All Chapters of Playing With My Boss: Chapter 211 - Chapter 220

"But Dad will get mad at me if I decide for myself. You know that, mom," sabi ko kay mommy. "He will... but only at first, eventually, he will understand everything when he sees you being happy on what kind of life you chose. He's your father, Canada. He will feel it." Ngumiti ako kay mommy nang marahan pero nag-aalangan ako sa sinabi niya sa 'kin. If I do that, I know how Dad will react. I'm afraid to see him like that. ABALA KAMI NI mommy sa pagluluto nang sumapit ang alas sais y media ng gabi. She asked me to help her cook and I agreed. "Look, Canada, you have cream on your cheek," sabi ni mommy habang nakaturo sa pisngi ko but I seen nothing. "Where, mom?" tanong ko sa kaniya, at nagulat na lang ako nang lagyan niya ako ng cream sa pisngi. "Oh! MOM!" Natawa si mommy kaya naglagay rin ako ng cream sa daliri para lagyan siya, pero bigla naman siyang tumakbo para iwasan ako. "Here I come!" sabi ko habang naghahabulan kami from kitchen to dining area. Paulit-ulit kami

"I-I'm sorry if I lied to you, sir," sabi pa ni Clinton but ngumiti lang si Daddy sa kaniya. "I understand you, Clinton. I should apologize for thinking that you love my daughter," sagot naman ni Daddy. Napansin ko ang pagkagulat sa mukha ni Clinton sa sinabi ni Daddy. "W-What do you mean, sir?" he asked again. "Canada already told me that you broke with someone just to fulfill your duty for the sake of our families. This is not what you desire, Clinton." Hindi alam ni Clinton kung matutuwa ba siya o magtataka dahil sa mga sinasabi ni Daddy. Siguro, iniisip niya ngayon kung paano ko napaamo ng ganito si Daddy. "Dad, we don't want to have regrets in the end by not loving the person we truly love. I-I hope that you could give Richard a little time to know him more. I swear, he's a good person, and most of all, he really loves me," paliwanag ko kay Daddy. "Well, I'll you decide what you want to do, Canada. You're already a grown up woman. We both know that you couldn't do an

"Richard," sambit ko sa pangalan niya na may inis at pangamba ngunit tinawanan naman niya ako. "I'm just kidding. Okay, I'll go ahead," sabi niya pero tinuro niya ang pisngi niya. "Ano na naman 'yan?" tanong ko. "Goodnight kiss. Pahingi ako ng goodnight kiss," sabi niya na para bang batang nanghihingi ng candy. "Ang dami mo namang request, e. Inaantok na ako." "Please?" Huminga ako nang malalim at binigay ang gusto niya. Mabilis ko siyang hinalikan sa pisngi at nakita ang pagngiti ng labi niya. "Okay na?" "Thank you, my love. Goodnight. Sana, mapanaginipan mo 'ko, ha?" paalam niya hanggang sa lumabas na siya ng kwarto ko. Matapos kong isara ang pinto ay kusang napangiti ang labi ko sa kilig at tuwa sa kaniya. Kahit kailan talaga 'tong boyfriend ko! KAMI NA ANG nagprisinta ni Richard na ihatid sa airport si Clinton dahil babalik na siya sa America. Now, he wants to fulfill his dreams—at isa na ro'n ang makita ang high school love niya na si Cassandra. Nang makababa

Unti-unti kong minulat ang mga mata ko at nakita ang maaliwalas kong kwarto. Sa paggising ko pa lang, napakagaan na ng pakiramdam ko. Gumuhit agad ang ngiti sa labi ko dahil simula pa kagabi ay isa na akong ganap na fiancée ni Richard.Tinignan ko ang maganda at makinang na singsing sa daliri ko. It really fits me. Bagay na bagay tignan sa kamay ko."Good morning sunshine!" pagbati ko sa sarili ko bago ako bumangon. Inayos ko ang hinigaan ko bago magtungo sa banyo upang ayusin naman ang sarili ko.Hindi ko mapigilang hindi mag-hum ng kanta sa tuwang nararamdaman ko. Panay pa ang pag-pose ko sa harap ng salamin bago ko tuluyang tapusin ang ginagawa ko."Good morning," bati ko sa bawat dumaraang kasambahay kaya't binabati rin nila ako pabalik. Nagtungo ako sa dining area at napansin kong nandoon na sina Mommy and Daddy na abalang nag-uusap. "Good morning, mom. Good morning, dad!"Sabay silang napalingon sa gawi ko na may ngiti sa labi."Good morning, sweetheart. How's your sleep?" tanon

Nagpunta ako sa lugar kung saan ay naroroon si Sydney. Mahigit isang oras kong binyahe ang mahaba at traffic na daan hanggang sa umabot na ako ng dalawang oras ay saka ko pa lang nakita ang mismong lugar.Madamo at iisang lumang gusali lang ang mayroon dito. Ito na siguro 'yon.Bumaba ako at nagtungo papasok sa lumang gusali. Bumungad sa 'kin ang mga gamit na tila matagal ng abandonado."Mabuti naman at dumating ka."Agad akong napatingin sa taong nagsalita at nakita si Sydney. Nakangiti siya sa 'kin nang nakakaloko."Where's Janice? Where is she and her family?" tanong ko kaagad sa kaniya. Pilit kong nagtatapang-tapangan pero ang totoo ay kinakabahan ako sa mga maaaring mangyari."She's okay, best friend. Alam mo naman ako—""I'm not your best friend," sagot ko.Tumawa siya habang umiiling dahil sa reaction ko. She's happy when I'm showing how I mad at her."Okay... okay..." sagot niya then naglakad pababa mula sa kinaroroonan niya. "Dalhin siya sa 'kin."Napakunot ang noo ko sa huli