All Chapters of เมื่อต้องกลายเป็นนางร้ายในนิยายที่แต่ง: Chapter 111 - Chapter 114

“หยุดนะ เจ้าสี่ขา!”เสียงใสเอ่ยตะโกนไล่ตามสุนัขขนปุกปุยที่วิ่งล่อให้วิ่งตามไม่หยุด แต่ดูเหมือนคำสั่งนั้นจะไร้ผล เจ้าสี่ขากลับเร่งฝีเท้าเห่าใส่ คล้ายจะเรียกร้องให้นางไล่ตามมันไป“พี่หญิง ระวังหน่อยเจ้าค่ะ!”เชียนชิงที่นั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นเหมยเอ่ยเตือนด้วยความห่วงใยภายในจวนซื่อจื่อแห่งหนานโจวเมื่อไม่กี้วันมานี้เต็มไปด้วยความครึกครื้น เนื่องด้วยเหล่าญาติจากฉีโจวเดินทางมาเยี่ยมเยือน“พระชายา เสวยโอสถบำรุงครรภ์ก่อนเพคะ”สาวใช้นาม ฮุ้ยซู ยกถ้วยโอสถวางลงบนโต๊ะหินอ่อนอย่างนอบน้อมกาลเวลาล่วงเลยไปหนึ่งปีนับจากเทศกาลโคมลอยในปีนั้น รั่วเชียนชิงอภิเษกสมรสกับหลัวอี้เฟิง และบัดนี้ตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว วันนี้ทั้งสองตัดสินใจเดินทางมายังหนานโจวด้วยความคิดถึงญาติผู้พี่ที่อยู่ห่างไกล“ชิงเอ๋อร์ ระวังร้อนหน่อย”รั่วอิงเหยาหัวเราะเบา ๆ หลังจากวิ่งเล่นกับเจ้าสี่ขาจนเหนื่อยจึงกลับมานั่งพักพลางจิบชาคลายร้อน“สองคนนั้นหายไปไหนเสียแล้ว เจ้าเห็นหรือไม่” นางเอ่ยถามน้องสาวด้วยความสงสัยนับจากที่สองพี่น้องสกุลหลัวออกไป ก็หายไปครึ่งชั่วยามแล้ว แต่ป่านนี้ยังไร้วี่แววว่าจะกลับมา“คงไปแข่งขี่ม้า ล่าสัตว์อีกกระ

"ท่านจอมยุทธ์เก่งมาก เย่ ๆ "เสียงเชียร์ของดรุณีน้อยราวปลุกความฮึกเฮิม แม้ตอนนี้จะสับสนว่าฝันอยู่หรือความจริง แต่จอมยุทธ์หญิงก็ไม่สนใจ รีบเข้าไปจัดการชายฉกรรจ์อีกสองคนจนหมอบราบคาบ"เย่ ๆ จอมยุทธ์หญิงเก่งที่สุดในใต้หล้า"เสียงปรบมือและเสียงเลื่อมใสจากดรุณีน้อยทำเอาผู้ถูกชื่นชมแก้มแดงอย่างขวยเขิน แต่เมื่อตั้งสติได้จึงรีบเดินเข้ามาสำรวจความปลอดภัยของเด็กน้อย"หนูไม่เป็นอะไรนะ แล้วนี่เกิดอะไรขึ้น พ่อแม่หนูอยู่ที่ไหน โจรพวกนั้นจับมาเรียกค่าไถเหรอ"คำถามมากมายเอ่ยขึ้นจนดรุณีน้อยตอบไม่ทัน"ท่านพ่อท่านแม่ข้าจากไปแล้ว ตอนนี้ข้าเหลือเพียงพี่ชายเจ้าค่ะ"มาเสียใจที่ถามแบบนั้นตอนนี้คงไม่ทัน จึงเอื้อมมือไปลูบผมเด็กน้อยเป็นการปลอบใจ"ที่นี่ที่ไหนเหรอ"เปลี่ยนเรื่องให้เด็กน้อยที่กำลังตาแดงคุยดีกว่า แต่ที่นี่ไม่คุ้นเอาเสียเลย มองไปทางไหนก็มีแต่ป่าเต็มไปหมด"ที่นี่คือเขตแดนระหว่างเหมืองหนานโจวและเหอโจวเจ้าค่ะ""เมืองหนานและเมืองเหอ"ทำไมฟังแล้วคุ้นตากับคำพวกนี้"ท่านจอมยุทธ์พาข้าไปส่งที่เมืองเหอโจวเพื่อรับรางวัลเถิดเจ้าค่ะ"ดรุณีน้อยดึงชายอาภรณ์สีขาวยิก ๆ เพื่อเรียกสติพี่สาวที่กำลังเหม่อลอย"สาวน้อย รา