ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The CEO's Wallflower: His Wife in Name Only / บทที่ 101 - บทที่ 110

บททั้งหมดของ The CEO's Wallflower: His Wife in Name Only: บทที่ 101 - บทที่ 110

200

CHAPTER 101

Sunod sunod na umalingawngaw ang tunog ng mga mensahe sa cellphone ni Derrick Nagmula iyon sa group chat ng barkada nila noong nasa university pa sila nag-aaral. Sa gilid ng kanyang mata, palihim na sumulyap si Gabriela para makita kung ano ba ang pinagkakaabalahan nito. Simula pa nang dumating siya ay panay na ang tipa nito sa cellphone, at kahit natapos na siyang maligo ay hindi pa rin ito tapos makipag-chat. Nang sa wakas ay inalis ni Derrick ang tingin sa cellphone, napansin niyang nakalatag na ang banig ni Gabriela sa sahig at mahimbing na itong natutulog. Abala pala siya sa pakikipag-usap tungkol sa reunion ng klase nila kinabukasan. Kinabukasan ng umaga… “Hindi ba kagabi sa sahig ako natulog? Bakit ngayon nasa kama na ako?” Nagising si Gabriela na litong-lito. Bigla niyang naalala ang nakaraang gabi na binuhat siya ni Derrick papunta sa kama. Siguradong siya nga ang nagbuhat… ‘Omaygashhh…kyahhh!’ Tili niya sa isipan. Nang maisip niya iyon, kinabahan siya. Kung siya an
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 102

“May isa pa tayong option at iyon ay cesarean section.” Paliwanag ng doktor. Alam niya bilang isang lalaki kung gaano kalaki ang pag-aalala ng isang asawa para sa kanyang anak at misis. Pero iyon lang ang natitirang paraan. Kung hindi kakayaning manganak nang natural, tiyak na hihiwain nalang ang kanyang tiyan.“Pero gusto ng asawa ko na manganak ng normal.” Sabi ni Lorien. Nakausap niya na ang asawa noon pa. Ang sabi ni Jacey ay gusto niyang isilang ang bata nang natural para mas malakas ang resistensya niya kaysa sa cesarean. Ipinaliwanag na rin iyon ng mga doktor at tinanggap niya ang hirap, alang-alang sa kalusugan ng anak.Lumipas ang tatlong oras…Ngayon, si Jacey ay nasa loob na ng delivery room. Habang naghihintay ang lahat sa labas, para na ring nakikisama sila sa kaba ni Lorien, dahil siya mismo ay pumasok sa loob para samahan ang asawa. Walang makakapigil sa kanya.Sa Hotel ni Michelle…“Kung mas mataas pa sa manager, edi siya na ang may-ari ng hotel,” usapan ng mga kaibig
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 103

“Putcha, bakit mo ako sinuntok!!” Singhal ni Dwaine.Hindi na napigilan ng mga kaibigan na nasa paligid, pero nang bumagsak si Dwaine sa sahig saka lang sila nagsitakbo para awatin si Derrick, natatakot na baka masundan pa ang isa pang suntok.“Tandaan mo ‘to, huwag na huwag mong gagawin ‘yon ulit sa kahit na sinong babae.” Kahit dati pa man ay sinasaway ni Derrick ang kaibigan niya, ngayon lang siya umabot sa puntong sumuntok.“Anong problema mo, Derrick? Noon hindi ka naman ganito!” sagot ni Dwaine habang pinupunasan ang sulok ng bibig kung saan dumaloy ang dugo.Napatingin si Nancy kay Derrick na para bang nawalan na ng pag-asa. Kitang-kita niya kung gaano kahalaga para kay Derrick ang babae na pinoprotektahan niya. Ang totoo, umaasa pa si Nancy na may pag-asa pa siya kay Derrick, lalo na nang malaman niya mula sa mga tao sa hotel na ilang araw pa lang silang magkasama ng babaeng iyon. Para sa kanya, posibleng hindi pa ito seryoso o hahantong sa kasal.“Isa lang naman ‘yang ordinary
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 104

"Masakit pa ba, mahal ko?" Malumanay na hinaplos ni Lorien ang buhok ng asawa. Nandoon siya sa tabi nito sa bawat sandali ng hirap, mula sa pag-iri hanggang sa pagsilang. Doon niya lang lubos na naunawaan ang tinatawag nilang magandang sakit. Para bang pati siya ay nakaramdam din ng kirot."Oo, masakit pa," tapat na sagot ni Jacey. Ang ibang babae kayang magsabi na hindi na masakit para hindi mag-alala ang asawa, pero pinili niyang magsabi ng totoo. Gusto niyang maramdaman din nito ang pinagdadaanan niya. Halos hindi na siya makagalaw, ngunit nang makita ang munting sanggol na hawak ng taong pinagkakatiwalaan nila, gumaan ang lahat."Salamat sa pagluwal nang ligtas sa mahal na baby natin. Ngayon nandito na siya, ipapasa ko na sa inyo ang pag-aaruga," wika ni Michelle habang inaabot ang sanggol sa nakababatang kapatid.Tahimik ngunit puno ng saya ang ngiti ni Jacey, dahil akala niya hindi siya papayagang mag-alaga sa sariling anak."Kung may kailangan kayo, sabihin lang sa akin," dag
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 105

Bumalik si Gabriela sa departamento kahit sinabi ni Derrick na magpahinga na lang siya sa kwarto. Para sa kanya, mas mabuti nang magtrabaho muna, lalo na’t bukas pa naman ang alis nila. Kung ano man ang mangyari, mangyayari rin. Hindi na rin siya tumawag sa pamilya, iniisip na baka hindi na siya pinoproblema ng mga ito, halos tatlong buwan na rin siyang hindi nagpapakita sa kanila.“Bakit nandito ka pa? Akala ko ba naka-leave ka,” tanong ni Daisy nang makita siyang pumasok.“Bukas pa ako naka-leave. Ngayon normal pa rin ang pasok ko.”Habang nagtatrabaho, hindi mapalagay ang isip ni Gabriela. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag kay Derrick ang tungkol sa pamilya niya. Kung sakaling hindi niya maintindihan, paano na lang? Siguro mas mabuti nang hayaan niya itong makita mismo.Malapit na magtanghali nang may inihain siyang pagkain sa mesa. Hindi niya alam kung kanino iyon umorder hanggang makita niyang sa main na table. Pagkalapit niya…“Umupo ka muna,” biglang sabi ni Derrick.Nagul
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 106

Nakatayo si Derrick at pilit na iniintindi ang bawat salitang binibitawan ng lahat. Hindi man lang siya tinanong ni Gabriela ng kahit ano.“Sir, nakita mo naman siguro. Ang babaeng kasama mo ay may asawa na,” sabi ng isang babae na kanina pa mukhang tuwang-tuwa sa pagbabalik ni Gabriela.“Oo, may asawa siya. At ako ‘yon… asawa niya ako,” sagot ni Derrick nang diretso.“Pwede bang pakinggan mo muna hanggang matapos bago ka magsalita?” sagot ng babae.“Kahit hindi mo tapusin, alam ko na kung ano ang sasabihin mo,” malamig na tugon ni Derrick.“Hoy, binata! Pwede kitang kasuhan, dahil asawa ko ‘yan! Tumakas lang siya mula rito!” singhal ng isang matandang lalaki.Mabilis na tumingin si Derrick kay Gabriela. Kung sana sinabi niya agad ang totoo, hindi na sana siya nangangapa ngayon.“Hindi pa ako nakapag-asawa. Umalis ako bago pa man iyon mangyari…” mahina ang huling bahagi ng sinabi niya pero sapat na para marinig ni Derrick.Doon niya naunawaan. Tumakas siya sa mismong araw ng kasal na i
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 107

"Ikaw ba si Derrick Buenavista?" tanong ng hepe habang inaabot pabalik ang phone sa kanya."Opo.""Sandali lang, Hepe. Hindi ganito ang napag-usapan natin," biglang singit ni Kapitan, ramdam niyang hindi na siya kakampi ng hepe. Alam niyang ang taong kinausap nito sa tawag ay may malaking impluwensya."Sa tingin ko may kakaiba sa kasong ito. Mas mabuting pumunta tayo sa presinto para doon mag-usap," mahinahong sagot ng hepe."Bakit ako lang ang pinapatawag?" singhal ni Kapitan."Hindi lang kayo. Kasama rin kayo," tugon ng hepe sabay tingin sa madrasta ni Gabriela.Noong una pa lang na mawala si Gabriela sa bahay, nakipag-usap na si Kapitan sa hepe. Alam nito ang nangyari ngunit wala rin itong nagawa, dahil nasa tamang edad na si Gabriela at may karapatan siyang pumili."Huwag mong kalimutan, Hepe, kung sino ako," paalala ni Kapitan."Huwag mo ring kalimutan kung sino ako," ganting sagot ng hepe. Napaikot ang dila ni Kapitan at wala nang nagawa kundi sumama."Ano bang nangyayari, Kapita
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 108

Nang dahan-dahang mailapag ang katawan ni Gabriela sa kama—isang simpleng kama na gawa sa goma—ramdam na ramdam niya ang malalambing na halik ni Derrick sa kanyang mukha. Mahinhin at dahan-dahang gumagalaw ang mga labi nito, parang pinapahalagahan ang bawat sandali. Matagal na niyang inasam ang gabing ito mula pa noong unang silang nagkakilala.Hintay nang hintay si Gabriela kung kailan ito hahalik sa kanyang mga labi, dahil labis na nahuhumaling siya sa mga halik nito. Ngunit sa gabing ito, iba ang nais ni Derrick. Patuloy na naglakbay ang mga halik nito pababa sa kanyang leeg, hanggang sa umabot sa mga dibdib na mariin nitong kinain at sinipsip."Ahh!" Biglang napaurong si Gabriela nang maramdaman ang malambot na pagnguya at pagsipsip nito. Nanigas ang kanyang mga balikat dahil sa kakaibang kiliti na dala ng mga galaw nito. "Manager, uhmm—" Sinubukan niyang pigilin ito, ngunit wala itong pakialam.Sa halip, mas lalo pang nagpatuloy pababa ang mga halik nito, hanggang sa umabot sa m
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 109

Dinala siya ni Derrick matapos nilang tapusin ang pag-aayos ng mga gamit. Nais ni Gabriela na magpahinga muna sa isang resort na nadaanan nila, pero sinabi ni Derrick na kaya pa niyang magmaneho.Tungkol naman sa pagtubos ng bahay, balak ni Derrick na tawagan ulit ang tiya ni Gabriela para makausap ito. Kung mapupunta na talaga sa kanya ang bahay bilang karapatan, hindi niya hahayaang manatili pa doon ang madrastang iyon para guluhin ang buhay ni Gabriela.Samantala, ang kapitan na ipinatawag ng mga pulis ay pinagbabawalan nang lumapit kay Gabriela saan man sila magkita. Kung lalabag, tiyak na may kaso siyang kakaharapin.Sa Hotel ni Michelle….Dumating sila sa hotel bandang madaling-araw.Pagsapit ng 8:50 ng umaga, nagising si Gabriela sa malambot na kama.Mabilis siyang bumangon at tumingin sa paligid ng kuwarto. Halos mag-umaga na nang dumating sila, pero ngayon ay wala si Derrick. Agad siyang nag-ayos, naligo at nagbihis. Sigurado siya na nasa hotel lang ito, marahil ay pumasok sa
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 110

‘Bakit niya ipinadala sa akin ang larawang iyon?’Pagkakita ni Gabriela sa litrato ni Derrick kasama si Nancy, hindi niya alam kung para talaga iyon sa kanya o baka nagkamali lang ng padala. Pero bakit naman sa chat nila, na pang-personal lang sa kanilang dalawa?Dahil hindi mapakali, nagdesisyon si Gabriela na huwag basta maniwala. Gusto niyang makita mismo sa sariling mga mata. Mabilis siyang nagbihis at lumabas, nakalimutan pa niyang naka-pantulog pa siya.Sa likod ng bulwagan kung saan ginaganap ang kasiyahan, alam ni Gabriela kung saan daraan para makaiwas sa main entrance.“Gabriela?” tawag ni Yanna, kaibigan niyang kapwa empleyado ng hotel, nang makita siyang lumitaw mula sa gilid.“Gusto ko lang tingnan kung anong klaseng party ito,” sagot niya, pilit na kumakalma. Ang totoo, gusto lang niyang malaman kung bakit nandoon si Nancy at bakit ito kasali sa event.“Sa palagay ko mas mabuti kung huwag ka na munang pumasok. Umuwi ka na,” sabi ni Yanna.“Bakit naman?”Kitang-kita naman
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
910111213
...
20
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status