All Chapters of ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง: Chapter 171 - Chapter 180

ฟึ่บ! ดีเดย์อาศัยจังหวะนี้หยิบมือถือของตัวเองขึ้นมากดถ่ายภาพทีเผลอมุมนี้ของเอย่าอย่างรวดเร็ว “ตาบ้า! ถ่ายอะไรน่ะ ลบออกเดี๋ยวนี้นะ!” คนตัวเล็กหลุดจากภวังค์รีบวิ่งเข้าใส่ หวังจะแย่งมือถือไปลบรูปภาพที่ตัวเองอาจจะทำหน้าเอ๋อออก “ลบทำไม น่ารักจะตาย” คนตัวโตยิ้มกริ่ม ยื้อโทรศัพท์ชูขึ้นสุดแขน เอย่าพยายามเขย่งขาเอื้อมมือคว้าเท่าไหร่ก็ไม่ถึง ยื้อแย่งกันอยู่สักพัก จังหวะที่ยื้อกันอยู่นั้น เท้าเล็กของเอย่าดันไปสะดุดเข้ากับก้อนหินริมตลิ่งอย่างจัง ร่างบางเสียหลักล้มคว่ำทับลงบนร่างหนาของดีเดย์ที่หงายหลังลงไปบนพื้นหญ้าด้วยความไม่ตั้งใจ และเหตุนั้นเองทำให้ริมฝีปากของทั้งคู่กลับประกบเข้าหากันพอดิบพอดีอย่างไม่น่าเชื่อ ดวงตาของทั้งคู่เบิกกว้างสบกันในระยะไม่ถึงเซนติเมตร หัวใจเต้นโครมคราม “หึ้ย! ขะ... ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจน่ะ!” ร่างบางรีบดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที สองมือเล็กยกขึ้นกุมปิดปากตัวเองไว้แน่น ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบระเบิด “โอ๊ยยยยย! จะมาจีบมาพลอดรักอะไรกันแถวนี้เนี่ย คนโสดรำคาญโว้ย!” กรีนเลิกคิ้วเอ่ยแซวเพื่อนรักเสียงดังลั่น ตามด้วยเสียงหัวเราะและเสียงแซวระงมจากเพื่อนคนอื่น ๆ ที่ยืนดูเหตุกา

เมื่อกางเกงชั้นในเปิดออก มือเล็กที่สั่นเทาก็ค่อย ๆ ควักจับท่อนเอ็นแกร่งที่ขยายตัวร้อนผ่าวออกมาจากกางเกงช้า ๆ เธอสูดหายใจเข้าลึกอึ้งกับขนาดอันมหึมาของมัน ก่อนจะเริ่มออกแรงขยับมือรูดขึ้นรูดลงละเลงความเสียวซ่านให้เขาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ตามประสาคนไม่เคย “ซี้ดดด... เอย่า...” ดีเดย์ครางเครือในลำคอ เงยหน้าสูดปากด้วยความเสียวซ่านขีดสุดเมื่อโดนมือนุ่มของคนตัวเล็กปรนเปรอ“ซี้ดดด… เอย่า เสียวหัวฉิบหาย” เสียงทุ้มครางกระเส่า มือหนาเอื้อมไปกดหัวทุยสวยให้ก้มลงต่ำโดยทันที คนตัวเล็กช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างเย้ายวน ก่อนจะอ้าปากเล็ก ๆ งับเอาส่วนปลายหัวเห็ดสีหวานที่กำลังปูดโปนเต็มไปด้วยเส้นเลือด ลิ้นเล็กเริ่มตวัดเลียน้ำปริ่มใสที่ซึมออกมาตรงปลายยอดเบา ๆ จนดีเดย์ถึงกับสะดุ้งสุดตัว ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง “อ่าาา… แบบนั้นแหละที่รัก ซี้ดดด” เอย่าเริ่มขยับริมฝีปากอมรูดท่อนเอ็นร้อนผ่าวเข้าออกช้า ๆ แม้จะอมเข้าไปได้ไม่หมดเพราะขนาดที่ใหญ่เกินตัว แต่โพรงปากอุ่นชื้นที่ตอดรัดบวกกับจังหวะดูดดึงเน้น ๆ ก็ทำเอาร่างหนาเสียวซ่านจนแทบคลั่ง สองมือหนาขยุกขยุ้มเส้นผมของคนตัวเล็กเพื่อระบายความเสียว แจ๊ะ แซ่ก~ เสียงเฉอะแฉะชวนลา

“มองหน้าเค้าทำไม”ดีเดย์ถามทั้งที่สายตาจดจ่ออยู่ที่จอมือถือ “พอมองดีๆแล้ว…เธอก็หล่อเหมือนกันนะ ความจริงจะว่าหล่อมากๆก็ได้ ” คำพูดของคนตัวเล็กทำเอามือที่กำลังเล่นเกมอย่างดุเดือดหยุดชะงัก หน้าหล่อก้มลงสบตากับคนในอ้อมกอด สองคนมองตากัน ก่อนที่ดีเดย์จะเป็นฝ่ายโน้มลงมาจูบที่ปากเล็กเบาๆ จุ๊บบ เสียงจูบกันดังขึ้นเบาๆท่ามกลางความเงียบ โทรศัพท์ถูกวางทิ้งไปอย่างไม่ใยดี พร้อมกับมือหนาที่เลื่อนขึ้นมาประคองหน้าสวย แล้วบดจูบปากอวบอิ่มจริงจังขึ้นกว่าเดิม จนคนตัวเล็กเคลิ้มตามและจูบตอบอย่างเงอะงะ มือเรียววาดกอดคอเขาอย่างลืมตัว ”อืมมม“เสียงครางแผ่วหลุดจากลำคอ เขาใช้จังหวะที่เธอเผลอสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปาก กวาดเลียไล่ต้อนกลืนกินน้ำหวาน เนิ่นนานกว่าจะผละออกอย่างเสียดาย ”เอย่า “ดีเดย์เรียกเสียงกระเส่า ทั้งที่ปากยังใกล้กัน ”หืม “เธอตอบเสียงหวาน แอบเสียดายสัมผัสนั้นไม่ต่างกัน ”เค้าขอนะ ได้รึเปล่า“เสียงอ้อนวอนทำคนตัวเล็กพูดไม่ออก ทำเพียงพยักหน้ารับ และสองคนก็โผจูบกันอีกครั้งอย่างดูดดื่ม จ้วบ “เอย่า ตัวเธอหอมไปหมดเลย”เขาผละจากริมฝีปาก ไล่ลามมายังคอระหง ขบเม้มเบาๆไล่ลามไปยังใบหู ทำคนตัว

“ซี้ดดดดดดด... เอย่า... แน่นฉิบหาย แน่นมาก... ซี้ดดดดดด อื้มมมมมม” ดีเดย์สูดปากครางลั่น หน้าหล่อแหงนหงายขึ้นฟ้า เกร็งกล้ามคอจนเส้นเลือดโปนพอง ความคับแน่นตอดรัดจากภายในร่องเนื้อของเธอรุนแรงจนท่อนเอ็นเขาแทบขาด รูรักอุ่นร้อนบีบรัดหัวเห็ดและลำแท่งของเขาถี่ยิบด้วยความตื่นตัวจนชายหนุ่มต้องหยุดนิ่งค้างสะโพกเอาไว้เพื่อประคองอารมณ์ ทั้งที่เพิ่งกดหัวเห็ดจมหายเข้าไปได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น “อึ๊ก... ดีเดย์ มันแน่นนน... แน่นเกินไปแล้วอื้อออออ” คนตัวเล็กซุกหน้าเข้าหาไหล่หนา ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความเสียวซ่านและคับแน่น “แน่นสิดีเอย่า ... ซี้ดดดดดดดด ผ่อนคลายหน่อยนะเอย่า อย่าเกร็งนะ... กินของเค้าข้าไปอีกนิดนะคนดี“ ดีเดย์ก้มลงพรมจูบไปทั่วใบหน้าหวาน ปลอบประโลมเธอด้วยถ้อยคำหวานหู มือหนาทั้งสองข้างทำหน้าที่บีบขยำอกอวบอิ่มทั้งสองข้างพร้อมกันอย่างมันส์มือ เค้นคลึงทรวงอกนุ่มเสียงดังสวบๆ เพื่อกระตุ้นความสยิวและให้เธอผ่อนคลายความอัดแน่นจากความรู้สึกด้านล่าง เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ร่องรักอุ่นชื้นเริ่มปรับตัวและต้อนรับแก่นกายใหญ่โตได้ดีขึ้น ดีเดย์จึงไม่รอช้า กดสะโพกสอบสวนลึกรวดเดียวจนโคนขาแกร่งกระทบกั

ประโยคสั้น ๆ ทว่าแฝงความขี้อ้อนให้คนฟังใจเต้นแรง เอย่าไม่ตอบอะไรนอกจากส่งรอยยิ้มละมุนกลับไปให้ เธอขยับก้าวเดินเข้าไปหาเขาใกล้ ๆ ขอบเตียง ก่อนจะอ้าแขนกว้างโอบกอดร่างหนาเอาไว้ด้วยความรักใคร่ ดีเดย์ซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องเนียน สูดดมความหอมเข้าปอดฟอดใหญ่ “เธอสระผมหรอ... อย่าพึ่งเป่านะ รอเค้ามาเป่าให้” พอพูดจบปุ๊บ ร่างหนาก็รีบดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำชำระร่างกายทันทีในใจก็กลัวเธอจะแอบเป่าผมก่อน เวลาผ่านไปไม่นาน ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งกล้ามแน่นก็เดินเช็ดหัวลวก ๆ ออกมาจากห้องน้ำ ทว่าสภาพของเขาในตอนนี้ทำเอาเอย่าที่นั่งรออยู่ถึงกับตาค้าง... ดีเดย์นุ่งผ้าขนหนูสีขาวเนื้อดีผืนเดียวเกาะอยู่ตรงสะโพกสอบ เผยให้เห็นแผงอกล่ำซำยาวลงมาถึงซิกแพคแปดลูกตึงแน่นที่มีหยดน้ำเกาะผิว “หืมมม... แซ่บมาก” ปากเล็กขยับพึมพำแทบไม่เป็นคำพูด เอย่าลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคออึกใหญ่ สายตาจับจ้องลอนกล้ามเนื้อตาไม่กะพริบจนลืมความระบมเมื่อครู่ไปเสียสนิท “มา... เค้าเป่าผมให้” คนตัวโตแสร้งทำเป็นไม่เห็นสายตาหิวกระหายของยัยตัวแสบ เขายิ้มกริ่มเดินตรงเข้ามาหาร่างบางด้วยท่าทางเอ็นดู หยิบไดร์เป่าผมมาเสี