All Chapters of The Bossy Husband Meets His Fiery Wife: Chapter 81 - Chapter 87

BeatriceNarinig ko ang pagpapakawala ng malalim na hininga ni Sir Alfred. “Marami kang kamag-anak na gustong kunin ang posisyon mo.”Natahimik kaming lahat.Pero sigurado ako—ang Tito Logan ni Lucien ang may kagagawan nito.“Pero kung iisipin nating mabuti ang mga nangyari ngayon,” dugtong ni Sir Alfred, seryoso ang mukha niya, “at kung kikilalanin natin ang mga kamag-anak mo, si Sir Logan lang ang may kakayahang impluwensiyahan ang NERA. May posisyon siya sa probinsya na maaari niyang gamitin.”Tumingin ako kay Lucien.Hindi siya nagsalita, pero nakatuon pa rin ang mga mata niya kay Sir Alfred. Nakasandal lang siya sa dulo ng mesa, magkakrus ang mga braso, parang inaasahan na niya ang bawat salitang binibigkas ng chief.“He has been waiting for a crack,” dagdag ni Sir Alfred, mas mababa ang tinig. “At ngayon, nakita niya iyon.”Naikuyom ko ang kamay ko.Ramdam ko ang bigat ng sinabi niya.Dahil sa kontratang ginawa ko, nagamit iyon laban kay Lucien. Ako ang naglatag ng koneksyon ng

LucienBase sa ekspresyon nila, pansin kong alam nila ang tinutukoy ko pero walang naglakas-loob na magsalita tungkol dito.“Alam ko pong pagiging makasarili ito pero hindi ko bibitawan ang asawa ko. I can endure everything for me to be with her.”Maikling natawa ang isa sa mga tiyuhin ni Bea.“So ipinapahiwatig mo na may nararamdaman ka sa pamangkin namin,” mapaklang tugon niya. “Pero alam mo ba ang sinasabi mo?”Hindi agad ako nakasagot.“Inakala mo na ang pamangkin ko ang sisira sa iyo at sa pamilya mo,” dugtong niya. Pero kayo mismo ang naghanap ng ikakasira ng pamilya niyo. Ang trahedyang sinasabi mo, kayo mismo ang nagbaon niyan sa lupa. At tignan mo nga naman, nakipagkasundo pa kayo kay Margar, dinamay niyo pa ang pamangkin ko sa kasakiman niyo. Kaya huwag na tayong maglokohan, Mr. Don Maginoo dahil isa ako sa mga nag-imbestiga nang nangyari noon.”Napatingin ako sa kanya.“Ako ang isa sa mga detective na humawak ng landslide case,” dagdag niya. “At ipinatigil iyon ng pamilya m

BeatriceParito’t paroon ang lakad ko sa harap ng guesthouse habang hinihintay ko si Lucien. Naihanda na namin ang lahat ng lulutuin namin bukas pero hindi pa siya umuuwi.Gabing-gabi na, bakit wala pa siya?Hindi ko alam kung galit ba siya sa akin o hindi. Nagtext naman siya sa akin matapos niya akong iwanan sa opisina niya, eh nagreply naman ako pero wala na siyang message pagkatapos nun.Napapadyak ako. Kase naman, kung inintindi ko na lang sana siya. “Iha, wala pa ba si Lucien?” labas ni mama kasama si papa.“Wala pa po,” lingon ko. “Tinawagan mo na ba?” tanong sa akin ni Papa.“Hindi siya sumasagot, pa.”Bumuntong-hininga si mama, “Ang batang ‘yun.”“Baka nasa meeting pa sila ni Kio,” saad naman ni papa, “Sige na, pumasok ka na sa loob at magpahinga.”“Hintayin ko na lang po siya, pa.”“Iha, mahamog na. Magkasakit ka pa niyan,” paalala sa akin ni mama.Pero nagmatigas ako, “Ayos lang po ako, ma.”Hindi rin ako mapakali sa loob kaya mas mabuting hintayin ko na lang si Lucien d