บททั้งหมดของ Secret Wife of My Boss: บทที่ 101 - บทที่ 110

"Mahal, kailangan na nating bumalik sa Jakarta. Walang nag-aasikaso sa kumpanya ng Lolo." Sabi ni Ayres sa gitna ng kanyang almusal."Kailangan ba ngayon na?" Itinaas ni Stella ang kanyang mukha."Hindi kailangan ngayon na, pero sa lalong madaling panahon, Mahal. Dadami ang trabaho ko kung magtatagal pa tayo dito.""Paano naman ang kumpanya mo dito?""Magtatalaga ako ng isang tao para asikasuhin ito at babantayan ko mula doon.""Mapapagod ka, Mahal." Tinitigan ni Stella si Ayres na malamang ay mas magiging abala sa hinaharap."Anong magagawa ko? Gagawin ko ang lahat para sa mga anak natin sa hinaharap." Nagkibit-balikat si Ayres."Ipinagmamalaki kita, Mahal. Sana maging katulad ka ni Leon sa hinaharap. Responsable at nag-aalaga sa kanyang mga kapatid sa hinaharap."Hinaplos ni Stella ang ulo ni Leon na nakaupo sa kanyang tabi.Tahimik lamang ang bata at ngumiti nang bahagya sa kanyang mami."Paano naman si Nanay?" Inilipat ni Stella ang kanyang tingin kay Ginang Rosalin na nakisabay s

Nakaupo si Ginang Rosalin sa sopa na nasa kanyang silid. Nakatuon ang kanyang mga mata sa likod na hardin na kitang-kita mula sa kanyang silid. Makikita si Stella na nag-aalaga sa kanyang dalawang kambal na anak na babae kasama si Leon. Mukhang masaya si Leon habang nakikipagbiruan sa kanyang dalawang magagandang kapatid. Bumalik ang kanyang kasiglahan pagkatapos ipanganak ang kanyang dalawang kambal na kapatid. Tunay na ito ay isang himala. Nang bumalik ang kasiglahan ni Leon pagkatapos ipanganak ang kanyang dalawang kambal na kapatid. Nakangiti rin si Ginang Rosalin nang makita ang kasiglahan ng maliit na pamilya ng kanyang anak. Ngunit agad na nawala ang ngiti nang maalala niya ang pagkakamali na nagawa ni Ginang Lidya sa kanya. Bumuntong-hininga nang malalim si Ginang Rosalin. Lumayo siya sa direksyon ng salamin na bintana at nag-isip nang mag-isa. Nagsimulang balutin ng pangamba ang kanyang puso. Sa pagkakita sa kaligayahan ng kanyang anak at mga apo ngayon, magagawa ba

"Hindi David, nakikiusap ako, huwag mong gawin iyan!" Umiling-iling si Tania. Mukha siyang natatakot. "Ano ang dapat mong ikatakot? Hindi ba't sanay ka nang pagsilbihan ang iyong mga bisita?" Nagulat si David. "Hindi, nagsisinungaling lang ako kanina, huwag kang magkaganyan." Ipinagsama ni Tania ang kanyang mga kamay. Ngunit umakyat pa si David sa ibabaw ng kama at sumulong papalapit kay Tania. "Ngunit nangako ka na at dapat mong tuparin ang pangakong iyon, Tania." Ngumisi nang bahagya si David habang hinihimas ng kanyang mga daliri ang mapupulang labi ni Tania na may kolorete. "Huwag David, maawa ka sa akin." Nagmamakaawa si Tania habang ipinagsama ang kanyang mga kamay sa harap ng kanyang dibdib. "Tsk, hindi ka talaga nagbago mula noon Tania, nananatiling manloloko tulad ng dati, nangako kang pagsisilbihan mo ako kanina at ngayon ay binabawi mo ito. Huwag kang magpanggap na inosente tulad ng isang birheng dalaga sa harap ko Tania." Hinimas ni David ang mukha ni Tania na n

Sa gitna ng kaguluhan, dinala si Tania ng mga taong iyon para makipagkita sa isang tao. Isa sa mga lalaking nakasuot ng itim na coat, na parang personal bodyguard, ang nagpahiram ng kanyang coat kay Tania para matakpan ang bahagi ng kanyang damit na punit.Hindi na makapag-isip si Tania at tumanggi nang dalhin siya ng mga taong ito na nagligtas sa kanya mula sa lugar na halos naging impiyerno para sa kanya."Okay lang po ba kayo, Miss?" tanong ng lalaking nakaupo sa tabi niya.Sumagot lang si Tania sa pamamagitan ng pag-iling."Saan niyo ako dadalhin?" Mukhang takot at gulat pa rin si Tania noon. Tinitigan niya nang may pagdududa ang mga kasama niya sa loob ng sasakyan. At alam na alam niya na hindi basta-basta ang mga taong ito.Mayroon silang mga baril at nakasuot ng kumpletong kasuotan na parang mga espesyal na bodyguard. Bahagi ba sila ng mga mafia na huhuli sa kanya? Nagsimulang mag-isip si Tania."Huwag po kayong mag-alala, Miss, pumunta kami rito para iligtas kayo," sagot ng la

Kinabukasan, pumunta sina Tania at David sa airport. Papunta sila sa Maldives sa isang flight sa umaga.Halata na masayang-masaya si Tania nang araw na iyon. Hindi maalis ang kanyang ngiti dahil ito ang unang beses niyang makakapunta sa ibang bansa.Hindi gusto ni David ang nakikita niyang saya kay Tania, bigla siyang nahilo nang maisip na kailangan niyang magbakasyon kasama ang isang babaeng katulad niya. Siguradong magiging napakagulo nito."Tumigil ka sa pagngiti nang ganyan!" saway ni David nang walang dahilan."Bakit ba? Bibig ko 'to, anong problema mo?" Inis na sumimangot si Tania dahil nasira ang kanyang kasiyahan."Basta ayoko lang makita kang ngumingiti nang ganyan, nakakainis!" pahayag ni David."Kung ayaw mo, huwag kang tumingin. Ang dali-dali lang, 'di ba?" Hindi nagpatalo si Tania. Ikinrus niya ang kanyang mga braso sa kanyang dibdib.Lalong sumakit ang ulo ni David. Wala pa man, halos mabaliw na siya kay Tania. Sa huli, pinili na lang ni David na manahimik hanggang sa ma