Todos os capítulos de เพลงรักสีเพลิง: Capítulo 11 - Capítulo 20

บ้านปูนสองชั้นซึ่งรวบรวมสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่างไว้ภายใน มีป้าดวงใจคอยเข้ามาทำหน้าที่ดูแลบ้านให้สัปดาห์ละสามวัน มีกันยาแม่สาลิกาเสียงเหน่อลูกสาวเศรษฐีนีเมืองสุพรรณ มียายหนูนิ่มตาโตที่คอยทำหน้าแอ๊บแบ๊วตลอดเวลาแล้วก็มีเด็กหัวนอกจ๋าอย่างยายแคสซี่ที่ชอบพูดไทยผสมอังกฤษให้มั่วไปหมด แต่นั่นก็คือบ้านที่เธอคุ้นชินตลอดห้าปีที่ผ่านมา บ้านที่สร้างไอเดียให้กับงานเขียนของเธอ บ้านที่ทำให้เธอไม่รู้สึกโดดเดี่ยวนักเมื่อต้องจากอ้อมกอดของครอบครัวเข้ามาแสวงหาชื่อเสียงในเมืองหลวงรถกระบะคลาสสิกสีดำเป็นเงาปี1951ชะลอจอดหลบทางให้รถญี่ปุ่นกลางเก่ากลางใหม่ของกีย่าที่กำลังขับสวนทางออกจากลานจอดรถเคลื่อนผ่านออกไปก่อนจึงเคลื่อนรถของตัวเองเข้าไปจอดแทนที่ เกวลีก้าวลงจากรถพร้อมกับหอบสัมภาระของเธอเตรียมกลับขึ้นไปขังตัวอยู่ในห้องส่วนตัวเหมือนเช่นทุกครั้งที่เพื่อน ๆ อยู่กันครบทีม แต่อย่างน้อยวันนี้ยายเด็กเสียงเหน่อก็ไม่อยู่แล้วหนึ่งคน ไม่รู้แต่งตัวออกไปเที่ยวที่ไหนแต่หัววันสิน่า...“กลับมาแล้วหรือคะคุณกรีน เอากระเป๋ามาให้ป้าช่วยถือดีกว่าค่ะ” ป้าดวงใจเปิดยิ้มทักทายหัวหน้าวงชูการ์บีทพร้อมกับยื่นมือออกไปหวังจะช่วยถือของให

“วะไอ้นี่ รีบไปเลยไปก่อนที่พี่จะเตะโด่งนายออกไปเอง ล้ออะไรไม่ล้อดันมาล้อเรื่องเมียที่เคารพซะนี่” คนมีเมียแล้วบ่นไม่จริงไม่จังพลางหันไปส่งยิ้มให้เกวลีและรับไหว้หญิงสาว“ถ้าอย่างนั้นกรีนไม่รบกวนเวลาพี่คิงแล้วค่ะ โอกาสหน้ากรีนขออนุญาตมาขอคำแนะนำอีกนะคะ”“ยินดีครับ หวังว่าคอนเสิร์ตไนต์แชมป์คืนนี้จะทำให้พี่ได้เห็นผลงานดี ๆ ของกรีนเร็ว ๆ นี้นะ”“กรีนจะพยายามค่ะ แล้วเจอกันค่ะพี่คิง”“ผมไปนะพี่” คุณากรส่งยิ้มให้หนุ่มรุ่นพี่ก่อนออกเดินไปพร้อมกับเกวลีคลอโรฟิลล์ผับแอนด์เรสเตอรองเกวลีสวมแว่นดำอำพรางใบหน้าซึ่งไร้การแต่งแต้มประกอบกับการแต่งตัวของเธอทำให้ไม่มีใครสนใจสาวหน้าใสเท่าไรนัก เชิงชายคงจำหญิงสาวไม่ได้ถ้าเธอไม่ได้มาพร้อมกับคุณากร ศิลปินหนุ่มที่มีแฟนคลับล้นหลามอยู่ทั่วเมือง ช่วยไม่ได้จริง ๆ ที่ความโดดเด่นของศิลปินหนุ่มจะพลอยทำให้หญิงสาวข้างกายเป็นที่สังเกตไปด้วยชายฉกรรจ์ผู้มีแผลเป็นบนใบหน้ามองเหยื่อด้วยสายตาเอาเรื่องก่อนจะสะกิดเพื่อนซึ่งเป็นบริกรของผับแห่งนี้ให้มองไปทางเจ้าหล่อน“เห็นผู้หญิงคนนั้นไหม” เชิงชายพยักพเยิดไปทางหญิงสาว“ผู้หญิงที่มากับไอ้นักร้องนั่นนะเหรอ” บริกรหนุ่มหันไปมองสองหน

ปยุตก้าวเข้าไปหาหล่อนและช้อนร่างระทวยออกจากรถของเชิงชายพาเดินตรงไปยังรถของตนเองโดยไม่มีใครเข้ามาขัดขวางและไม่สนใจสายตาอาฆาตของคู่กรณี ดวงตาแสดงอำนาจเหนือกว่าตวัดมองปราดสบตาคนเลวประกาศท้าทายอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัวปยุตก้มตัวส่งร่างเพรียวเข้าไปวางลงบนเบาะหน้าจัดการรัดเข็มขัดนิรภัยให้พร้อมกับปรับระดับเบาะลงจากนั้นจึงกลับขึ้นนั่งที่คนขับนำรถเคลื่อนออกไปท่ามกลางสายตาแค้นเคืองของเชิงชายนี่หากเขาไม่ได้นัดเพื่อนไว้ที่ผับนั่นแล้วละก็...ป่านนี้หล่อนก็คงกลายเป็นเหยื่อชิ้นโอชาของไอ้หมอนั่นไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัยร่างบอบบางของหล่อนคงจะยับเยินแล้วพรุ่งนี้ภาพความอัปยศของหล่อนก็คงจะถูกเผยแพร่ไปทั่วโลก บุญของหล่อนยังดีที่เขามาพบเข้าเสียก่อน ถึงเขาจะเกลียดหล่อนสักแค่ไหนแต่เขาก็ไม่สามารถทนเห็นหล่อนตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชอย่างนั้นได้ชายหนุ่มหันไปมองใบหน้าเนียนใสไร้การแต่งแต้มของเกวลีแต่ภาพใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดของคนสิ้นลมหายใจอย่างแพรไหมกลับซ้อนทับขึ้นมาในความทรงจำราวสุมฟืนเร่งเพลิงแค้นของเขาให้ลุกโพลงขึ้นมาอีกครั้งคันเร่งถูกเหยียบจมมิดไปตามแรงอารมณ์ที่พวยพุ่งขึ้นมา ความแค้นของปยุตถูกระบายไปกับความเร็ว

“อะไรกัน...นี่หล่อนไม่รู้อะไรสักอย่างเลยเหรอกรีน” เบ็ตตี้ขมวดคิ้วมองศิลปินของตนเองด้วยดวงตาเป็นคำถาม“หนูไม่รู้จริง ๆ พี่เบ็ต แต่ชั่งมันเถอะ แค่กรีนกลับมาได้อย่างปลอดภัยก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ” คนสวยยกคิ้วเฉียงมองผู้จัดการส่วนตัว“มันก็ดี...แต่หล่อนไม่ได้โดนไอ้พวกกระรอกพวกนั้นมันเจาะมันแทะมาแน่ ๆ นะ”“แน่สิพี่เบ็ต ถ้ากรีนโดนไอ้เลวนั่นข่มขืนมาจริงจะมานั่งตีหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นคุยกับพี่ได้แบบนี้ยังไงล่ะ” เธอยืนยันหนักแน่น“เฮ้อ...อย่างนั้นก็ค่อยโล่งอกไป แต่หล่อนนี่ดวงมันเป็นยังไงนะ มีแต่เรื่องมีแต่ราวอยู่เรื่อยทีเดียว”“นั่นสิพี่เบ็ต ขนาดกรีนอุตส่าห์ไปบวชชีพราหมณ์มาตั้งสามวันสามคืนแล้วนะเนี่ย ยังจะมีเคราะห์หามยามซวยไม่เลิก” เกวลีบ่นเบา ๆ“แต่ผลบุญที่หล่อนสร้างก็บันดาลให้หล่อนพ้นมือมารมาได้นั่นแหละ เพราะฉะนั้นหล่อนต้องหมั่นทำบุญและก็ระวังตัวนะกรีน ฉันละเป็นห่วงหล่อนจริงจริ๊ง”“ขอบคุณคะพี่เบ็ต ต่อไปนี้กรีนจะระวังตัวให้มากกว่านี้และกรีนจะต้องรู้ให้ได้ว่าใครกันที่จ้องจะทำร้ายกรีนแบบนี้”เธอกล่าวอย่างหมายมั่น พลันคิดถึงชายนิรนามที่ช่วยชีวิตเธอไว้ บางทีเขาอาจจะรู้ก็ได้ว่าใครกันแน่ที่จ้องจะท

“ผมก็ไม่รู้ว่าใครมันจ้องจะทำร้ายน้องสาวผม แต่พักนี้มันเกิดเรื่องกับยายกรีนบ่อย ๆ เมื่อคืนก่อนก็เกือบถูกไอ้สารเลวที่ไหนไม่รู้หลอกฉุดไปจากผับทั้ง ๆ ที่น้องสาวผมก็มีเพื่อนไปด้วยแท้ ๆ โชคดีที่มีคนช่วยไว้ถึงได้ปลอดภัย” พี่ชายศิลปินสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเครียดจัดเพราะแรงโทสะ“ใครกันวะที่จ้องทำร้ายเกวลี นายกับกรีนสงสัยใครบ้างหรือเปล่า”“น้องสาวผมมันเป็นคนโผงผาง อาจจะไปพูดจาไม่ถูกหูใครเขาเข้าจนเป็นเรื่องขึ้นมาไม่รู้ตัวก็ได้นะ” กฤตินแสดงความคิดเห็น“ถ้าอย่างนั้น...ฉันจะให้เจ้ายุตไปคอยดูแลยายกรีนให้ก็แล้วกัน ส่วนเรื่องคนร้ายเดี๋ยวฉันจะเป็นหูเป็นตาแทนนายเอง” ยติกล่าว“นายยุตของพี่นี่ไว้ใจได้ใช่ไหมครับ” ความหวงน้องสาวทำให้กฤตินไม่ค่อยอยากจะวางใจบอดีการ์ดหนุ่มสักเท่าไหร่ ถ้าเป็นไปได้เขาอยากให้ยติเลือกการ์ดผู้หญิงเก่ง ๆ สักคนไปดูแลเกวลีแทนเขามากกว่า“นายยุตนี่เขาเป็นมือหนึ่งของฉันเลยนะโว้ย หมอนี่เก่งทั้งบู๊และบุ๋น ฉันมั่นใจว่าถ้าหมอนี่ลงมือเมื่อไหร่ไม่นานเราต้องได้ตัวคนร้ายแน่นอน”กฤตินระบายลมหายใจแรงพร้อมกับครุ่นคิดอย่างชั่งใจคำยืนยันหนักแน่นของยติประกอบกับความห่วงใยในความปลอดภัยของเกวลีทำให้นายทหา