A Child With A Stranger のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

(BROWN EYES) R-16 It was a wild and crazy night for Cherry, because tonight is the start of the success of her acting career. Pagkatapos ng limang taon sa industriya ng pag-arte, magkakaroon na rin siya sa wakas ng sarili niyang serye kung saan siya ang bida. At hindi magiging posible lahat ng ito kung wala ang mga tao na sumusuporta sa kanya, lalo na ang manager niya. "Congrats, Cherry, this is one of the biggest projects in your acting career. Alam kong magiging successful ang project nato―knowing how good an actor you are," bati ng manager niya sa kanya bago sila magsimulang mainuman. "Thanks, Máma," sagot at nakipag-beso sa manager niya. "This won't be possible to happen without you." Gustong maiyak ni Cherry dahil sa sobrang saya. Sobrang laki ng pasasalamat niya sa mga taong tumulong sa kanya kung nasaan man siya ngayon. Kaya hindi siya mapapakod na pasalamatan silang lahat. Nasa isang pribadong bar sila, kung saan nila ipagdiriwang ang kanyang bagong serye na malapit nang

(MET AGAIN) CHERRY "Chie, bagay ba sakin?" Tanong ni Charli habang suot-suot ang school uniform na binili ko. "Bagay naman sayo," sagot ko habang nagtutupi ng mga damit niya. "Ay! Oo nga pala may nag papabigay sayo nito Chie," sabi niya at nag tatatakbo papuntang sala, "Ito oh!" Napatingin ako sa hawak niyang sobre, makapal na sobre, at nasisiguro kong makapal ang laman non. Kinuha ko iyon at binuksan. Tumambad sakin ang makapal na pera na puro tag-iisang libo. May nakita akong nakaipit na papel sa pera kaya kinuha ko iyon at binuklat. Dear My Cherry, Alam kong malaki ang kasalanan namin sayo nung araw na hinayaan ka namin, kaya naman pinagsisihan namin yon ng daddy mo, Cherry. Gusto ka naming mayakap, pero alam kong masama pa rin ang loob mo sa amin. Tanggapin mo sana ito para sa iyo at para na rin sa apo namin. Buwan-buwan akong magpapadala. Pag handa kana ay bukas ang pinto ng ating bahay para sainyo ng apo namin. Mahal na mahal ka naming Cherry, tandaan mo yan.

CHERRY "Cherry, una na kami, isara mo na lang yung pinto sa harap, nasa kusina yung susi, una na kami ha!" Rinig kong sigaw ni Olivia mula sa labas. "Sige, ingat," sagot ko, habang hinahanap ang aking cellphone. Kanina pa kasi ako paikot-ikot kakahanap ng cellphone ko. Ang alam ko ay inilagay ko ito sa bag ko matapos kong tawagan ang nagbabantay kay Cherin. Napagdisisyonan kong hanapin nalang ito sa kusina dahil ang alam ko ay doon ko iyon huling ginamit. Pero bago pa ako makapasok ng kusina ay napansin kong bukas ang ilaw ng opisina ni Maam Sarie. Nangsilipin ko ang loob non, laking gulat ko ng makita si Sir Keefer. Mukhang busy ito dahil may katawagan ito sa telepono. "Yes, I hear you. Be careful there. It's cold in that state. You should bring more coats since you're going to stay there for a long time," sagot niya sa kabilang linya. Rinig ko ang boses ng isang babae mula sa telepono niya. 'Sino yun? girlfriend? ' Sinubukan kong idiin ang tenga ko sa pinto upang mas la

Chapter 7 CHERRY DAHAN-dahan kong iminulat ang mata, at ang bumungad agad sakin ay isang hindi pamilyar na lugar. "You're awake," sabi ng isang pamilyar na boses. Nang lingunin ko iyon ay si Sir Keefer ang nakita ko, kaya naman dali-dali akong umupo sa pag kakahiga. "You're in the school clinic. You passed out earlier while we were in the office. Here, drink this." Paliwanag niya at inabot sa akin ang isang bottled water. Tumango naman ako at kinuha iyon. Ang napansin ko lang ay kaming dalawa lang ang nandito at wala ang mga bata. "The kids were already in their class. They will finish after 10 minutes." Saad niya ng mapansin niya sigurong may hinahanap ako. "Sir, pasensya na kayo at naabala ko pa kayo, hindi ko po talaga maalala kung anong nangyari kanina," paghiningi ko sa kanya ng paumanhin. "No need. I should be the one who apologizes because of the trouble my nephew caused. Eventually the gun he brought here to school was from his father, and the gun that he's

CHERRY MALAKAS na tili at hiyawan ang nagpagising sakin. Nang imulat ko ang mga mata ko, isang hindi pamilyar na lugar ang bumungad sa akin. "Ahh!!!!" Rinig kong tili ni Charlie at nag tatatakbo ito papalapit sakin sa kama. "Ayaw ko na!" sigaw niya. Nang lingunin ko kung sino ang humahabol sa kanya, si Gray ang nakita ko. "Kids, get down now, breakfast is ready!" Bigla na lang akong napabangon nang marinig ko ang boses ni Sir Keefer. Nasaan ba ako? Mabilis na tumakbo sila Charlie at Gray pababa habang ako ay nahinto ang tingin ko kay Oliver na nakaupo sa sofa at malayo ang tingin. "Oliver," tawag ko sa kanya ng makalapit ako sa pwesto niya. "Gusto mo bang puntahan natin ang mama mo?" Hindi niya ako sinagot. Bagkus ay lumingon lang siya sa gawi ko at umiling. "Ayoko. Gusto kong kausapin si Papa." Napatango naman ako sa sagot niya. "Sige, tatawagan ko ang papa," saad ko bago ko siya tuluyang iwan sa kwarto. "No! That's mine!" "Akin to, eh!" Rinig ko agad ang boses ng dalawa.