All Chapters of No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman: Chapter 121 - Chapter 130

"Anong ginagawa mo!" inis na tanong ni Asher kay Roselynn, habang inaalalayang tumayo si Jenna, "okay ka lang ba?""Oo.. okay lang ako.." agad nagkaroon ng bakas ng luha sa mga mata ng babae."Bakit mo siya itinulak?" mariing tanong ni Asher.Parang nakukulele ang tainga ni Roselynn sa tinig ng lalaki, saka itinaas niya ang kanyang mga kamay."Marami akong paltos, kakalaba. Tapos, inispryan niya ng alcohol ang kamay ko. Ano pong gusto niyong gawin ko? yakapin ang jowa niyo?"Doon lang napansin ni Asher ang sugating kamay ni Roselynn. Bahagyang lumambot ang kanyang ekspresyon, subalit bumalik din agad sa dati. Hhindi siya maaaring lumambot sa babaeng ito."Nag aalala lang sayo si Jenna, bakit mo siya itinulak?""Nasasaktan ako.. Gusto mo ba, hiwain ko ang braso niya, tapos pasiritan ko rin ng alcohol? tara, subukan natin!" wala sa mood magpakabait si Roselynn ngayon. Naiimbiyerna siya, dahil sa hapdi ng sugat na tinamo ng kanyang mga kamay."Grabe naman ang PA mo usumagot, Asher.. baki

Masyadong ma pride si Jenna. Hindi man lang niya kinonsider ang sinabi ng babaeng impakta sa bahay niya. Nagyabang pa rin siya, nag heels at nag dress na parang rarampa sa event. Ang heels niyang 5" ang taas, ay parang kinakain ang kanyang paa. Tatlumpung minuto pa lang silang naglalakad, subalit pakiramdam niya, bibigay na siya anumang sandali."Wait lang.." sabi niya kay Asher. Wala man lang siyang pagkakataong mahawakan ang braso o kamay ng lalaki, dahil abala ang mga kamay nito sa paghawak sa maliliit na dinosaur sa magkabila nitong gilid."Bakit?" nakakunot ang noo na tanong ni Asher."A-ang sakit ng paa ko..""Bakit kasi nakasuot ka ng heels alam mo namang mamamasyal tayo?" tanong ni Asher."Hindi kasi ako sanay mag flat shoes..""Alam mo, Miss Jenna.." tiningnan siya ng munting impakto at pinapangaralan na parang mas matanda ito sa kanya, "ang mga damit ay ibinabagay sa mga lugar na pupuntahan, hindi yung basta ka lang magbibihis. Mayaman ka, pero hindi mo alam ang tamang panan

Hindi na inabutan pa ni Asher si Roselynn. Napakabilis nawala ng babae. Daig pa nito ang isang mangkukulam na sumakay sa walis.Sinisisi niya ang kanyang sarili. Pakiramdam niya, napakabobo niya. Anong naisipan niya, at ninais niyang pahirapan si Roselynn? Baliw ba talaga siya?Mahal niya ang babae.. hindi lang niya matanggap, na tumanggi ito na magpakasal sa kanya.Nais lang niyang makita, kung ano ang gagawin nito, kung saakaling umayaw din siyang magpakasal dito.Mabilis ang mga hakbang ni Asher sa hallway ng ospital. Halos hindi niya alintana ang mga taong nasalubong niya, ang mga nagtatanong, ang mga nagtatakang tingin. Iisa lang ang laman ng isip niya—si Roselynn.“Roselynn!” muli niyang sigaw, ngunit tanging echo lamang ng kanyang tinig ang sumagot sa kanya.Pagdating niya sa labas ng gusali, tumama sa mukha niya ang malamig na hangin. Umiikot ang mga sasakyan sa driveway, may mga nurse na abalang naglalakad, may mga pasyenteng nakaupo sa wheelchair—ngunit wala ang babaeng hina

NAKAUPO si Roselynn sa balcony ng kanyang tinutuluyang apartment, habang binabantayan ang mga batang naglalaro ng snow. Hanggang ngayon, hindi pa rin siya makapaniwala na kapiling niya ang mga bata.Off niya ngayon s aopisina, at siya ang nakatalagang magbantay sa dalawa, dahil may meeting si Blake. Paminsan minsan ay nililingon siya ng mga bata, saka kinakawayan, tinatawag na mommy.Kanina, kalaro siya ng mga ito, ngunit napagod na siya at nanatili na lang nakatanaw. Nasa baba lang ang kanyang tirahan, kaya madali ang access lumabas.Maya maya pa, nakaamoy siya ng umuusok na kape mula sa kanyang likuran. Si Asher ay naglalakad, na may dalang dalawang tumbler ng kape na bahagyang nakabukas. Mabilis lumamig ang kape doon, kaya inilalagay iyon sa tumbler."Magkape ka muna.." iniabot ni Asher ang isang tumbler sa kanya.Kinuha niya iyon, saka inilapag sa harapan. Patuloy niyang pinagmamasdan ang mga batang walang humpay na nagbabatuhan ng yelo, kasama ang ilang pilipinong kabataaan."Ang

Nagpatuloy ang mga pang-aasar at pambubully kay Roselynn—ngunit sa araw na iyon, hindi na lang salita ang ginamit laban sa kanya. Mukhang hindi natutuwa ang mga bully na basta na lang siya murahin.. ngayon, pisikalan na.Sa gitna ng hallway, habang punô ng estudyanteng naglalakad at nag-uusap, biglang may dumagan sa balikat ni Roselynn. Napahinto siya, at bago pa man siya makabawi, may malakas na tulak na tumama sa likod niya. Hindi niya iyon kinaya, dahil sa lakas ng impact.“Uy, tingnan n’yo ‘yan! Hindi marunong tumingin sa dinadaanan!” sigaw ng isa. "Ang tanga naman kasi. Bakit ba tinatanggap dito ang malalabo ang mata, hindi tuloy nakakakita ng maayos na daanan."Natisod si Roselynn at bumagsak sa sahig. Ang laman ng bag niya ay nagkalat—mga notebook, lapis, at isang lumang cellphone na dumulas palayo. Hirap siyang makabawi, dahil na rin sa biglang pagdaan ng hilo sa kanya.Ang kanyang malalabong mga mata, ay namula, dahil na rin sa hiya at takot. Ano ba naman ang laban niya sa ma