Takasan Ang Bilyonaryong Taksil のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

Sinamahan muna ako ni ate Belle sa kaibigan niyang doctor bago ako umuwi ng condo. Sa taxi pa lang, panay na tawag sa akin ni Aidan. Hindi ko siya sinasagot.At hindi na ako nagtaka nang makita ko siya sa labas ng building na naghihintay sa akin. Nakakunot ang noo niya at nakakrus ang kamay sa dibdib.Napatitig ako sa mukha niya at bumuntong hininga. Saang banda kami magkapatid ng lalaking to? Hindi naman kami magkamukha. Sobrang gwapo niya. Kahit man lang sana sa mata o di kaya ay kilay same kami ng sa ganoon, may maganda naman sa akin.Mas maganda kasi yung kaniya e.“Saan ka galing?” tanong niya. Salubong pa ang kilay. Kahit galit siya, gwapo pa rin.Naiiyak na naman ako.“Sa dati naming bahay.” Mahinang sabi ko at nagpipigil lang ng sarili na huwag tumakbo sa kaniya at yakapin siya o di kaya ay haIikan hanggang sa magsawa ako.Papa kung nasaan ka man ngayon, sorry…“Bakit? Anong ginawa mo doon?”“May hinanap lang ako sa mga kagamitan ni papa.”Tumango siya at lumapit pa sa akin sak

I stopped working for awhile and the wedding is still on the process kaya inaasikaso namin yun dalawa ni Aidan. Naghaharap pa rin kami ni Monique matapos ng sagutan namin pero hindi kami nag-uusap.“Ate, are you excited?” napatingin ako kay Lisa nang magsalita siya. Kasama ko siya at si Luke pati na si attorney. Namimili kami ng souvenirs habang si Aidan naman ay kausap ang magkakasal sa amin. Kasama daw niya si Aris ngayon.“Yeah.” Sabi ko kahit na kabadong-kabado ako.I decided to continue this wedding kahit na sa ala-ala ko ay magkapatid kami dahil kung hindi, magtataka si Aidan kung anong problema.Ilang araw nalang kasi ay ikakasal na kaming dalawa.Sabi ng doctor, lalabas naman ang resulta bago ang kasal namin. Kaya kung magkapatid, tatakasan ko siya ng walang kahit na anong paalam dahil takot akong magtrigger na naman yun sa memorya niya pero kung mapatunayan kong hindi kami magkapatid kami, sisipot ako sa kasal.Malaking parte sa dibdib ko na naniniwala na hindi talaga kami mag

“Hindi ko aakalain na may nangyaring ganyan sa inyo no’ng baliw mong fiancé.” Sabi ni Eric at hinahatid niya ko pabalik sa condo.Kanina nang matanggap ko ang mensahe kay ate Belle na may result na ang DNA test, nataranta na ako at agad naghanap ng taxi at napansin niya yata ang expression kong yun kaya sabi niya, ihahatid nalang niya ako sa pupuntahan ko.Wala naman siyang ibang ginawa saking iba at buti nalang din at tumino na siya. Takot lang niyang masapak ulit ni Aidan.“Paano kung naging positive ang result, na half-sibling kayo ng baliw na yun? So anong mangyayari?”Sinamaan ko siya ng tingin. “Pwede bang tumahimik ka? At hindi baliw si Aidan.”“Yeah... yeah…” Aniya na labas sa ilong.“Deserve mo kung sakali mang nasuntok ka niya.” Sabi ko dahil naiinis na ako.“Napakainitin naman ng ulo mo. Hinahatid ka na nga.”Inirapan ko lang siya at nang makarating na kami malapit sa condo, bigla niyang hininto ang kotse. Tumingin ako sa kaniya at tinaasan siya ng kilay.“What are you doing

Proceed pa rin kami sa second wedding namin which is gaganapin sa resort na pagmamay-ari ni Peres. At magaganap yun sa mga susunod na araw na.Pero bago yun, pagkatapos ng mismong kasal namin sa judge, hindi kami dumiretso ni Aidan sa condo. Sumakay kami agad ng plane para maghoneymoon sa Singapore. Pinasyal niya ako sa Gardens by the Bay at sinulit namin ang bakasyon namin na magkasama.At night, aktibo rin kami sa kama lalo na’t legal na kaming kasal dalawa. Ang ganda at saya sa pakiramdam na matatawag ko na ang sarili kong asawa niya.Ito ang hindi ko naranasan noon kay Evos, ang magkaroon ng isang normal na pamumuhay.. Abot na abot ko na ang pangarap kong yun sa piling ni Aidan, ang lalaking pinakamamahal ko.“I can’t wait to see our baby,” bulong niya sa akin at pinaglalaruan niya ang tiyan ko. Nasa likuran ko siya at bina-backhug ako.“She’ll gonna be my baby Roquez.” Dagdag niya.Napangiti ako at hinawakan rin ang kamay niya. Tama siya, ang baby namin ay lehitimong anak niya.Da

Merida’s POVNang makauwi si Aidan, agad ko siyang sinalubong. HumaIik siya sa pisngi ko pero ramdam kong may kakaiba.“Ayos ka lang?”“Yeah… Bihis lang ako ng damit.”Kumunot ang noo ko nang makitang parang may dugo sa suit niya. Hindi yun klaro dahil dark blue ang suot niyang coat but dahil malapit ako sa kaniya, alam kong stain yun ng dugo.Hinawakan ko ang kamay niya para pigilan siya.“What happened? Dumugo ba ang ilong mo?”Nanlaki ang mata niya, mukhang hindi niya yata inaasahan na malalaman ko.“I see some stain in your coat.”Napatingin siya sa coat niya at agad niya yung hinubad. “Sorry.”“Hindi mo naman kasalanan kung dumugo ang ilong mo Dan.”Kinuha ko ang kamay niya at dinala sa kwarto. Agad akong naghanap ng damit niya. Gusto kong tanungin kung anong nakapagtrigger ng memory niya pero natatakot akong malaman na dahil na naman kay Monique lalo pa’t alam kong si Monique lang ang kasama niya kanina.Habang namimili ako ng damit niya, naramdaman kong niyakap niya ako mula sa