Alle Kapitel von รอยบาปสวาท: Kapitel 81 – Kapitel 85

หนุ่มพ่อลูกอ่อน ที่กำลังกลุ้มเพราะไม่รู้จะบอก ‘รัก’ เมียแบบไหนถึงดีแอบตวัดตาให้ แต่ไม่กล้าที่จะปริปากเถียง เพราะสิ่งที่เพื่อนหนุ่มพูด ถูกต้องทุกอย่าง“เร็วๆ ล่ะ อย่ามัวช้า เดี๋ยวลูกคนที่2เกิดเสียก่อนที่พ่อ-แม่ จะเข้าใจกัน”คำพูดลอยๆ เล่นเอาธรรวาสะดุ้ง เขาชำเลืองมองเพื่อนแบบประเมิน ชานนท์พูดเหมือนรู้ว่าเขากับดลยาเพิ่งจะมีซัมติงกัน“ผมรู้น่า คุณน่ะมันหนุ่มไฟแรง...อดอยากปากแห้งมาเกือบปี มีหรือจะไม่หาทางฟาดคุณดล” ชานนท์สัพยอกซ้ำ เพื่อนหนุ่มของเขาชื่อเสียงฉาวโฉ่ เป็นหนุ่มฮอตไฟแรง แต่มาซาๆ ข่าวช่วงที่ดลยาตั้งครรภ์ เขาเองก็ไม่คิดว่าธรรวาจะยึดมั่นและครองตัวไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครได้ วันนี้เขารู้แล้ว เพราะธรรวามีใจให้กับดลยานี่เอง เขาถึงได้ประพฤติตัวเหมือนฤๅษีก็ไม่ปาน‘ไอ้แสนรู้’ชายหนุ่มพึมพำ ไม่กล้าส่งเสียงดัง กลัวเพื่อนรักจะพูดเหน็บแนมให้อายเปล่าๆ“พยายามเข้าล่ะ ผมเอาใจช่วย...คุณมีนางแก้วในมือแล้ว... อย่าปล่อยให้หลุดมือไปล่ะ”ดลยาเป็นผู้หญิงคนแรกที่ชานนท์ตกหลุมรัก เธอเพียบพร้อม เหมาะที่จะเป็นแม่ และเป็นภรรยาที่ดี หากเพื่อนของเขาตาต่ำ ไม่เก็บนางแก้วนี่ไว้ แม้เธอจะมีรอยตำหนิ ชานนท์ก็คิดว่าตนเองคง

สาวใช้พากันเสก้มหน้าหลบ มีเสียงหัวเราะคิกคักดังอยู่รอบตัว เพราะพวกเขาดันเห็นภาพหวานชื่นของเจ้านายเข้าพอดี“ออกไปข้างนอกเถอะค่ะ ในนี้มีแต่กลิ่นเครื่องเทศ เดี๋ยวติดเสื้อผ้าคุณเข้า” เธอเอาความโกรธบังหน้า แสร้งพูดเสียงแข็งๆ แต่ใบหน้ากลับแดงจัด“เธอก็ไปด้วยสิ ไปเดินเล่นกันนะ” ชายหนุ่มเอ่ยชวน “ปล่อยให้คนอื่นทำงานบ้าง เธอทำมาทั้งวันแล้ว” ธรรวาพูดต่อด้วยสีหน้าเรียบๆ เขาเอื้อมมือดันแผ่นหลังดลยา พร้อมทั้งออกเดิน เพื่อกระตุ้นให้หญิงสาวทำตาม“สวยๆ เอาแยมใส่กระปุกให้หมดด้วยนะเดี๋ยวกลิ่นระเหยหมด” แยมกุหลาบชามใหญ่รอที่จะบรรจุลงกระปุก ดลยาร้องสั่งเธอเดินนำธรรวาไปแบบเสียไม่ได้ เมื่อชายหนุ่มใช้ร่างกายบังคับ“ไม่เหนื่อยไง ไหนจะเลี้ยงลูก ไหนจะทำงานบ้าน”สิ่งที่ดลยาทำ อยู่ใต้การมองเห็นของธรรวามาตลอด เมื่อก่อนเขาแค่นว่าเพราะอคติในใจ เวลานี้อคติเหล่านั้นจางหายไป ธรรวาจึงรู้ว่า...นี่เป็นเนื้อแท้ของดลยา เธอไม่ถือตัว ไม่เย่อหยิ่ง ทำตัวเป็นแค่คนอาศัย เสมอต้นเสมอปลาย ตั้งแต่เด็กจนโต ที่แล้วมาเพราะความชิงชังบังตา เขาจึงมองหล่อนแบบดูแคลน ค่อนคอดหล่อนทุกครั้งที่มีโอกาส“ชินแล้วค่ะ” เสียงหวานเอ่ยตอบ ยกผ้าซับน้ำลายที

“แม่...แม่ เอ่อ...” มันเหมือนน้ำท่วมปาก ถึงไม่เคยเห็นด้วยตาตนเอง แต่เธอก็รับรู้พฤติกรรมของมารดามาตลอด ความผิดของท่าน ยากเกินกว่าจะให้อภัยจริงๆ“พอเถอะ...เราจะลืมเรื่องที่ผ่านไปแล้วให้หมด แล้วมาทำสิ่งดีๆ ในวันนี้ และวันพรุ่งนี้ เพื่อยัยหนู”ชายหนุ่มพูดปัด เขาอยากจบเรื่องกวนใจนี่สักที เพื่อเริ่มต้นใหม่ สร้างครอบครัวที่อบอุ่น พร้อมสมบรณ์ ลบคำครหาที่เคยมี ให้บดินทร์เดชกลับมาทรงคุณค่าเหมือนเก่า“ค่ะ” ดลยารับคำ น้ำตาไหลเอ่อเธอสัญญาจากใจจริง เธอจะทำทุกสิ่ง เพื่อชดเชยความผิดที่มารดาเคยทำไว้ จะอบรมสั่งสอนบุตรสาวให้เป็นกุลสตรี เป็นผู้หญิงที่มีคุณค่า ไม่ใช่มีแต่คำครหาตามหลัง“คงต้องใช้เวลา แต่ฉันจะพยายาม”ในที่สุดสิ่งที่เขาต้องการจะทำ ก็พูดออกมาจนหมดเปลือก เป็นการเปิดใจครั้งแรก หลังเมฆหมอกของความเกลียดชังพัดผ่านเลยไป...“ดลจะทำทุกวิถีทาง แก้ไขสิ่งที่แม่เคยทำไว้ค่ะ จะล้างคราบคาวๆ ฉาวโฉ่นั่น เพื่อลูก”คำครหาคงไม่หมดไปในวันๆ เดียว คงต้องใช้เวลาอีกแสนนาน กว่าคำพูดเสียดสีนั่นจะหมดไป แต่ดลยาสัญญาเธอจะอดทน...เพื่ออนาคตของลูกๆ ที่ใช้นามสกุล ‘บดินทร์เดช’ จะไม่มีใครว่าพวกเขาต่อหน้า เมื่อเธอตั้งจะจริง เธอ