A Contract Marriage With Abe Dela Torre のすべてのチャプター: チャプター 201 - チャプター 210

EpilogueThe mattress on my bed sank a little, so I knew someone sat down. I turned around to see who it was, even though I was really sleepy.“D-Daddy?”“Son…”“Kakauwi niyo lang? Where’s Mommy? ” inaantok kong tanong.“Be strong for Mommy, okay? From now on, you’ll be in charge. Take care of Mommy,” he said while looking at me earnestly.I frowned. What was Daddy talking about? I want to ask him, but my eyelids are so heavy. I will just ask him tomorrow. “Okay, Daddy.”“Always remember, I love you,” narinig ko pang sabi ni Daddy kaya sinagot ko na lang siya ulit. “I love you too.”My head hurts, and I feel hungry. Napatingin ako sa wall clock, it's past 9 in the morning. Hindi na ako makakapasok sa school. Bakit kaya hindi ako ginising ni Mommy o ni Manang Letty?I sighed and decided to go downstairs. The house is freaking silent. I reached the kitchen, and no one was around. Napahawak ako sa tiyan ko, gutom na talaga ako kaya binuksan ko ang refrigerator. Nabuhayan ako nang makita a

EpilogueMy mother recovered from that accident, but she’s different. Hindi na siya tulad nang dati na laging nakangiti. Most of the time naririnig ko siyang umiiyak at kapag sinilip ko siya sa room nila ay lagi niyang kausap ang picture ni Daddy.I also miss Daddy so much, kaya I want to spend more time with Mommy sana. Gusto ko ulit i-kuwento sa kanya ang nangyari sa school habang kumakain ng dinner. Like, tell her I got a perfect score sa Mathematics long test, and eat my favorite Tapsilog for breakfast na siya ang nag-prepare. Miss ko na iyong dati na hinahatid nila ako ni Daddy sa school bago sila pupunta sa company. Now, Manang Letty prepares everything for me, at si Mang Israel na lang ang naghahatid-sundo sa akin sa school. For how many nights, iniiyak ko na lang. Until I remembered daddy’s words that I have to be strong for mommy, siguro ito ang inaasahan na niyang mangyayari. I decided to get used to this new set-up, and like what my father said. I’ll be in charge now.Two

Warning: Some scenes in this chapter touch on abortion and suicide. Please read with care.EpilogueMula nang dumating si mommy, may kasabay na ako ulit kumain sa dining room. Bihira siyang ngumiti kaya alam kong may pinagdadanan siya. Lagi ring dumadalaw ang bestfriend niyang si Tita Savannah. Madalas kasama ni Tita ang anak niyang si Brianna. Napaka-suplada, wala namang ilong at laging iniuumang ang kanyang deadly weapon na mukha.Kinakausap ko lang naman siya dahil sabi ni mommy i-entertain ko siya, tapos kung maka-ismid akala mo siya may-ari ng bahay namin. Sa school nakarating sa akin na ipinagkakalat niyang crush ko siya, mabuti na lang pinagtawanan lang siya ng mga nakarinig. Mula rin noon sa tuwing pumupunta sila sa bahay, hindi ko na siya kinakausap kung hindi kailangan.Minsan nagising ako ng gabi at uhaw na uhaw kaya lumabas ako ng kuwarto para uminom sana ng tubig sa kusina. Nagulat ako nang marinig kong umiiyak si mommy kaya pinuntahan ko siya sa kanyang kuwarto. Kakatok

Epilogue After a series of consultations with doctors, ipinaliwanag nila na hindi lang naman daw sa sinabi ni Mommy ang dahilan nang pagtalon ko sa bangin, kasama na rin ang pinagdaanan ko sa pagkamatay ni Daddy, sa matagal na hospitalization ni Mommy, ‘yung epekto sa akin nang pagkukulong ni mommy sa kanyang silid at biglang pag-iwan sa akin. I attended one-on-one therapy and group sessions. Dito na rin sa Manila ako nagpatuloy ng high school. “Apo, kumusta ka?” nakangiting tanong ni Mamang sa akin habang nauupo sa aking kama. Naglalaro ako ng PS4 at nakasalampak sa sahig dito sa loob ng kuwarto ko. Sa tuwing wala akong klase nakagawian ko na ang maglaro. Isinandal ko sa tuhod ni Mamang ang aking ulo. Sobra-sobra ang pagsisisi ko nang makita kong umiyak nang husto si Mamang dahil sa pagtalon ko sa bangin. I realized they do not deserve that heartbreak because even though they are grieving the death of my father, they are trying their best to take good care of me and the whole co

Epilogue“Johan! Napadalaw ka?” magiliw na bati ni Kuya Leo sa akin pagkababa ko pa lamang ng sasakyan ko.“Medyo maluwag schedule ko ngayon kaya naisipan kong bisitahin ka,” palusot ko.Sa totoo lang nagpunta ako rito sa kanila dahil kanina ko pa pinapahanap si Isla mula nang umalis siya sa opisina na balisang-balisa dahil sa pagkakasugod ng kapatid niya sa ospital. Base sa nakuhang impormasyon ni Kuya Des ay dito nakitang nagpahatid sa tricycle si Isla mula sa unibersidad.“Akala ko talagang hindi mo na kami naaalala bilang kamag-anak mo,” tila may tampong sabi ni Kuya Leo.Malayo silang kamag-anak ni mommy pero dito sa probinsiya basta kamag-anak ay hindi dapat kalimutan. Napakamot ako ng aking ulo. “Pasensiya na Kuya, sunud-sunod kasi ang mga nangyari at pinag-aaralan ko pa ang CNMC kaya ngayon lang kita nabisita.”Bigla kong naalala ang dala kong mamahaling alak kaya muli kong binuksan ang passenger seat para kunin ang pasalubong ko.“Huwag ka na magtampo. May pasalubong ako sa i