All Chapters of A Contract Marriage With Abe Dela Torre: Chapter 161 - Chapter 170

A disarming smile and a chiseled, model-like jawline. He really is an irresistibly handsome man whose presence is hypnotic, and I simply can’t take my eyes off his face. Para siyang AI photo na naging tao! Ang pinagkaiba lang ngayon kumpara noong una ko siyang makita ay nakasuot siya ngayon ng itim na long sleeves, suit, dress pants, at pinong leather belt at sapatos. Siya ba ang boss ng kompanyang ito? “You really have a keen way of scrutinizing my look,” humagikgik siya dahilan para makaramdam ako nang pagkailang.Iniiwas ko ang aking tingin sa kanya sa pamamagitan nang pagtingin sa aking mga paa at pagtayo mula sa aking kinauupuan bilang pagpapakita na rin nang paggalang. “Don’t tell me you’ll run away from me again?” aniya kaya muli kong ibinalik ang tingin sa kanyang mukha.Ngumiti ako ng tipid at saka umiling ng bahagya. “I’m sorry if I did that last time. I just thought…”Nakagat ko ang loob ng pang-ibaba kong labi para pigilin ang aking sasabihin. Hindi naman na niya kailang

Tinanghali ako nang gising ngayon kaya nagmamadali akong naligo at nagbihis. Itim na wide leg slacks, light blue sleeveless blouse at itim na blazer ang sinuot ko na pinarisan ko na lamang ng two inches na black closed shoes. “Kumain ka muna!” pagharang ni Inay sa akin.“Male-late na po…”Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil pinanlakihan na ako ni Inay ng kanyang mga mata. “Anong usapan natin sa trabaho-trabaho na iyan?”Napilitan akong lumapit sa mesa. Natulala ako sa nakahain sa mesa– sinangag, tapa at itlog. Paboritong almusal ni Abe.“Ayaw mo ba iyang tapa?” nagtatakang tanong ni Inay.“G-Gusto po,” alanganin kong sagot habang nauupo. Umabot ako ng kanin at hiindi ko napigilan si Inay nang lagyan niya ng tapa ang aking plato. Tahimik akong kumain. Pagkuwan ay inilapit niya ang gatas at dalawang vitamins. “Ubusin mo lahat iyan dahil hindi lang ikaw nangangailangan niyan, higit ang mga anak mo,” bilin niya kaya inubos ko ang lahat.Pagkatapos ko kumain ay nagsipilyo lang ako m

Magulo ang brown niyang buhok na may kahabaan na, balbas sarado at nangangalumata. Bukas ang dalawang butones sa taas ng suot niyang puting long sleeves na pinatungan ng suit. Sandali akong napatda at pinakatitigan ang lalaking nasa harapan ko. Bakit nagkaganito ang asawa ko? Anong nangyari sa lalaking laging neat ang buhok, mukha at pananamit? May kung anong tila pinong karayom ang tumusok sa puso ko. Gusto kong maiyak pero naalala ko ang panlalait ng kanyang ina sa akin kaya bahagya akong natawa. Hindi ba siya inaalagaan ni Brianna? Akala ko ba ay mas karapat-dapat ang babaeng iyon na maging asawa niya?“My love,” halos pabulong na sabi ni Abe habang ang isang kamay niya ay tinangkang hawakan ang mukha ko na mabilis kong inilayo. “Miss na miss na kita. Uwi ka na sa akin please?”Bumigat ang dibdib ko sa tono nang kanyang pagsasalita. Nang hilain niya ako rito ay inakala kong susumbatan niya ako sa aking pag-alis pero parang anumang oras ay iiyak na siya at pinipigil lamang niya. N

Katatapos kong maligo at naghahanda na sa pagpasok sa opisina. Napatitig ako sa repleksyon ng hubad kong katawan sa salamin. Halata na ang baby bump ko lalo na kapag naka-side view, paano ko itatago ang pagbubuntis ko? Lalo pa naman akong pumayat nitong mga nakaraang araw kaya mas kita ang lumalaki kong tiyan.Naghanap ako ng maluwag na pantalon, bilin ng doktor ay huwag akong magsusuot ng masisikip dahil hindi iyon makabubuti sa lumalaking mga baby ko. Noong nakaraang check-up ay malusog naman daw sila kaya napanatag ang kalooban ko. Itim na maluwag na slacks ang isinuot ko, pinatungan ko rin ng mahabang itim na blazer ang off-white kong blouse. Lagi ko na lang isasara ang blazer para hindi halata ang lumalaki kong tiyan.“Sorry, babies, kailangan muna kayo itago ni Mommy para sure na ligtas kayo,” bulong ko sa kanila habang himas-himas ang tiyan ko.Pagkatapos ko kumain at uminom ng vitamins ay nagpaalam na ako kay Inay. Naisip kong pumasok ng maaga ngayon dahil kailangan kong i-rev

Hindi ko na rin napigil ang mga luha ko. Nilingon ko si Inay na tahimik na nakikinig sa amin. Wala siyang alam tungkol sa hinala kong ang nanay ni Abe ang may kinalaman sa pagkamatay ni Ayah. “Nakita ang mommy mo na galing sa loob ng bahay namin bago nadatnan ni Inay na naghihingalo na ang kapatid ko. Anong ginawa niya sa loob ng bahay?” mahina ang boses kong tanong habang nagpapalit-palit ako nang tingin kina Abe at Inay. Napatingin si Abe kay Inay. May kung anong mensahe siyang nais iparating. “Anak, walang kinalaman ang mommy ni Abe sa pagkamatay ni Ayah,” mahinahong sabi ni Inay. Napalingon ako kay Inay. “Inay, kung walang kinalaman ang mommy ni Abe. Anong pakay niya sa bahay natin?” naguguluhan kong tanong. Napatingin si Inay kay Abe bago hinawakan ang kamay ko. “Gusto niya lang daw mayakap ang kapatid mo kaya siya sumilip,” paliwanag ni Inay dahilan para lalo akong malito. “Kalokohan iyan, Inay! Ilang beses niyang ininsulto ang espesyal na kondisyon ni Ayah!” naiinis kong