปสวาท: Kapitel 51 – Kapitel 60

85 Kapitel

บทที่13.อยากได้เอาไป 6

ดารัณเป็นคนเดียวในบดินทร์เดชที่ยังไม่รับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น หล่อนเริงสุขอยู่นอกบ้าน สำเริงสำราญกับคู่ขาคนใหม่ โดยไร้ความยำเกรง แม้ธรรวาจะกลับมาอยู่ด้วยแล้วก็ตามเสียงหอบหายใจดังระงม เมื่อพายุอารมณ์เดือดระอุ ร่างเปลือยขาวโพลนส่ายสะบัด หล่อนสนองตอบการโจนจ้วงแบบถึงอกถึงใจ พร้อมกับเปล่งเสียงครางระรัวสะโพกผายตึงส่ายร่อน รับจังหวะโยกขย่มแบบไม่ยอมแพ้เสียงเร่งเร้าดังกระหึ่ม เมื่อไฟปรารถนาบาดผิวกายจนเกือบไหม้“เร็วๆ หน่อยเรย์ ฉันแย่แล้ว...”หนุ่มตาน้ำขาวกัดฟันกรอด เขาขยับร่างกายเร็วๆ เสือกเสยความแกร่งร้อน ตอกอัดสัดส่วนยวนตาเต็มแรงที่มี“ชอบแบบนี้เหรอคนสวย” เสียงที่ไม่ต่างกับคำรามเอ่ยถาม ใบหน้าคมดุบิดเบี้ยวเพราะความเสียวสะท้าน“จัดมาเลยเรย์ ฉันรับไหว” ดารัณหญิงร่านเอ่ยเร่ง หล่อนสูดปากครางหงิงๆโยกเรือนกายตอบโต้การกระแทกกระทั้นแบบไม่ยอมแพ้มือแข็งแรงเอื้อมจับช่วงเอวกระชากเข้าหาตัวแรงๆ จัดหนัก จัดเต็มให้กับความต้องการของหล่อนเป็นความเมามันที่เรย์ก็ปฏิเสธไม่ได้ เขาผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนร้อนสะเด็ดได้เท่าดารัณ หล่อนสู้ยิบตา ไม่ได้นอนแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ เหมือนคู่ขาคนก่อนๆ ดารัณม
last updateZuletzt aktualisiert : 2025-06-23
Mehr lesen

บทที่13.อยากได้เอาไป 7

“งั้นลุงจะให้ทุนหนูดลไว้ทำมาหากิน” เทียมเปรยต่อ เขาตั้งใจไว้เช่นนั้น ดลยาจะได้ไม่ลำบาก“ขอบคุณค่ะคุณลุง ดลพอมี... ดลไม่เดือดร้อนหรอกค่ะ ไว้ดลได้ที่อยู่เป็นหลักแหล่งดลจะส่งข่าวให้คุณลุงทราบนะคะ”เงินออมดลยาพอมี เธอไม่ใช่คนสุรุ่ยสุร่าย เงินที่ดารัณให้ไว้ใช้จ่ายเธอเก็บไว้ได้พอสมควรเทียมถอนใจซ้ำ ดลยาเป็นคนเฉยๆ ท่านเดาไม่ถูกว่าเวลานี้หญิงสาวกำลังคิดอะไรอยู่“ลูกชายลุงมันเป็นคนหัวแข็ง...มันไม่ค่อยยอมรับความจริงหรอก ต้องค่อยๆ ต้อน”ท่านพยายามชวนคุยเพื่อให้ดลยาสบายใจขึ้น คนสองคน...หากไม่รู้สึกอะไรต่อกัน ต่อให้มีความสัมพันธ์ทางกายลึกซึ้งเพียงไหน หากไม่มีความรู้สึกพิเศษต่อกัน เขาไม่ใส่ใจกันหรอก เพราะต่อให้ธรรวาพยายามบอกใครต่อใครว่าเขาไม่ได้ต้องการครองคู่กับดลยา มันอาจจะเป็นเพราะอคติที่สะสมเอาไว้ในใจนั่น…แต่ท่านมองเห็นด้วยสายตาที่ผ่านโลกมานาน มีเยื่อใยบางๆ อยู่ในหน่วยตาของบุตรชาย เวลาที่เขาเผลอตัว สายตาเช่นนั้นเป็นอื่นไม่ได้เลย เมื่อเทียมเองก็เป็นผู้ชาย สายตาเช่นนั้น มันมีไว้สำหรับคนที่ตนเองพอใจเท่านั้นดลยานิ่งฟังเธอไม่ได้ตอบโต้ หรือต่อต้านใดใด เมื่อเธอไม่เคยหวัง ความชิงชังที่ธรรวาแสดงออกทุกคร
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-03
Mehr lesen

บทที่13.อยากได้เอาไป 8

“ก็พอทราบค่ะ.... เพียงแต่รัณไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ เหมือนกลัวอะไรอย่างนั้นแหละ” ดารัณแขวะไปถึงผู้ชายที่นั่งหัวโต๊ะ ธรรวาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เขาตีหน้าตาย แต่ภายในใจหัวเราะร่า จากนี้ไป...เขาจะเด็ดปีก กำจัดไส้ศึก หนอนบ่อนไส้ที่ดารัณซื้อตัวไว้ จะปัดกวาดให้บดินทร์เดชสะอาดเอี่ยมเหมือนสมัยก่อน กอบกู้ชื่อเสียงของวงศ์สกุลให้กลับมาใสสะอาดเหมือนเดิม“ไม่เร็วนะครับ เราเตรียมการกันมาเป็นเดือนๆ เอกสารค่อนข้างเยอะ ยุ่งยากน่าดูเหมือนกัน”ผู้ถือหุ้นรายนั้นแจง...มันเป็นเรื่องสำคัญที่คัดกรองคนทำ ดังนั้นเรื่องจึงไม่เล็ดลอดไปเข้าหูของคนไม่ประสงค์ดี“หึ!!” ดารัณกระแทกลมหายใจขึ้นจมูก “งั้นรัณกลับดีกว่า คงไม่เกี่ยวกับรัณ”ตำแหน่งของเธอถูกอุปโลกน์ขึ้น เป็นตำแหน่งลอยๆ ตอนที่เทียมกำลังหลงดารัณหัวปักหัวปำ หล่อนแทบจะไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไร งานที่ทำก็แค่แต่งตัวสวยเฉิดฉายในวงสังคมแทนเทียมที่ล้มป่วยบ่อยๆ และดารัณก็ชอบเสียด้วย“เดี๋ยวสิ!!” ธรรวาท้วงยิ้มๆ “เกี่ยวกับคุณแน่ดารัณ ทันทีที่ผมขึ้นนั่งแท่นเต็มตัว ผมคิดว่า...คุณน่าจะลาออกจากตำแหน่งที่คุณครองนะ...เพื่อทุ่มเทเวลาที่เหลือในการดูแลพ่อผม...ไหนๆ คุณก็เป็นแม่ยอดดวงใจข
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-03
Mehr lesen

บทที่14.หยาดน้ำตาเปื้อนแก้มใส... 1

บทที่14.หยาดน้ำตาเปื้อนแก้มใส...“ความจริง...ไอ้นนท์เพื่อนฉันมันก็เป็นคนดีนะ มันคงไม่ลำบากใจที่จะรับเดนฉันหรอก”ธรรวาเปรย เขาเหยียดยิ้ม เมื่อดลยาหันขวับมามองเขา แบบจะกินเลือดกินเนื้อ“ปากแบบคุณนี่...หึ!! ... นั่นเพื่อนคุณนะคะ!!” เพราะอยู่ในภาวะตั้งครรภ์ จากคนสงบเสงี่ยม ดลยารู้สึกว่าเธอจะฉุนเฉียวง่าย ไม่ยอมลงให้ใครเท่าไร ดังนั้นมันจึงไม่แปลกที่เธอจะเถียงกลับไปแบบทันควัน“ฉันพูดเรื่องจริง ฉันไม่ได้ตาบอดนี่จะได้ไม่เห็นที่เธอระริกระรี้ใส่ไอ้นนท์มัน”ชายหนุ่มไหวไหล่ เขาหยิบมีดปาดเนยลงบนขนมปังแล้วก็ยกขึ้นกัดแบบสบายอารมณ์“อคติ!! คุณนนท์กับดลเป็นเพื่อนกันค่ะ เราแค่คุยกันถูกคอ” หญิงสาวกล่าวแก้ เธอยกผ้าขึ้นซับมุมปาก ทำท่าจะลุกขึ้นจากโต๊ะอาหาร เมื่อมื้อเช้าวันนี้ ดลยากลืนไม่ลงจริงๆ เมื่อธรรวาตั้งท่าจะหาเรื่องท่าเดียว“เธอจะไปไหน? แล้วนั่นเธอไม่กินรึ?”ชายหนุ่มร้องถาม หล่อนเตะอาหารเหมือนแมวดม แล้วแบบนี้ ‘ลูก’ ของเขาจะโตได้ยังไง“ดลไม่หิวค่ะ เชิญคุณตามสบาย” ดลยาตอบเธอยืนขึ้น แต่...ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นยืนตาม เขากล่าวเสียงเคร่ง ดวงตาดุดันกวาดมองดลยาตั้งแต่หัวจรดเท้า“นั่งลง แล้วกินๆ เข้าไป เธอไม่ได้
last updateZuletzt aktualisiert : 2025-06-27
Mehr lesen

บทที่14.หยาดน้ำตาเปื้อนแก้มใส... 2

ดารัณกัดฟันถามสาวใช้หลายคนรอบตัว แต่ละคนหลบตากันจ้าละหวั่น เสก้มหลบ เมื่อไม่มีใครรู้รายละเอียดชัดๆ นอกจากที่ธรรวาสั่งเช้านี้…แค่นั้นก็ทำเอาแตกตื่น เมื่อถ้อยคำของเจ้านาย เขาสั่งให้บำรุงผู้หญิงตั้งครรภ์ แถมคน คนนั้นยังเป็นนายสาวของบ้าน คนที่แทบจะไม่มีใครสนใจ เมื่อดลยาวางตัวเสมอกับคนงานทุกคนดารัณหมดความอยากอาหาร หล่อนเดินปึงปัง ตรงไปหาเทียม เมื่อประมุขบ้านบดินทร์เดช น่าจะเป็นคนที่รู้เรื่องดีที่สุด“คุณพี่คะ ที่ลูกชายคุณพี่พูดหมายความว่ายังไง!!”ดารัณแหวดังๆ ตั้งแต่ประตูยังไม่ทันเปิดเทียมหันไปโบกมือไล่พยาบาลสาว ท่านมองดารัณยิ้มๆ“ยังจะยิ้มอีก... คุณพี่รู้มั้ยคะ ลูกชายคุณพี่วางอำนาจใส่รัณ ห้ามไม่ให้รัณใช้ยัยดลทำงานเล็กๆ น้อยๆ”ดารัณเดินวนไป วนมา หล่อนพูดๆ แล้วก็พูด เทียมได้แต่นั่งมองเมื่อหาโอกาสแย้งไม่ได้“หยุดได้ยังล่ะ ตั้งแต่เข้ามา รัณเปิดโอกาสให้พี่ตอบหรือยัง!!” เทียมยังอารมณ์ดี ท่านไม่ได้สนใจอาการฉุนเฉียวของภรรยาเลย“ก็ตอบรัณมาสิคะ ธรรวาเค้าบอกให้รัณมาถามคุณพี่เอง”ดารัณถลาเข้ามายืนข้างเตียง สองมือหล่อนเขย่าแขนสามีแก่คราวพ่อแรงๆ“เบาๆ รัณ พี่ยังไม่แข็งแรงนะ” ท่านเอ่ยปราม ยกมืออ่อนแรง
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-03
Mehr lesen

บทที่14.หยาดน้ำตาเปื้อนแก้มใส... 3

“ไม่! เธอสมควรถูกลงโทษ ครั้งต่อไปจะได้ไม่กล้าหือกับฉัน” ธรรวากล่าวเสียงเข้ม มองริมฝีปากอิ่มเต็มที่กำลังสั่นระริก หวนให้นึกถึงจุมพิตแสนหวานที่เคยฉกฉวยเอามาจากดลยา และอยากจะลองชิมมันอีกสักครั้ง“อย่านะ! คุณกับดลตกลงกันแล้ว เราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกัน แล้วนี่สายแล้วด้วย คุณควรไปทำงาน ไปสิคะ... หากคุณยังไม่อยากถูกมองว่าเป็นหัวหน้าที่ไม่ดี” ดลยาออกแรงผลักร่างสูงใหญ่ให้พ้นตัว และทันทีที่ได้อิสระก็แทบจะกระโดดรีบหนีอีกฝ่ายไปยืนตัวสั่นอยู่อีกมุมด้านหนึ่งของโถงทางเดิน“ยังพอมีเวลา และฉันข้อแก้ความเข้าใจของเธอใหม่ด้วย ไอ้ที่ฉันตอแยเธอนี่ไม่ได้พิศวาสเธอสักนิดนะ ฉันแค่ห่วง...” ดวงตาคู่คมกวาดมองไปทั่วร่างบอบบางเป็นประกายตาวาววับ สายตาคู่นั่นหยุดที่เนินหน้าท้องของดลยา ทำให้คนถูกมองหน้าร้อนผ่าว กำมือแน่นพร้อมกับขึงตาใส่“ดลรู้ค่ะ ข้างนอกนั่น มีผู้หญิงอีกมากที่พร้อมจะไปกับคุณทุกที่ ผู้หญิงท้องน่ารังเกียจอย่างดลคุณคงไม่ต้องการ ดังนั้น อยู่ห่างๆ ดลไว้ค่ะ”ดลยาตอบกลับเสียงสั่น เจ็บแปลบๆ ในอกจนน้ำตาเกือบรินไหล เมื่อตนเองไร้ค่า ไม่น่าเสน่หาจนเขาเอามาประณามธรรวากัดฟันจนข้างแก้มโป่งนูน ใช่!! ข้างนอกนั่นมีผู้หญิงเ
last updateZuletzt aktualisiert : 2025-06-27
Mehr lesen

บทที่14.หยาดน้ำตาเปื้อนแก้มใส... 4

“เปล่าจ้ะป้า ดลเอง... ดลไม่ต้องการให้คุณเขารับผิดชอบ ดลกับเขาไม่เหมาะกันหรอก ต่อให้อยู่ด้วยกันก็ไม่มีทางรอด”ดลยาอธิบาย ความแค้นเคืองฝังแน่นในใจ ความชิงชังนั่นจะทำให้เธอและธรรวาไม่มีความสุข เพื่อ ‘ลูก’ ดลยายอมตัดใจ เขาจะได้อยู่ท่ามกลางความรักแน่ แม้บิดาเขาจะไม่รัก ก็ยังมีคุณปู่ และคนงานอีกหลายคน ความรักของคนเหล่านั้น คงพอทดแทนความรักที่เธอมีให้ เพื่อความสุขของลูก ดลยาจึงขอเป็นฝ่ายไปเอง ไม่อย่างนั้น คนกลางอย่างเด็กน้อยที่กำลังจะลืมตามาดูโลก คงกระอักกระอ่วนใจ หากต้องมาอยู่ขั้นกลางความขัดแย้งของผู้ให้กำเนิด“ป้าไม่เข้าใจค่ะ” กันยาละจากงานที่ทำ นางขยับเข้าไปนั่งฟังใกล้ๆ“มันพูดยากค่ะป้ากันยา มันไม่ใช่ความรัก คงหาความสุขไม่ได้ ดลคิดดีแล้ว”ไม่ว่าจะมองมุมไหน ธรรวาไม่มีทางทิ้งความชิงชังที่มีต่อตนเองได้“เห้อ!!” กันยาพ่นลมหายใจแรงๆ นางปวดหัวตุ๊บ!“คุณดล...ให้ปิ่นเลี้ยงคุณหนูให้นะคะ” ปิ่นถลาเข้ามาหา หล่อนเสนอตัว เมื่อรู้ข่าวชัวร์ที่คัดกรองมาอย่างดีดลยายิ้มเศร้า “ปิ่นต้องถามคุณธรรนะ ดลไม่มีสิทธิ์ในตัวเด็กคนนี้หรอก” เสียงแผ่วปร่าเมื่อตอบคำถามของสาวใช้ชื่อปิ่น ทันทีที่คลอด เด็กจะเป็นกรรมสิทธิ์ขอ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-03
Mehr lesen

บทที่15.แมวขโมย 1

บทที่15.แมวขโมยท้องฟ้าสีดำทะมึนเมื่อเวลาล่วงเข้าสู่กลางดึก บนฟากฟ้ามีแสงดาวน้อยนิด เพราะพระจันทร์ดวงโตลอยเด่นเหนือน่านฟ้า แสงสีนวลเย็นตา ทอแสงลงมาบนพื้นโลก แม้จะไม่สว่างเท่าแสงสุริยา แต่ก็ทำให้ม่านราตรีไม่สามารถบดบังการมองเห็นของสายตาคนได้แมลงตัวเล็กขยับปีกแบบแสนสุข เมื่อเวลาดึกสงัดเช่นนี้ไร้สิ่งมีชีวิตรบกวน เป็นเวลาแสนสงบที่ชีวิตน้อยได้มีความสุขเต็มที่ เวลาเช่นนี้เป็นเวลาที่แมลงเหล่านั้นถือครองแต่...วันนี้ไม่เหมือนกับทุกวันในขณะที่คนอื่นๆ หลับใหลหลังทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน ที่นอนนุ่มๆ คือที่พักกายอย่างดีของพวกเขา ดังนั้นจึงไม่มีคน คนไหนออกมาเดินท่อมๆ ตากน้ำค้างกลางดึกแน่ๆ เพราะเขากำลังนอนหลับบนที่นอนอุ่นๆ คลุมด้วยผ้าห่มผืนหนาๆ เมื่ออากาศกลางดึกเย็นสบายเงาตะคุ่มๆ ของคนร่างใหญ่ เดินย่องเงียบกริบ เขาลัดเลาะตามทิวไม้ สอดส่ายสายตามองเป้าหมายตาเขม็งชายผู้นั้นหยุดยืนใต้หน้าต่างบานหนึ่ง หน้าต่างบานนั้นเปิดโล่ง สายลมด้านนอกพัดกรูเข้าไป จนผ้าม่านลายดอกไม้ไหวพะเยิบพะยาบ“ยัยบ้า...นอนไม่ระวัง หน้าต่างไม่รู้จักปิด” เสียงบ่นขรม ทั้งที่นี่คือโอกาสเพียงอย่างเดียวที่เขาจะเข้าไปหาหล่อนได้ก็ตามมือ
last updateZuletzt aktualisiert : 2025-06-30
Mehr lesen

บทที่15.แมวขโมย 2

ดลยาตัวอ่อนยวบ จากที่คิดจะผลักไส เพราะไม่อยากถูกย่ำยี กลับกลายเป็นว่า...เธอเชิดหน้าขึ้น สนองการ ‘จูบ’ แบบดุดันของคนตัวโตด้วยความยินดี รสหวานซ่านใจแผ่กระจายไปทั่วทุกอณูผิว...ประกาศนียบัตรเกียรติยศหลุดจากมือทิพยอาภา หล่นอยู่ข้างเตียงนอนมือของชายหนุ่มเหมือนหนวดปลาหมึก เขาแตะตรงไหนผิวกายของเธอก็รู้สึกร้อนวูบ เขาลูบคลำร่างกายของเธอเหมือนกำลังสำรวจความอุดมสมบูรณ์ดลยาผวาเยือก!! เมื่อธรรวาสอดมือเข้าไปใต้ชายเสื้อชุดนอนผ้านุ่มที่เธอสวมใส่ไว้ก่อนหลับ มือของเขาลูบไล้อยู่ใต้ฐานอก ก่อนจะเคลื่อนที่กอบกุมอกอูมอิ่มไว้แบบแนบแน่น เขาบีบเคล้นความหนั่นแน่นเบาๆ “อืมมม” เธอเผลอตัวครางกระเส่า แม้ปากยังถูกปิดด้วยปากของเขาเช่นเดิมพายุอารมณ์โหมใส่ จนดลยาหลงละเมอ เธอเผลอตัวยกสองแขนวางคล้องเหนือบ่ากว้างหลังจากที่ธรรวาปล่อย เมื่อสาละวนอยู่กับความอวบอูมกลางร่าง หญิงสาวปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความเชี่ยวกรากของไฟปรารถนา ไม่ได้รู้สึกหวาดระแวงอีกต่อไป...ธรรวาถอนเรียวปากออกจากความหวานฉ่ำ เมื่อยังมีอะไรๆ อีกมากมายให้สำรวจ แม้จะเมามันจนสติเกือบหลุด ปลายจมูกโด่งแหลมกดแนบแอ่งชีพจร เขาสูดกลิ่นหอมหวาน ที่ตนเองชื่นชม กลิ่นของห
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-04
Mehr lesen

บทที่16.นางมารยั่วสวาท 1

บทที่16.นางมารยั่วสวาท“คุณดูน่าปรารถนา...มากเลยนะธรร”เสียงของดารัณทุ้มต่ำอย่างมีอารมณ์ ปลายนิ้วเรียวกรีดไล้ไปที่แผงอกตึงบนเนื้อตัวเปล่าเปลือยของธรรวา ที่นอนหลับไม่ได้สติ สาวใหญ่จัดการปลดเสื้อยืดสีขาว ตามด้วยเก้ๆ กังๆ ปลดกางเกงท่อนล่างของชายหนุ่ม จนกางเกงเอวยางยืดรูดลงไปกองที่สะโพกแบบหมิ่นเหม่ ช่วงกึ่งกลางหน้าขาเขา...มีสิ่งยั่วใจที่ดารัณมองตาฉ่ำ เมื่อความแข็งขันดันกางเกงชั้นในจนตุงโด่งเป็นรูปลำ“คุณหนีรัณไม่พ้นหรอกค่ะ”ดารัณอมยิ้ม แลบปลายลิ้มเลียริมฝีปากล่างของตนเอง ลดตัวนั่งลงคุกเข่า ลูบไล้แผงอกแน่นตึงด้วยความหฤหรรษ์แผนชั่วของดารัณ หล่อนอาศัยช่วงที่ธรรวาเผลอตัว แอบหย่อนยานอนหลับลงไปในแก้วกาแฟ จนเป็นที่มาให้ชายหนุ่มพลาด ตอนนี้...“อยากรู้จัง หากคุณตื่นขึ้นมาแล้วเห็นรัณอยู่ตรงนี้... คุณจะทำหน้ายังไงนะ?”ดารัณรำพัน...หล่อนยกนิ้วแตะที่ริมฝีปาก ใช้ลิ้นเลียวนรอบริมฝีปากสีสด สูดปากครางดังๆ เมื่อกำลังจะสมปรารถนา ได้ลิ้มรสลูกเลี้ยงหนุ่มสมใจ...สักทีปลายนิ้วเคลือบลิปสติกกรีดลงบนแผงอกเปลือย ค่อยๆ เคลื่อนที่ลงต่ำ เป้าหมายคือกึ่งกลางร่างกายที่โป่งนูนแข็งขัน เธอจะครอบครองเขาด้วยร่างกายตนเอง ดูส
last updateZuletzt aktualisiert : 2025-07-04
Mehr lesen
ZURÜCK
1
...
456789
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status