All Chapters of ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา: Chapter 621 - Chapter 630

788 Chapters

บทที่ 621

ศึกที่หมู่บ้านหลิวอวิ๋นจบลงด้วยการที่หลิวโส่วเหรินนำทัพมาช่วยทันเวลาครึ่งชั่วยามต่อมา หลิวโส่วเหรินนำคนเก็บกวาดพื้นที่จนเรียบร้อย ส่วนหร่านหมิงที่พลัดหลงอยู่ในป่าก็พาคนกลับมาเช่นกันเนื่องจากศึกใหญ่เมื่อครู่ ไฟไหม้หมู่บ้านจนลุกโชนขึ้นสูงจรดฟ้า หร่านหมิงจึงรู้ตัวว่าตนเองตกหลุมพราง รีบรวมพลมุ่งหน้ามาทางแสงเพลิงทันทีท่ามกลางรัตติกาล แสงไฟนั้นส่องสว่างดุจโคมที่ชี้บอกทางแต่พอหร่านหมิงพาคนกลับมาถึง ศพทั้งหลายก็ถูกเก็บกวาดไปหมดแล้ว เหล่าข้ารับใช้ในหมู่บ้านเริ่มทำความสะอาดคราบเลือดบนพื้น“ท่านอ๋องอยู่ไหน พระชายาเล่า!?”หร่านหมิงเห็นเช่นนี้ก็ใจหายวาบ รีบวิ่งพรวดเข้าไปในเรือนสาวใช้เสี่ยวชิงรีบออกมารายงาน “แม่ทัพหร่านหมิง ท่านอ๋องฟื้นแล้วเจ้าคะ พิษถูกขับออกหมด คนร้ายก็ถูกจับแล้ว ท่านกลับมาได้จังหวะพอดี ท่านอ๋องกำลังจะให้คนออกไปตามท่าน”หร่านหมิงตาเป็นประกาย “ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านอ๋องดวงแข็งยิ่งนัก”ขณะกำลังพูด ฉู่หนิงกับหลิวโส่วเหรินก็ถูกทหารหามออกมาพร้อมกัน“ท่านอ๋อง!” หร่านหมิงอยากจะก้าวเข้าไปขอรับโทษ“พอแล้ว คืนนี้เจ้าทำได้ดีมาก!”ฉู่หนิงไม่รอให้หร่านหมิงเอ่ย ก็ยิ้มพลางพูดขึ้น
Read more

บทที่ 622

องค์ชายรองที่อยู่ข้าง ๆ ส่ายศีรษะเย้ยหยัน “ท่านพี่องค์รัชทายาท บัดนี้ท่านยังไม่มีอำนาจว่าราชการในราชสำนัก คิดหาทางรับมือการตอบโต้ของฉู่หนิงที่กำลังจะตามมาดีกว่า”ครานี้พวกเขาล้วนคิดว่าฉู่หนิงต้องตายแน่ จึงได้ลงมือกับจวนฉู่อ๋องและตระกูลเสิ่น แต่ด้วยนิสัยของฉู่หนิงแล้ว ย่อมไม่มีวันยอมปล่อยไปแน่บัดนี้ฉู่หนิงรอดชีวิตกลับมา นอกจากสะสางคดีลอบสังหารแล้ว ยังต้องมาเอาคืนพวกเขาแน่องค์รัชทายาทแสยะยิ้มเย็นชา “เรื่องนี้ข้าไม่ได้ทำแค่คนเดียวเสียหน่อย หรือน้องชายทั้งหลายคิดว่าเขาจะปล่อยพวกเจ้าไป?”เหล่าองค์ชายทั้งหลายนิ่งเงียบไปในทันทีครู่ต่อมา องค์ชายรองขมวดคิ้ว “หรือเขาจะฉีกหน้ากากไม่คบหาพวกเราทุกคนได้จริง ๆ?”กฎหมายยังเอาผิดคนหมู่มากไม่ได้ ครั้งนี้พวกเขาทุกคนล้วนมีส่วนร่วม หรือฉู่หนิงคนเดียวคิดจะต่อสู้กับองค์ชายทั้งสิบเจ็ดคนเล่า?องค์ชายสี่ที่เงียบอยู่นานส่ายศีรษะแล้วถอนหายใจยาว “พี่รองท่านไม่รู้นิสัยฉู่หนิงหรือ? เขาไม่ใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบ ครั้งนี้เราทำเกินไปจริง ๆ เขาไม่มีวันยอมจบแน่”ทุกคนนึกถึงนิสัยของฉู่หนิง แล้วเงียบงันไปอีกครั้งแม้ไม่อยากยอมรับ แต่พวกเขาต่างรู้ดี หากฉู่หนิงลง
Read more

บทที่ 623

“คิดบัญชีงั้นหรือ?”องค์รัชทายาทแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ข้าไม่รู้ว่าน้องสิบแปดกำลังพูดเรื่องอะไร!”“อย่างนั้นหรือ?”ฉู่หนิงยกมุมปากขึ้น ดวงตาคู่นั้นดุจเปลวไฟ จ้ององค์รัชทายาทพลางเอ่ยยิ้ม ๆ “ดูท่าข้าคงต้องเตือนความจำสักหน่อย พี่ชายทั้งหลายจึงจะนึกได้ว่าพวกท่านทำอะไรไว้บ้าง”“ตลอดหลายวันที่ข้าบาดเจ็บไร้ข่าวคราว พวกท่านไม่เพียงแต่ลงมือกับกิจการที่พอกหน้าของจวนฉู่อ๋อง ยังส่งคนไปแย่งชิงเสบียงของตระกูลเสิ่นอีก”“ความเสียหายเหล่านี้ ข้าไม่ควรทวงคืนจากพี่ชายทั้งหลายหรือ?”ถ้อยคำที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ ทำให้องค์รัชทายาทและพวกสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยเจ้านี่พูดตรงไปตรงมา หรือว่าจะมีหลักฐานในมือแล้วจริง ๆ?องค์รัชทายาทกับเหล่าองค์ชายมองหน้ากันไปมา บนใบหน้าเริ่มปรากฏความกังวลหากฉู่หนิงมีหลักฐานจริง เรื่องนี้ก็จะยุ่งยาก ด้วยนิสัยของเขาแล้ว คงไม่มีทางปล่อยพวกตนไปแน่ในขณะที่ทุกคนกังวล องค์ชายรองพลันกลอกตา แล้วพูดขึ้นด้วยท่าทีองอาจ “น้องสิบแปดพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร เจ้าสงสัยว่าพวกข้าคือผู้ที่ลงมือกับจวนฉู่อ๋องและตระกูลเสิ่นกระนั้นหรือ?”“ตลอดระยะเวลาที่เจ้าเงียบหายไปหลั
Read more

บทที่ 624

“เจ้า...”มุมปากองค์รัชทายาทกระตุกเล็กน้อย ไม่รู้จะโต้ตอบอย่างไรไปชั่วขณะสถานการณ์ที่ทั้งเกลียด ทั้งไม่อาจจัดการฉู่หนิงได้เช่นนี้ ทำให้เขาอึดอัดใจนัก“พอเถิด!”ฉู่หนิงปรับสีหน้า เอ่ยเสียงขรึม “ท่านพี่องค์รัชทายาทก็เพียงต้องการยกเรื่องนี้มาทำให้ไขว้เขวเท่านั้น แต่สิ่งที่พวกท่านทำต่อจวนฉู่อ๋องและตระกูลเสิ่น คิดหรือว่าข้าไม่มีหลักฐานจริง ๆ?”“เดิมทีข้าแค่ต้องการให้พวกท่านชดใช้ พวกเราจัดการกันเงียบ ๆ ก็พอ แต่ในเมื่อพวกท่านยืนกรานไม่ยอมรับ เช่นนั้นข้าก็คงต้องให้เสด็จพ่อทรงวินิจฉัย”พูดจบ ฉู่หนิงก็เอ่ยสั่ง “กลับเมือง!”เสิ่นหว่านอิ๋งปิดม่านรถม้า ตัดขาดสายตาทั้งสองฝ่าย ขบวนทัพอาชาขาวจึงเริ่มเคลื่อนขบวนคุ้มกันฉู่หนิงมุ่งกลับสู่ตัวเมืองสีหน้าองค์รัชทายาทเริ่มไม่สู้ดีถึงเขาจะมั่นใจว่าคนของตนทำงานรัดกุมไร้ช่องโหว่ ไม่ทิ้งหลักฐานใดไว้ แต่ก็ไม่กล้ายืนยันว่าในมือฉู่หนิงจะไม่มีเบาะแสอยู่เลยจริง ๆหากเรื่องนี้ไปถึงหูเสด็จพ่อจริง ๆ คงยากจะหาทางแก้ไขได้อย่าว่าแต่จวนฉู่อ๋องในตอนนี้มีฐานะต่างไปจากเดิมเลย เพียงแค่ตระกูลเสิ่นก็เพียงพอที่จะทำให้เขาต้องปวดหัวแล้วพอคิดถึงตรงนี้ องค์รัชทายาทก็ห
Read more

บทที่ 625

“น้องสิบแปด เจ้าหมายความว่าอย่างไร!”องค์ชายรองสีหน้ามืดหม่น เต็มไปด้วยความไม่พอใจ “ข้าเห็นว่าช่วงนี้จวนฉู่อ๋องกับตระกูลเสิ่นลำบากนัก จึงยอมควักเสบียงห้าแสนหาบของตนเองช่วยเหลือเจ้า นี่เจ้ายังไม่พอใจอีกหรือ?”เสบียงห้าแสนหาบนั้นเดิมก็เป็นของตระกูลเสิ่นอยู่แล้ว แค่ส่งคืนกลับไปก็จบแล้วแต่ถ้าฉู่หนิงยังคิดจะให้ข้าเพิ่มเสบียงของตัวเองลงไปด้วย นั่นไม่มีทางแน่นอน!ข้าจะไปทำการค้าขาดทุนได้อย่างไรกัน!ครั้งนี้วิ่งวุ่นเสียเปล่าก็ช่างเถิด จะให้ข้าเอาเสบียงของตนไปเติมอีกงั้นหรือ?แต่ฉู่หนิงมองใบหน้าไม่สบอารมณ์ขององค์ชายรอง แล้วกล่าวเสียงเรียบ “พี่รองพูดเช่นนี้ก็ไม่ถูกนัก เสบียงของข้านั้นเป็นเสบียงในกองทัพแนวหน้า หาใช่เสบียงส่วนตัวข้าไม่”“ข้าเพียงเห็นว่าเสบียงห้าแสนหาบที่ท่านจะให้นั้นน้อยเกินไป จึงอยากเตือนให้ท่านเพิ่มอีกหน่อย มิเช่นนั้นข้าก็คร้านจะให้คนไปขนส่ง”“เพราะการขนส่งไปกลับนั้นก็ต้องเสียทั้งกำลังคนและกำลังทรัพย์ไม่น้อย”ภายใต้สายตาตกตะลึงขององค์ชายรอง ฉู่หนิงเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า“เช่นนี้แล้วกัน เพิ่มอีกเท่าตัว เสบียงหนึ่งล้านหาบ!”ในเมื่อป
Read more

บทที่ 626

ระหว่างทางกลับมา ฉู่หนิงเคยบอกว่าจะมีวิธีทำให้เหล่าองค์ชายทั้งหลายคืนเสบียงที่ปล้นไปได้ เดิมนางยังคิดว่าเป็นเพียงคำปลอบใจ ไม่คิดว่าบัดนี้กลับเป็นจริงขึ้นมา!หากได้เสบียงเหล่านี้คืนมาครบถ้วน กิจการร้านข้าวสารของตระกูลเสิ่นย่อมฟื้นฟูกลับมาคิดได้ดังนั้น เสิ่นหว่านอิ๋งก็อดไม่ได้ที่จะกุมมือฉู่หนิงไว้แน่นความอบอุ่นจากฝ่ามือทำให้นางรู้สึกถึงความปลอดภัยฉู่หนิงรู้สึกถึงการตอบสนองของสตรีข้างกาย อดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มให้นางจากนั้น ฉู่หนิงหันไปมององค์รัชทายาท เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “ท่านพี่องค์รัชทายาท พี่รองได้ทำตัวเป็นแบบอย่างแล้ว ครานี้ถึงคราวของท่านแล้ว”องค์รัชทายาทแค่นเสียง “ข้าจะให้เสบียงหนึ่งล้านหกแสนหาบ!”ในชั่วขณะนั้น องค์รัชทายาทเริ่มรู้สึกเสียใจไฉนข้าจึงโลภนัก ครานั้นเหตุใดถึงไปปล้นขบวนเสบียงที่บรรทุกมากที่สุดเล่า ทำให้ตอนนี้ข้าต้องคืนเสบียงมากกว่าใครแต่ว่าฉู่หนิงกลับไม่พอใจในคำตอบนี้เลย“ท่านพี่องค์รัชทายาทนี่ช่างใจแคบนัก ในเมื่อเป็นเสบียงช่วยแนวหน้า เหตุใดถึงให้เพียงเท่านี้เล่า?”ฉู่หนิงหรี่ตา เอ่ยเสียงเรียบ “ด้วยกำลังของท่านพี่องค์รัชทายาท เสบียงสามล้านหาบ คงมิใช่เรื่องยากสำ
Read more

บทที่ 627

องค์รัชทายาทได้แต่มองรถม้าของฉู่หนิงแล่นผ่านไปต่อหน้าเพลิงโทสะและความอัดอั้นตันใจท่วมท้นถึงขีดสุด!ไอ้คนบ้าสมควรตายนี่ กล้าจะมาล้างแค้นข้า!ข้าก็ทำไม่สำเร็จแท้ ๆ แต่เขายังยืนกรานไม่ยอมจบเรื่องนี้เสียทีเสบียงสามล้านหาบนั่น ข้าจะไปหาเสบียงมากมายขนาดนั้นจากที่ไหนได้เจ้าคนร้ายกาจผู้นี้ตั้งใจจะทำให้ข้าลำบากแต่ไอ้บ้าฉู่หนิงก็เอ่ยปากแล้วว่า เขาจะไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ นี่เป็นการเตือนข้าว่า เขาจะไปทูลฟ้องต่อเสด็จพ่อชัด ๆจะทำอย่างไรดี หรือจะฉวยโอกาสสังหารเขาเสียเลย?ไม่ได้แน่ คนข้างกายฉู่หนิงมีมากมาย อีกทั้งหร่านหมิงเป็นยอดแม่ทัพ หากลงมือตอนนี้ย่อมไร้โอกาสชนะหรือจะต้องยอมรับข้อเรียกร้องไร้เหตุผลของเขาจริงหรือ?ในขณะที่องค์รัชทายาทครุ่นคิด รถม้าของฉู่หนิงก็แล่นผ่านเขาไปแล้ว หากชักช้าไปกว่านี้ ฉู่หนิงก็จะจากไปแล้วจริง ๆยามนั้นเอง องค์รัชทายาทหรี่ดวงตา แววเหี้ยมเกรียมแวบผ่าน “น้องสิบแปด เสบียงสามล้านหาบนั้นมากเกินไป ข้าจัดหามากสุดได้สองล้านหาบ!”เพื่อไม่ให้เสด็จพ่อเข้ามาเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ จึงต้องยอมถอยชั่วคราวแม้จะหวั่นใจ แต่เพื่อรักษาตำแหน่งองค์รัชทายาทไว้ จึงจำต้องตอบตกลงข้อเ
Read more

บทที่ 628

สองมืออันอ่อนนุ่มของเสิ่นหว่านอิ๋งกดเบา ๆ ไปทั่วศีรษะของฉู่หนิง ชายหนุ่มที่ผ่อนคลายลงรู้สึกสงบอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนต่อหน้าผู้อื่น เขาคือบุรุษผู้ระแวดระวังรอบด้าน ไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบแต่ต่อหน้าเสิ่นหว่านอิ๋ง เขายอมปลดเกราะป้องกันในใจลงไม่นาน ก็ได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของฉู่หนิงเสิ่นหว่านอิ๋งก้มหน้าลง เห็นฉู่หนิงหลับอยู่บนตักของตน ใบหน้างดงามของนางเผยรอยยิ้มออกมานางถอดผ้าคลุมไหล่ออก ใช้คลุมให้ฉู่หนิงแทนผ้าห่ม สองมือโอบกอดเขาไว้แน่นไออุ่นจากร่างของเขาทำให้เสิ่นหว่านอิ๋งรู้สึกสงบในใจ ความหวาดกลัวและกังวลที่สั่งสมในหลายวันที่ผ่านมา ในที่สุดก็สลายหายไปในยามนี้นางที่ไม่ได้นอนทั้งคืน ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ไม่นานก็หลับใหลไปขณะที่โอบกอดฉู่หนิงไว้และในเวลานี้เอง ข่าวการเปลี่ยนเลือดสำเร็จของฉู่หนิงก็ถูกส่งมาถึงพระราชวังภายในตำหนักอิงอู่ฮ่องเต้ไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน ดวงเนตรเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ใบหน้าที่มักเคร่งขรึมฉายแววตะลึงขึ้นมาเล็กน้อยเดิมเขาคิดว่าฉู่หนิงคงตายแน่ ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีชีวิตรอด!ฮ่องเต้ขมวดคิ้วแน่น มององครักษ์เงาในโถงตำหนัก อดไม่ได้ที่จะตรัสถาม “มิใช่ว่า
Read more

บทที่ 629

ภายในเรือนหลัง จวนฉู่อ๋องกลิ่นหอมจากกระถางกำยานลอยฟุ้งไปทั่วห้อง ทำให้บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นที่ชวนให้ใจสงบปลอดโปร่งเสิ่นหว่านอิ๋งมองฉู่หนิงที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียง ดวงหน้างดงามจับตาเผยรอยยิ้มออกมาฉู่หนิงในยามปกติมักแสดงท่าทียียวนกวนประสาท ยากนักที่จะได้เห็นเขาสงบนิ่งเช่นนี้ตั้งแต่กลับมาจากหมู่บ้านหลิวอวิ๋น ก็หลับยาวจนตะวันตกดิน หากมิใช่เพราะต้องกินอาหารเย็น ก็คงไม่อาจหักใจมารบกวนเขาเสิ่นหว่านอิ๋งวางถาดอาหารในมือลงข้างเตียง แล้วก้าวเข้าไปข้างเตียง กระซิบเบา ๆ “ท่านอ๋อง ถึงเวลามื้อเย็นแล้วเพคะ”ฉู่หนิงที่หลับอยู่รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นรินผ่านข้างหู ชวยให้หัวใจคันยิบยิบสองตาค่อย ๆ ลืมตา ใบหน้าที่ประดับรอยยิ้มพร้อมลักยิ้มก็ปรากฏเข้าสู่สายตาใต้แสงเทียนที่ส่องสว่าง กลิ่นหอมจากกระถางกำยานภายในห้องลอยคลุ้งอยู่ด้านหลังของเสิ่นหว่านอิ๋ง มองจากล่างขึ้นบน ดั่งเทพธิดาเสด็จลงสู่ปฐพี เปี่ยมด้วยรัศมีสิริมงคลเพียงแวบแรก ฉู่หนิงก็ถูกภาพตรงหน้าดึงดูดจนถลำลึก ไม่อาจละสายตาได้ นิ่งงันไปทันทีเสิ่นหว่านอิ๋งถูกจ้องจนเริ่มเขินอาย เอ่ยเสียงขุ่นเบา ๆ “มองข้าแบบนี้ทำไม?”ฉู่หนิงหัวเราะเบา
Read more

บทที่ 630

หัวหน้าขันทีจ้าวหมิงที่อยู่ด้านหลัง รีบก้าวเข้ามาพลางแย้มยิ้ม “ฉู่อ๋อง เรื่องนี้โทษฝ่าบาทมิได้นะพ่ะย่ะค่ะ เป็นเพราะการรักษาด้วยการเปลี่ยนถ่ายเลือดนั้นน้อยคนนักจะทำสำเร็จ ฝ่าบาทเพียงแต่กังวลว่าท่านจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน จึงให้เตรียมการไว้ล่วงหน้า”“จริงสิ ฝ่าบาททรงทราบว่าครานี้ท่านอ๋องบาดเจ็บ จึงรับสั่งให้บ่าวไปเลือกของล้ำค่าจากคลังหลวงมาถึงยี่สิบชิ้น”พูดจบ เขาก็ตะโกนไปนอกห้องว่า “ยกเข้ามาให้หมด!”มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอก ในมือแต่ละคนล้วนถือถาดที่วางสมบัติล้ำค่าไว้หนึ่งชิ้นจ้าวหมิงหัวเราะแห้ง ๆ พลางเริ่มแนะนำให้ฉู่หนิงฟัง “ท่านอ๋องเชิญชมดู ขวดนี้คือโอสถเพิ่มพลังลมปราณ ส่วนขวดนี้เป็นโอสถเสริมพละกำลัง”“และท่านดูเกราะอ่อนไหมทองผืนนี้ ดาบหรือกระบี่ทั่วไปมิอาจทำอันตรายได้เลย หากภายหน้ามีเหตุลอบสังหารอีก เกราะนี้ย่อมคุ้มครองให้ท่านปลอดภัย”“และยังมี...”“พอแล้ว”ฉู่หนิงโบกมือขัดจังหวะจ้าวหมิงที่ยังตั้งท่าจะกล่าวต่อ พลางเอ่ยยิ้ม ๆ “ในเมื่อเป็นรางวัลจากเสด็จพ่อ ย่อมไม่ใช่ของธรรมดา ข้าขอรับไว้ทั้งหมดก็แล้วกัน!”แล้วหันไปมองเสิ่นหว่านอิ๋ง “รบกวนหว่านอิ๋ง เจ้าพาคนไปจัดเก็บของพวก
Read more
PREV
1
...
6162636465
...
79
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status