ศึกที่หมู่บ้านหลิวอวิ๋นจบลงด้วยการที่หลิวโส่วเหรินนำทัพมาช่วยทันเวลาครึ่งชั่วยามต่อมา หลิวโส่วเหรินนำคนเก็บกวาดพื้นที่จนเรียบร้อย ส่วนหร่านหมิงที่พลัดหลงอยู่ในป่าก็พาคนกลับมาเช่นกันเนื่องจากศึกใหญ่เมื่อครู่ ไฟไหม้หมู่บ้านจนลุกโชนขึ้นสูงจรดฟ้า หร่านหมิงจึงรู้ตัวว่าตนเองตกหลุมพราง รีบรวมพลมุ่งหน้ามาทางแสงเพลิงทันทีท่ามกลางรัตติกาล แสงไฟนั้นส่องสว่างดุจโคมที่ชี้บอกทางแต่พอหร่านหมิงพาคนกลับมาถึง ศพทั้งหลายก็ถูกเก็บกวาดไปหมดแล้ว เหล่าข้ารับใช้ในหมู่บ้านเริ่มทำความสะอาดคราบเลือดบนพื้น“ท่านอ๋องอยู่ไหน พระชายาเล่า!?”หร่านหมิงเห็นเช่นนี้ก็ใจหายวาบ รีบวิ่งพรวดเข้าไปในเรือนสาวใช้เสี่ยวชิงรีบออกมารายงาน “แม่ทัพหร่านหมิง ท่านอ๋องฟื้นแล้วเจ้าคะ พิษถูกขับออกหมด คนร้ายก็ถูกจับแล้ว ท่านกลับมาได้จังหวะพอดี ท่านอ๋องกำลังจะให้คนออกไปตามท่าน”หร่านหมิงตาเป็นประกาย “ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านอ๋องดวงแข็งยิ่งนัก”ขณะกำลังพูด ฉู่หนิงกับหลิวโส่วเหรินก็ถูกทหารหามออกมาพร้อมกัน“ท่านอ๋อง!” หร่านหมิงอยากจะก้าวเข้าไปขอรับโทษ“พอแล้ว คืนนี้เจ้าทำได้ดีมาก!”ฉู่หนิงไม่รอให้หร่านหมิงเอ่ย ก็ยิ้มพลางพูดขึ้น
Read more