Lahat ng Kabanata ng A Contract Marriage With Abe Dela Torre: Kabanata 71 - Kabanata 80

Napalunok ako sa sinabi ni Mamang at parang bumara ang kapirasong pandesal sa aking lalamunan kaya hindi na ako makahinga. Sinubukan kong kabugin ang nagsisikip kong dibdib gamit ang aking kamao habang napakapit ako sa braso ni Abe sa sobrang sakit. “Love, dahan-dahan lang!” nag-aalalang sabi ni Abe. Hindi ko alam kung anong reaksiyon ni Mamang dahil hirap na talaga akong makahinga. Mabilis namang lumapit ang isang kasambahay at nagsalin ng tubig sa isang baso. Kinuha iyon ni Abe at iniabot sa akin. Nang makainom ako at muling makahinga nang maayos ay salubong ang mga kilay ng mister ko na hinarap ang kanyang lola. “Mamang,” mahinahon niyang tawag sa matanda. “Wala naman akong sinabing mali,” napaismid na sabi ni Mamang. Napahawak ako sa hita ni Abe para huwag na niyang usigin ang matanda. Lumingon siya sa akin at aburidong pinunas ang tumakas na luha sa gilid ng aking mga mata. “Okay na ako, Love. Nalunok ko kasi agad yung pandesal,” paliwanag ko. “Wala na bang masakit?” t

Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman. Tahimik kong isinuot muli ang spaghetti strap na hinubad ni Abe sa akin. Magagalit ba ako dahil ginising niya ang samu’t saring pakiramdam sa katawan ko at pagkatapos ay iiwan niya ako rito nang ganito o dapat akong magpasalamat sa tumawag dahil muling naligtas ang virginity ko?Napabuntong-hininga ako. Pagkuwan ay bumalik sa isipan ko ang lahat ng nangyari kanina. Nanlaki ang mga mata ko nang maalala kong, isinigaw ko kanina ang pangalan ni Abe dahil sa masarap na kiliting aking naramdaman. Bigla akong nahiya at parang ayaw kong maabutan ako ni Abe na nasa ibabaw pa rin ng kama dahil baka sabihin pa niyang hinihintay kong balikan niya ako. I still have my pride and ego.Tumayo ako at nagmamadaling lumabas ng silid namin at nagtungo sa kusina. Binuksan ko ang refrigerator at kumuha ng maiinom na tubig. Sumandal ako sa kitchen counter at napaisip habang umiinom. Hindi ko napansin na nakatulala na lang pala ako sa kawalan.Nagulat na lamang

Tinanghali ako ng gising ngayon, pasado alas nueve na. Kahapon kasi nang makaalis ang mga Razon sa opisina ni Abe ay tinulungan ko na siyang mag-review ng mga papeles sa kanyang mesa. Nilalagyan ko ng notes ang bawat folder base sa naintindihan ko kung para saan iyon, nilalagyan ko rin ng pananda ang mga paragraph na questionable o hindi kaya naman ay kailangang ayusin para mas madali na lamang kay Abe na pasadahan ang mga dokumento. Hindi ko na siya inungkat pa patungkol kay Cassandra tutal naman ay nanggaling na sa mag-asawang Razon na kaya nila dinala roon ang kanilang apo ay para maniwala na kasal na si Abe at tigilan na ang kaaasa na balang-araw ay magugustuhan siya ng asawa ko. Wala rin namang ikinilos si Abe na hindi ko nagustuhan. Nalaman ko rin na kaya pala late silang natapos sa meeting noong umaga ay nagkaroon ng problema sa mining site sa Kasibu kaya sina Harris at Gabbine ang inutusan ni Abe na magtungo roon. Dinner lang ang naging pahinga namin ni Abe kagabi sa pagre-r

Pumasok sa Airport 4 ang SUV na sinasakyan namin at huminto sa tapat ng hangar ng Dela Torre Mines kung saan may nakaparada sa labas na puting private airplane na may pangalan ng kumpanya habang ang logo ay nasa buntot nito. Dahil matanda na si Mamang, hindi hagdan ang ipinagamit sa amin kundi lift para makaakyat sa eroplano. Pagpasok namin sa loob ay namangha ako sa ganda ng walong upuan na mas malambot pa sa upuan sa business class ng sinakyan naming international plane ni Abe papunta ng London at pabalik ng Pilipinas. Elegante ang loob at hindi mo aakalaing nasa loob ka ng eroplano.Magkatabi kami ni Mamang sa biyahe habang sa harap namin naupo si Abe at sa likod ni Mamang naupo ang isang babae na ayon kay Abe ay private nurse ng matanda na hindi ko naman napapansin sa mansyon sa dalawang beses kong nagpunta roon. Kuwento ni Mamang, mula nang humina ang lolo ni Abe ay hindi na siya nakauwi sa Claveria kaya excited siya na muling makakabalik doon. Padilim na nang lumapag ang aming

Lunes. Wala akong magawa nang ipilit ni Abe na sabay kaming papasok sa opisina lalo na at kasabay naming nag-almusal si Mamang at inihatid pa kami ng matanda sa sasakyan. “Puwede bang bababa na lang ako sa gate?” aburido kong tanong kay Abe.“That’s a no! Mamaya kung ano mangyari sa iyo diyan,” seryosong sagot ni Abe habang si Kuya Tonio ay napansin kong aburido na rin.Naisip ko na baka magtanong na si Abe kung saan ako rati bumababa kapag hinahatid ako ni Kuya Tonio sa umaga kaya tumahimik na ako. Dahil graduate na ako ay na-adjust na sa 8:00 to 5:00 pm ang pasok ko tulad ng iba pa naming kaopisina kaya inaasahan ko na mas maraming empleyado ang puwedeng makakita sa akin kung sabay kaming papasok ni Abe.“Alam naman ng mga tao na executive assistant din kita. And worst comes to worst, wala silang puwede gawin sa iyo dahil legal kitang asawa. Ano bang kinatatakot mo?” mahaba pang litanya ni Abe kaya hindi na ako nagsalita.Pagkaparada ng sasakyan ay si Kuya Tonio ang nagbukas ng pin