Semua Bab Triplets and a Second Chance: Bab 151 - Bab 160

Chapter 151Bumalik si Amara para hanapin ang kaniyang cellphone, ngunit matapos maghanap nang matagal, hindi niya ito makita. Marahil ay nahulog iyon habang nakikipagbuno siya kay Ysabel kanina. Isang matinding lamig ang dumaloy sa puso niya.Samantala, habang sinusuri ng doktor si Ysabel, pilit itong nagpupumiglas manatiling gising. Masakit ang ulo niya, parang sasabog, ngunit hindi siya naglakas-loob na mawalan ng malay. Nang makita niyang walang inilabas si Amara ay lihim itong napangiti.“Argus… hindi ko alam kung bakit ganoon na lang ang galit ni Amara sa akin. Gusto niya akong patayin”Nakayakap siya kay Argus, umiiyak sa sakit at takot. Ang maputla niyang mukha ay punô ng pangamba kay Amara, at nakakaawa ang anyo niya.“Dahil lang ba kay Elara? Amara, ilang beses ko bang kailangan ipaliwanag na hindi ko siya sinaktan? Bakit hindi mo ako mapatawad? Kaninang umaga gusto mo na akong patayin, ngayong gabi sa bahay ko, at ngayon naman… Argus, natatakot na talaga ako sa kaniya…”Noo

Chapter 153“Amara.” Malamig at mariin ang boses ni Argus, tila isang utos. “Mairap bang humingi ng tawad at hindi mo magawa?’Magkakasama silang lahat na nakatitig kay Amara, naghihintay na siya’y sumuko. Ngunit si Amara ay hindi kailanman sumusuko.“Sige, tumawag kayo ng pulis. Magpa-imbestiga tayo. Pero humingi ng tawad? Hindi ko gagawin iyan lalo kung wala akong kasalanan at imposibleng mangyari na hihingi ako ng tawag sa babaeng iyan at sa pamilya niyang kapwa demonyo!”Naging mas halatang parang walang pagsisisi si Amara, habang si Ysabel naman ay nagpupumilit magmukhang mabait.“Amara, gusto ko lang naman na humingi ka ng tawad. Ayokong palakihin ito. Talaga bang gusto mong lumala pa ang lahat?” malumanay ngunit mapanlinlang na sabi ni Ysabel.Dahil sa mga salitang iyon, mas lalo pang nagmukhang walang puso at matigas si Amara sa paningin ng iba. Unti-unting lumipat ang bigat ng timbangan sa puso ni Argus patungo kay Ysabel.“Amara, nagkamali ka. Hindi ka na nga pinanagot ng ib

Chapter 155Tahimik si Argus nang ilang sandali, para bang may bagay siyang iniisip nang malalim. Pagkaraan ng ilang minuto, bigla siyang nagsalita.“Pumunta tayo sa ospital.”Napatitig si Emilio, hindi makapaniwala. Ang akala niya’y si Amara ang una nitong hahanapin para singilin sa nangyari kanina. Ngunit sa halip, ospital ang tinumbok niya at para hanapin si Ysabel.“Sir… gabi na po,” maingat na sabi ni Emilio.“Mahalaga ito. Sasama ka rin sa akin,” matigas ang boses ni Argus. “Ngayong gabi ko na gustong matapos ito.”Wala nang nagawa si Emilio kundi tumango. “Yes, Sir.”Samantalang, hindi pa natutulog si Ysabel. Kanina’y umuwi na muna si Julio, ngunit nanatili si Lilian para samahan siya.Pagpasok ni Argus sa silid, nanlaki ang mga mata ni Ysabel. Sandali siyang natigilan, saka nagkunwaring nag-alala. “Argus… bakit ka nagkaganyan? Si Amara? Nasaan siya? Ayos lang ba siya?”Malamlam ang mga mata ni Argus ngunit naglalagablab sa galit. “May gusto akong itanong sa’yo.”Bahagyang kin

Chapter 157Dumiretso siya sa bahay nito at nadatnan ang wasak na mga bintana, sunog na kasangkapan, at magulong sala—tila sinalakay ng mga terorista. Naalala niya ang sinabi ni Amara tungkol sa pamilya Bonifacio at ngayon, naniniwala na siya.Mariin siyang napakuyom habang tinatawagan si Amara, ngunit patay ang cellphone. Kinabahan siya at nagpunta sa auction house, ngunit wala rin siya roon. Sa ospital naman, si Celine lamang ang nadatnan, pinapakain si Elara ng agahan.Nagulat ang dalawa nang bigla siyang pumasok."Ano na naman ang ginagawa mo rito, Bad Uncle? Ayokong makita ka!" singhal ni Elara, sabay irap at talikod."Nasaan si Amara? Dumaan ba siya rito?" tanong agad ni Argus.Napatayo si Celine nang makita ang pagkabalisa sa kanyang mukha. "Si Miss Amara? Ano ibig mong sabihin? Nawala siya?"Maliwanag ang sagot ni Celine na hindi pumunta si Amara roon.Wala siya sa hotel, wala sa bahay, wala sa auction house, wala rin sa ospital. At hindi rin siya makontak sa telepono.Nawawal

Chapter 159 Biglang inapakan ni Amara ang preno, at pinikit ang mga mata upang makita nang malinaw ang sasakyang humarang sa unahan. Mula roon, bumaba ang isang pamilyar na pigura. Si Argus.Ano na naman ang gagawin niya rito?Kumunot ang noo ni Amara. “Kayo, magtago kayo sa likod. Bababa si Mommy saglit.”Binuksan niya ang pinto ng kotse at lumabas. Mabilis na lumapit si Argus, halatang balisa, at agad hinawakan ang kanyang pulso. “Amara, saan ka ba galing? Maghapon na kitang hinahanap.”Tinitigan siya ni Amara nang may matinding galit at poot. “Bakit mo ako hinahanap? Natatakot ka bang tumakas ako? O baka naman natatakot ka na gagawin ko ang ginawa ni Ysabel?”