All Chapters of THE BILLIONAIRE'S JOBLESS WIFE: Chapter 221 - Chapter 230

Continuation of Riel's POV:Hindi ko namalayan na sa kanya lang nakatuon ang buong atensyon ko, habang nagsasalita sya sa harap ng mikropono. Pagkatapos ng kanyang speech, tumalikod sya sa harap at kami namang mga panauhin ang tinungo. Isa-isa nyang kinamayan ang mga kasamahan ko.Just a formality. Nothing special.Then, she reached me.Kalmado kong nilahad sa kanya ang aking palad. No fleeting moment. Pero nang magtama na ang mga palad namin, may kakaibang nag-iba sa pagtibok ng puso ko. Para sa akin, wala lang dapat ang kamayan na ito, pero hindi iyon ang nais ipahiwatig ng puso ko. Her skin was warm, her grip firm, confident. Naamin ko na sa sarili ko kanina na maganda sya. Pero wala akong ideya na may ikakaganda pa pala sya sa malapitan. She was even more striking, her dark eyes holding a quiet sharpness beneath their softness.But what stood out the most?She didn’t hesitate. Didn’t waver. Didn’t look at me twice.Ni hindi tumagal ng dalawang segundo ang naging kamayan namin.

Continuation of Riel's POV:Little did I know that as our time together stretched on, as the bond between us deepened, I had no idea that, in some way, I would be the one hurting her the most.Na ako pa ang laging dahilan kung bakit sya umiiyak minsan. Sinubukan ko syang protektahan sa paraan na alam ko. I made moves behind her back to counter whatever David was planning against her. With all my power and influence, I reached out to every connection I had to stop the spread of her video.Hindi ko kayang pumatay ng tao. Pero kung para sa kanya... Kung ang pagpatay ng tao ay magbibigay ng kaligtasan sa kanya, gagawin ko. Ang kaibigan nyang si Celine. May ideya na ako na pwedeng sya ang dahilan sa likod ng kumalat na video ni Alina. I just didn’t act on it immediately. I needed to be sure. Baka magalit si Alina kapag nagpadalos-dalos ako. But her friend, Celine, made her move.I met with Isabella for what I thought was a business proposal. Hindi ko alam na isang personal nyang proble

Continuation of Riel's POV:Every second I lost felt like a lifetime. Every breath I took without her presence burned in my chest. Kailangan ko syang mahanap sa lalong madaling panahon. Hindi ko magawang kumain o matulog man lang ng ilang oras. Wala akong ideya kung anong lagay ng asawa ko, kaya anong karapatan ko na gawin ang mga yan?Wala akong sinasayang na minuto. Hanap ako nang hanap. Kung saan-saan na ako nakarating sa loob ng isang araw lang. Sa pangalawang araw ng paghahanap ko, nawalan ako ng kontrol. Nabangga kung saan ang minamaneho kong kotse. The last thing I saw was the world spinning, headlights flashing in the darkness. Then, the violent impact. The unbearable sound of metal crushing against metal. The shattering of glass. And the sensation of my body being thrown out of the wreck, weightless for a second before the brutal crash against the ground.And then, everything went black.For weeks, I remained in a coma.Nang magising ako, akala ko panaginip lang ang lahat

Reckless. Fl-rt. Troublemaker.Ilan lang iyan sa mga naging palayaw ko sa ibang tao. At sa totoo lang, hindi ako nagagalit. May katotohanan din naman kasi ang mga ‘yan. Mas may malala pa nga d’yan, e. Walking p-rnhub, kapatid ni Mia Khalifa, future biggest p-rn star.Naaapektuhan ba ako? Hindi rin. Siguro noong una, oo. Nakikipagsapakan pa nga ako, e. Sanayan na lang talaga. Ang ginagawa ko, nilalandi ko ang boyfriend ng kung sinumang tumatawag sa akin ng kung anu-ano, para mapatunayan na totoo naman talaga ang mga tinatawag nila sa akin. M-landi. Sa paraan na ‘yon, bigla silang tumitigil. Paano, e, naging kabilang na mga jowa nila sa mga nagtatanggol sa akin.Alam ko, masamang mang-agaw ng boyfriend, pero ano bang pakialam ko?Rules? I break them. Expectations? I ignore them.Consequences? I’ll deal with them when they come. Ganoon ko tingnan ang buhay. I live fast, play hard, and take what I want, with no apologies, no regrets.At least, that’s how it used to be.And tonight? S

Unang dapo pa lang ng mata ko sa kaniya, nakuha na niya ang buong atensyon ko. Hindi lang ang atensyon ko, kahit ang nananahimik kong puso ay parang nagwala, lalo na nang daanan ako ng mapang-akit niyang mga mata. Pasok na pasok siya sa standard ko. Mali. He exceeded my standard. Tall, effortlessly good-looking, with sharp features that made him stand out even in a room full of rich, powerful men. But more than that, it was his presence. There was something about him, something that commanded attention without him even trying.Bukod pa d’yan, siya lang ang bukod tanging lalaki na nagawang bumalewala sa presensya ko. Halos rumampa na ako sa harap niya kahapon para lang makuha ang atensyon niya, pero walang epekto. Saglit lang na napapatingin pero hanggang doon lang. Bihasa na ako pagdating sa kung paano tumingin ang mga lalaki. Alam na alam ko ang mga ibig-sabihin ng iba't iba nilang pagtingin sa babae. Nakakainis lang dahil kahit ang hindi eksperto, kaya nitong masabi na wala akong