Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

Napatitig si Mira kay Kyle, tila hindi makapaniwala. Nagsikip ang dibdib niya. Pero sa halip na umiyak, tumango siya.“Sige, kung saan ka masaya.”Binuksan niya ang pinto at bumaba. Humigpit ang hawak niya sa clutch habang ang takong ng sapatos niya ay tumunog sa sementong kalsada.Habang naglalakad siya, kahit kinakalaban ng sapatos ang bawat bato at alikabok, hindi siya lumingon. Sanay siya sa hirap at maglakad ng ilang kilometro basta hindi lang sana nakatakong.Sa loob ng kotse, nanatiling nakatitig si Kyle sa rearview mirror. Sinundan nito ng tingin ang bawat hakbang ng babae.“Damn it…” bulong nito, kasabay ng pagbunot ng cellphone.“Clara,” tawag nito sa mayordoma, “magpadala ka ng taxi na susundo kay Mira sa bandang Magalang Street. Bilisan mo, ngayon na.”Ilang minuto pa, may humintong taxi sa tapat ni Mira.“Ma’am, taxi po.”Tinignan niya ang matandang driver at ang sasakyan nitong pan-taxi naman. Mabilis siyang sumakay.Malamig ang hangin, pero mas malamig ang pakiramdam ni

Matapos magpaalam kay Lolo Mario ay lumabas ng silid si Mira at Kyle, magkaakbay pa. Mukhang magaan ang pakiramdam ng amo. Tila napawi ang bigat ng mga nagdaang araw. Nang maisara na ang pinto, biglang humarap ito sa kanya."You’re something else, Mira. Napakagaling mong mambola." Halatang masaya ang tono nito.Napatingin siya, nagtatanong ang mga mata. Anong pambobola ang sinasabi nito?"Ibang klaseng tumanaw ng utang na loob si Lolo Mario kaya advantage sa atin ang pagkakaligtas mo sa kanya. Sa dinami-dami ng tao, akalain mong ikaw pa ang tumulong sa pinakamamahal kong Lolo," pagpapatuloy nito.Napangiti siya sa isiping masaya si Kyle."Lolo na, walang kasama, at kung tutuusin hindi ko rin kayang hayaan ang kahit sinong nangangailangan na hindi tulungan lalo at kaya ko din lang. Wala namang espesyal sa pagtulong."Umiling si Kyle, at tumigil saglit sa paglalakad."No. Mali ka. Espesyal ‘yon." Lumapit ito nang bahagya. "Lalo na kay Lolo Mario na matindi ang pagpapahalaga sa utang na

Dali-daling naglakad palayo si Mira kay Kyle ng mapansin niya ang mga mata ng ibang empleyado na nakatingin sa kanila.Pumasok siya sa elevator. Kaso ay nakasabay niya si Don Renato Alvarado at si Calyx, ang ama at stepbrother ni Kyle. Pormal at makapangyarihan ang tindig ni Calyx na para bang hawak nito ang buong korporasyon sa palad. Tila hindi siya makahinga sa loob ng elevator.“Mira, samahan mo kami. May gustong sabihin si Papa,” ani Calyx.Kumabog ang kanyang dibdib dahil sa tagal niya sa kumpanya ngayon lang siya kinausap ng mag-ama.Umupo si Don Renato sa leather chair at sinenyasan siyang maupo.“Diretsahan tayo, iha,” panimula ng Don, kalmado ngunit may bigat ang boses.“Alam kong substitute bride ka lang ni Kyle.”Napapitlag siya ngunit hindi nagsalita. Nanatili siyang nakikinig.“Hindi kayo bagay ni Kyle. Nakakasira ka sa reputasyon niya.” Humugot ito ng tseke mula sa drawer at marahang isinulat ang halaga.“Ten million pesos. Kapalit ng hiwalayan. Walang tanong-tanong. Lum

Agad lumapit si Mira at nagmano kay Lolo Mario. Malaki ang pasasalamat niya dahil iniligtas siya nito sa galit ni Kyle.“Lolo Mario, kumusta po?”“Ayos naman. Hinanap kita pagdating ko kanina kaso sabi ni Kyle, dumalaw ka daw sa ama mong nasa ospital. Kumusta na siya? Baka kailangan mo ng tulong.”“Okay na po si itay. Lolo, ano po ang gusto ninyong kainin sa agahan? Ipagluluto ko po kayo.”“Sige, apo. Gusto ko ng sopas.”“Okay po. Hindi po ninyo naitatanong ay magaling po akong magluto.”“Aba, mainam sa babae ang maalam sa kusina. Nagpunta ako dito para kausapin kayong mag-asawa.”Nagkatinginan silang dalawa. Umupo sila sa kabila ng mesa, katapat ni Lolo Mario.“Kailan ninyo planong magkaroon ng anak?”Nasamid sila pareho.“Lolo, kasalukuyan na po kaming gumagawa. Huwag po kayong mag-alala. Hindi ba, mahal?” ani Kyle.“Opo, lolo,” susog niya.“May nababalitaan akong hindi daw maganda ang pagsasama ninyo. Hindi kayo sabay pumapasok at umuuwi. Totoo bang napilitan ka lang Mira sa kasal d

Pagdating sa canteen nila Mira, Jenny, at Kyle, tila may slow motion na naganap. Isa-isang napalingon ang mga empleyado. Lahat ay natigilan, parang eksena sa pelikula. May nahulog pang tray sa gulat.Nagkagulo ang pila. Ang mga empleyado na kanina ay chill sa pagpili ng ulam ay biglang sumeryoso. Ang mga serbidora naman, halos di na makapagsandok ng pagkain. Nanginginig ang kamay ng isa habang sinasalin ang sabaw."Grabe, ang pogi pala talaga ni Sir Kyle sa personal. Pero nakakatakot," bulong ng isang tagasilbi ng pagkain.Tahimik lang ang CEO at nagmamasid sa paligid. Nagmamadali silang lumayo ni Jenny at naghanap ng mauupuan. Laking gulat ng lahat nang umupo ito sa mismong mesa nila na may bitbit na tray na may lamang meryenda. Lumaganap ang katahimikan at tanging tunog ng kubyertos ang madidinig mula sa mga kabadong empleyado."Wow, Sir Kyle first time ninyo pong kumain dito sa canteen, ano?""Hmm. Yes." Tumingin ito sa kanya."At gusto kong sabayan ang asawa kong kumain."“Yiiiii,”