The Billionaire's Unwanted Bride And Her Secret Triplets のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

Nanatiling tikom ang labi ni Alyssa habang mariing nakapako ang tingin kay Liam. Ramdam niya ang bigat ng presensiya nito, ramdam niya rin ang unti-unting pagbagsak ng pader na ilang taon niyang itinayo—pero mas pinili niyang higpitan pa. Hindi siya puwedeng bumigay. Hindi siya puwedeng maging mahina ulit. Pero bago pa man siya muling makapagsalita, nauna na si Liam. Mabigat ang bawat hininga nito, para bang bawat salita’y hinihila mula sa kailaliman ng dibdib niya. “Even if I lose everything that I worked hard on… gagawin ko, Alyssa,” basag at punit ang tinig niya, halos humihikbi na. “Basta kapalit nito, pahihintulutan mo akong magpaka-ama sa mga anak mo… na anak ko rin.” Napasinghap si Alyssa, hindi inaasahan ang bigat ng mga salitang iyon. Pero hindi pa doon natapos si Liam. “Kahit ngayon ko lang nalaman na nagkaroon tayo ng anak… sa sandaling nakita, nakasama, nakausap ko sila—” sandaling napahinto si Liam, nanginginig ang boses. Pinilit niyang ituloy kahit nangingilid na ang

Basang-basa ng ulan ang balikat niya. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit nanginginig siya ngayon. Hindi rin lamig ng gabi, kundi ang sakit na para bang hinuhutay ang puso niya.Nakatayo siya sa labas ng bahay, walang pakialam kahit dumadagundong ang langit at humahampas ang ulan. Kanina pa siya pinipilit ng mga tauhan niya na sumilong, pero hindi siya makagalaw. Hindi niya magawang umalis. Parang nanigas ang katawan niya.Dahil kanina… sa harap mismo ni Alyssa, sa harap ng mga anak nila—oo, mga anak nila—wala siyang nagawa kundi magmakaawa.At sa huli, tinalikuran siya nito.Napapikit si Liam, mariing pinagdikit ang panga. Pilit niyang nilulunok ang kirot, pero mas lalo lang sumisikip ang dibdib niya. Ang mga mata ng mga bata… God, those eyes. Lalo na nang maramdaman niya ang pagyakap ng isa sa kanila kanina, na para bang matagal na siyang hinihintay. Isang saglit lang iyon, pero sapat para malaman niya na iyon ang pinakamahalagang bagay na dumating sa buhay niya.At ngayon? Nawal

Nasa kalagitnaan na ng highway si Liam, papalapit na sa Tagaytay. Tahimik ang paligid, pero mabigat ang bawat tibok ng dibdib niya habang iniisip kung anong mukha ang sasalubungin niya kay Alyssa at sa mga anak nila.Biglang nag-vibrate ang cellphone sa dashboard. Pangalan ni Ethan ang lumitaw.Sinagot niya agad. “Ethan.”“Bro,” malamig pero buo ang boses nito, “bago ka makarating kay Alyssa, kailangan mong malaman ang ilang bagay. Kasi hindi pwedeng pumasok ka sa laban na ito nang bulag.”“Anong ibig mong sabihin?” mariing tanong ni Liam, mahigpit ang kapit sa manibela.“Bianca,” sagot ni Ethan. “Ang kumpanya niya—ngayon ay under attack. Bumibitaw ang mga investors. Oo, partly dahil sa fraudulent contracts na inilabas natin. Pero Liam… may isa pang pwersang kumikilos sa likod ng lahat ng ito.”Napakunot ang noo ni Liam. “Kasabwat nila?”“Hindi,” mabilis na tugon ni Ethan. “Kalaban. At kilala mo ang pangalan—Yssabelle Laurent.”Parang biglang lumamig ang hangin sa loob ng sasakyan. Ba

Tahimik na nakaupo si Liam, pinagmamasdan ang tatlong bata habang tuwang-tuwang nagsusubo ng cake.Parang unti-unting lumiliwanag ang mundo niya habang nakikita ang mga ngiti ng mga anak—ngiti na matagal niyang hinanap.Pero sa kabilang dulo ng mesa, ramdam niya ang tingin ni Alyssa. Matalim. Mabigat. Parang bawat ngiti ng mga bata ay isa ring sibat na tumatama sa dibdib ng babae.“Enjoy niyo lang ‘yan, kids,” mahinang sabi ni Liam, pilit na pinapakalma ang sarili. “Marami pa tayong oras na magkasama.”Biglang naputol ang saya nang marinig nila ang malamig na boses ni Alyssa.“Don’t get too comfortable, Liam.”Lumingon ang tatlong bata, halatang nagulat sa tono ng kanilang mommy. Pero si Liam, hindi tumigil.“Alyssa… hindi mo na kayang itanggi. Kita mo naman—kahit sila, ramdam nila kung sino ako sa buhay nila.”Mariing itinabi ni Alyssa ang kanyang kubyertos, saka tumayo.“At ano ngayon kung ramdam nila? Ako pa rin ang nagpapasya para sa kanila. Ako ang nagpalaki, nag-aruga, nagpakahi

Kinabukasan, tahimik ang umaga sa bahay nina Alyssa. Ang araw ng Linggo ay karaniwang para lamang sa triplets at sa kanya, ngunit ngayon… may kakaiba. May bigat sa hangin, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa inaasahang pagbabalik ni Liam. Habang nag-aalmusal sila, hindi mapigilan ni Alyssa na mapansin ang kakaibang sigla ng mga anak. Si Sky at Callum ay mas maagang nagising kaysa sa dati, at si Snow naman ay hindi mapakali, paulit-ulit na sumisilip sa bintana. “Mga anak, kumain muna kayo nang maayos. Hindi ko gustong makita kayo na gutom kung sakali man…” Mariin ang boses ni Alyssa, bagama’t halatang nahahalo ang kaba sa tono niya. Ngunit ngumiti lang si Callum, halos hindi maitago ang excitement. “Mommy, hindi mo ba naririnig? Para bang iba ang tunog ng araw ngayon. Sunday kasi.” Nagkatinginan sina Sky at Snow, sabay pa silang tumango. Para bang may lihim na kasunduan silang tatlo. At doon, kumatok si Liam. Hindi malakas, hindi rin pilit. Maingat, parang bata ring nag-aalangan k