Todos los capítulos de I Was Just A Contract, Now I'm His Obsession: Capítulo 31 - Capítulo 40

Miles' Point of View*Natapos ang photoshoot at nagulat ako nung nilapitan ako ni Dylan na kinalaki ng mga mata ko nung hawakan niya ang kamay ko. "Maayos ka na ba, Miles? Narinig ko ang nangyari sa 'yo."Nakikita ko talaga sa mga mata niya ang pag-aalala habang nakatingin sa akin. Bigla namang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa tense na nangyayari sa paligid. Nasa amin ang lahat ng mga taong nandidito ngayon."Uhmm... a-ayos lang ako.""Ehem."Napatingin naman kami kay Zep na nakakunot ang noong nakatingin sa amin. Dahan-dahan ko namang bibitawan ang kamay niya kahit ayaw niya pang bitawan ang kamay ko.Pero nabitawan ko naman ang kamay niya at ngumiti ako sa kanya."Ayos na ako. Wag kang mag-aalala sa akin, Mr. Dylan.""Just call me Dylan."Natigilan naman ako at ayan na naman ang mahiwagang ngiti niya."O-Okay, Dylan.""Let's go."Napatingin naman ako kay Zep na parang wala na sa mood. Napatingin naman ako kay Dylan at yumuko ako ng kaunti sa kanya at sumunod na kay Zep.Nana

Miles' Point of View*Nakasimangot ang mukha ko habang naglalakad dahil sa narinig kanina sa matanda.Hindi kami bagay at hinding hindi kami ulit magkakatuluyan ng lalaking ito. Hindi ko ulit hahayaang mangyari ulit ang pagkakamaling nagawa ko noon pa man. Hindi na ulit ako mai-in love sa isang Zephyrus Jones."Ano pa ba ang ipapaluto mo..."Napatingin ako kay Zep. At napakunot ang noo ko dahil nakatingin ito sa isang children department.Dahan-dahan akong napatingin sa tinitingnan niya. Mga damit ng mga bata ang tinitingnan niya.Biglang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa nakikita. Dahan-dahan akong napailing-iling.Wala naman siyang pakealam kung may anak kami o wala ang sa kanya lang ay maging masaya siya sa piling ng Samantha na yun.Lumapit ako sa kanya at napatingin naman siya sa akin. "Ano pang ginagawa mo diyan, sir? May mga ipapabili ka pa ba po ba?"Binalik niya ang tingin niya sa mga damit ng mga bata na nandodoon."Nothing... Let's go to the counter."Umuna na siyang

Miles' Point of View*Nakatingin ako kay Zep na wala pa rin ang emosyon nito habang naglalakad at makikita mo agad ang mga estudyante na nakatingin sa kanya na nasa bintana."Maghunos dili ka. Wag kang magpapaapekto, Miles."Napatingin naman ako kay Ranz na nasa tabi ko lang. Siya naman kasi ang pumipigil sa akin na wag na ipagpatuloy ang pagkakagusto ko sa lalaking iyon dahil ako lang ang masasaktan sa huli.Napatingin ako kay Ranzzel at napangiti ako at dahan-dahan na napailing."Okay, makikinig ako sa 'yo at hindi na ako maghahabol sa kanya."Kung ito man ang chance na binigay sa akin ng panginoon ay hindi ko sasayangin ang chance na yun. Hindi na ako kailanman magpapaapekto sa kanya.Nakikita ko na napatulala si Ranzzel habang nakatingin sa akin."Weee...""Totoo. Tayo na muna sa baba."Hinawakan ko ang braso ni Ranzzel at hinila siya pababa sa hagdanan. Hindi ko na hahayaang mangyari ulit ang bagay na 'yun. Babaguhin ko ang hinaharap ko.Sekreto kong pinisil ang braso ko at naka

Miles' Point of View*Naging tahimik ang ilang araw ko nang maalala ko na malapit na pala ang school tour namin at magbo-bonfire pa kami. Excited na ako. Ano ba ang mga mangyayari doon?Natigilan ako nang biglang pumasok sa isipan ko na mawawala si Zep sa kakahuyan dahil na rin sa malakas ang ulan at makikita siya kinabukasan na walang malay sa isang kweba.Dinala siya sa hospital at hindi siya nagising ng tatlong araw.At palagi akong umiiyak nun dahil sa nangyari sa kanya.Napailing iling ako. Wala na akong pake sa kanya at isa pa deserve niya ang bagay na yun. Hindi ko na siya kailanman papakealaman sa mangyayari sa kanya.Papaikot sana ako para bumili ng makain nang tumama ang mukha ko sa isang pader at agad naman akong napatingin sa kung sinong nilalang na 'yun.Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko si Zep na walang emosyong nakatingin sa akin. Napabuntong hininga ako."I'm sorry, di kita agad nakita."Yun lang ang sinabi ko bago ako lumakad ulit at nakahawak ako sa ilong k

Miles' Point of View* Dahan-dahan kong kinuha ang kamay ko na nakahawak sa braso ni Zep. Walang hiya kang kamay ka! Bakit bet mong humawak diyan sa braso niya! Nung mag-asawa kami noon ay sa damit lang braso banta ako palaging humahawak pag natutulog kami pero hindi kagaya ngayon na niyakap ko na talaga! Kumalma kang kamay ka! Wag kang gagawa ng ikakasira ng hinaharap! Dahan-dahan kong kinuna ang kamay ko hanggang sa makuha ko na talaga at napabuntong hininga na lang ako. Nang napansin ko na nakasandal pa ang ulo niya sa ulo ko! Napakagat ako sa labi ko at dahan-dahan akong gumalaw para itulak ko ang ulo niya nang biglang nag-break ang driver at napapikit na lang ako pero may kamay na biglang humawak sa akin na kinayakap ko sa katawan niya. "Sorry, may dumaan kasi na bata." Napatingin kami sa parents na nasa harapan na kinuha ang batang muntik ng masagasaan. Nagpatuloy na lang ulit sa pagmamaneho at napabuntong hininga na lang ako nang napansin ko na nakayakap ako kaya napa