All Chapters of Playing With My Boss: Chapter 191 - Chapter 200

After work ay dumiretso na kami ni Richard papunta sa Blackbird sa Makati. I feel excited and nervous. Kanina ko pa inaalala na sana ay hindi pumalya ang plano kong 'to. "We're here," sambit niya nang mai-park na ang kotse. Bumaba na kami at pumasok sa loob after kong sabihin ang ni-reserve kong place. "Love, ano ba 'tong sorpresa mo? Hindi ko alam kung anong espesyal na okasyon para dalhin mo 'ko sa ganitong lugar," tanong ni Richard kaya napangiti ako nang malapad. "We have to celebrate 'di lang dahil sa relasyong meron tayo. You know what? Sometimes, we have to celebrate kahit walang special occasions, at ise-celebrate natin 'yon what your love ones," sabi ko naman sa kaniya. Medyo napakunot pa ang noo ng nobyo ko pero nagpatuloy lang kami sa paglalakad. "Love ones? You mean, nandito sina tito at tita?" tanong pa niya but I refuse to answer. Nang mahinto kami sa isang seat kung saan ay nakaupo si Mr. Julian Pallicetti ay kusang nagtama ang tingin nilang magkapatid. I saw Richar

"Para makabawi ako sa 'yo, let's have lunch later, okay? Treat ko," sabi ko sa boyfriend ko and he smiled and nodded. "Sure, love." "Okay, I'll go to my—" "Wait, love," sambit ni Richard kaya natigil ako. Kinuha niya sa ilalim ng mesa niya ang isang bouquet ng red roses. "For you." Ngumiti ako nang malapad. Akala ko, nakalimutan na niya akong bigyan, e! "Thank you, love," sabi ko matapos kong kunin ang napakagandang bulaklak na 'yon. TINAWAG ako ni Janice kanina para magsabay kami ng lunch pero ang sabi ko, may date kami ni Richard. Pinasasama ko nga siya pero hindi naman siya nag-agree. Were on our way na sa isang restaurant. I said naman na I'll treat him, so dapat is makabawi ako sa kaniya. "Here we are," sabi niya nang mai-park na niya ang car. Bumaba kami at pumasok na sa loob. Gutom na gutom na rin ako kaya gusto ko na rin'g kumain. Sa pagpwesto namin, um-order kaagad kami ng food. Mukhang mas marami pa yata akong napili kumpara kay Richard. I'm so hungry na tal

Biglang nag-iba ang expression ni Julian. Matalim niya akong tinignan at walang ano-ano niya akong nilapitan. "J-Julian! Ano ba?!" sigaw ko habang pilit na kumakawala sa mga kamay niyang nakahawak sa magkabilang braso ko. Sa lakas ni Julian ay hindi ko alam kung paano ako makakakalas mula sa kaniya. Halos mangiyak-ngiyak na akong nagmamakaawa para tigilan niya ako nang bigla naman kaming nakarinig ng isang malakas na pagbalagbag ng pinto. Napahinto si Julian at sabay kaming napatingin sa may gawa nito. "R-Richard!" may pag-asa kong sambit sa pangalan ng boyfriend ko nang makita siya. Kitang kita ko ang panlilisik ng mga mata niya habang nakatingin sa kapatid niyang si Julian. "How dare you?!" sigaw ni Richard at walang ano-anong sinuntok si Julian, dahilan para bumagsak ito sa sahig. Nilapitan pa niya ito at kinuwelyuhan para umangat. "Richard!" banggit kong muli sa pangalan niya bago niya muling suntukin sa mukha si Julian. Nang mapaupo itong muli ay dali-dali na akong lum

Inaayos ko ang gamit ko dahil out na namin sa work. Sa pagtayo ko, sakto namang papunta sa direksyon ko si Richard na nakangiti nang malapad. "Shall we?" tanong niya. Ngumiti naman ako at tumango bilang sagot sa kaniya. He held my hand and we walked together palabas ng building. Pinagbuksan niya rin ako ng pinto sa passenger's seat upang pasakayin. Sa pagpirme ko, panay ang paghinga ko nang malalim habang iniisip kung paano ko maipapasok ang topic about sa confession ko sa kaniya about everything. Para akong napipi dahil hanggang sa makaalis kami ay hindi ko pa rin masabi ang gusto kong sabihin. Parehas lang kaming tahimik ngunit siya ay sinasabayan ng hum ang music sa radio. "Uhmm... how are you?" tanong kong bigla sa kaniya. Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang conversation namin kaya kung ano na lang ang lumabas mula sa bibig ko. Sandaling natawa si Richard sa tanong kong 'yon. "Love? Magkasama tayo buong araw. Hindi mo ba ako napapansin?" pabiro niyang tanong. Pini

Umabot kami hanggang hapon sa pagkukwentuhan hanggang sa biglang mag-ring ang phone ko. Nang tignan ko ang screen ay nakita ko ang number at name ni Richard. "Hello, love," bungad ko nang sagutin ko ang tawag. "Hello, love. How are you?" tanong niya sa 'kin mula sa kabilang linya. "I'm good. Ikaw?" "Fine. Love, I will fetch you later, okay? I wanna have dinner date with you," sabi niya sa 'kin. Tinignan ko sina tita Rama at Janice na ngayon ay nagtataka kung anong dahilan bakit tumawag si Richard. "Okay, love. No problem. Mga anong oras ba?" tanong ko pa sa kaniya. "7:00 PM. Susunduin kita ng 6:45 para maaga tayong makarating sa b-in-ook kong restaurant," sabi niya. "Okay, love." "Okay, bye. I love you." "I love you too," sagot ko bago ko binaba ang tawag. "Canada, bakit tumawag si Richard?" tanong agad ni tita Rama na hindi na makapaghintay. "Inaaya po akong mag-dinner date ni Richard, tita," sagot ko sa kaniya. "Oh, e 'di ito na yung tamang time para