Library

Maghanap

Home / Romance / The Bossy Husband Meets His Fiery Wife / Kabanata 31 - Kabanata 40

Lahat ng Kabanata ng The Bossy Husband Meets His Fiery Wife: Kabanata 31 - Kabanata 40

87 Kabanata

Chapter 31: Dangerously His

BeatriceUmuusok ang katawan ko habang nilalaro niya ang dibdib ko. Mainit, marahas, at wala akong magawa kundi tanggapin ang sensasyon. Ilang sandali pa, hinila niya pababa ang pantulog ko, at hinayaan ko siya—dahil sa sobrang pagkalito at pagnanasang unti-unting nilulukob ako.Muling dumikit ang labi niya sa akin, mapusok, nakakapaso. Niyakap ko ang batok niya, pinagdikit ko ang katawan namin, at lalo pang sumidhi ang halik. Bumaba ang mga labi niya sa leeg ko, at kusa kong iniangat ang ulo ko, binibigyan siya ng daan.“Ahhh…” ungol ko nang paulit-ulit niyang tinandaan ng halik at kagat ang balat ko.Ramdam ko ang init ng hininga niya habang halos wala nang natitira sa saplot ko. Halos hubo’t hubad na ako. Kinagat ko ang labi ko. Ito na ba? Isusuko ko ba ang lahat sa kanya?Pero hindi… wala namang pagmamahalan dito. Hindi ko puwedeng ibigay basta-basta.Mabilis kong hinawakan ang leeg niya. “Lucien… teka lang, hindi ito tama...”Ngunit tila bingi siya sa sinabi ko. Dumulas ang labi

Chapter 32: Home or Just a House?

BeatriceTahimik na linibot ng mga mata ko ang kwartong inokupa ko ng dalawang taon. Nasa kahon na lahat ng mga gamit ko at ililipat na lang ito sa mansyon.“Ma’am, ibababa na namin ang mga kahon,” untag sa akin ni Jenna.Tumango ako. Kaagad na kumilos si Jenna at Laila para ibaba na ang mga gamit ko.This room witnessed my loneliness, my prayers, and my hope that someday I would be out of this. But why do I already feel a fondness for this room? Mapait akong ngumiti, nakasanayan ko na dito at mas komportable ako rito. Ngayong titira na ako sa mansyon, may konting lungkot akong nararamdaman. Humugot ako ng malalim na hininga at pinikawalan ito. I’m again opening another chapter of my life.Pagkatapos ng dalawang taon, makakapasok na ako sa pamilya ng lalakeng pinakasalan ko. At hindi ako sigurado kung makakaya ko bang harapin sila at pakitunguhan.“Beatrice, halika na. Nasa harap na ng bahay si Lucien,” tawag sa akin ni Nay Lourdes.Humarap naman ako sa kanya.Nakatayo si Nay Lo

Chapter 33: Among Wolves and Roses

BeatriceNgumiti ako kay Venice. “I’m Beatrice, nice to meet you,” bati ko. Pinahawak ni Venice ang cake kay Lucien. Nagulat na lang ako ng yakapin ako ni Venice tsaka niya rin ako hinarap.“Welcome to our…. “ saglit na tumigil si Venice at tumingin kay Lucien tsaka rin niya itinuon ang pansin sa akin.“Welcome to our family, ate,” ulit na sabi ni Venice pero halatang pilit ito.“Blow mo na ‘yung candle mo, ate,” Tumango na lang ako at binaling ko na ang mga mata ko sa cake.Hinipan ko na ito at saktong pag-angat ko ng mga mata ko, nagtama ang mga mata namin ni Lucien.Sandaling tumigil ito tsaka ko rin binalik ang tingin ko kay Venice.“Thank you,” sabi ko.Ngumiti siya sa akin ng matamis at kinuha na niya ang cake mula kay Lucien.“Slice ko na lang muna ito,” wika niya at tumalikod na.“Venice, join us right away,” maawtoridad na utos ni Lucien sa pinsan niya.“Yes, Kuya.”Sinundan ko ang papalayong likod ni Venice. She must be saddened by what her mom said to her a while ago.“L

Chapter 34: Blue Irises

BeatriceNanatili ang tensyon sa dining area. Lahat kami ay tahimik.“Heto na ang cake–”Napatigil si Venice pagkapasok niya sa loob.“What’s going on here? Nawala lang ako saglit,” nagtataka kaming tinignan ni Venice–“Halika na at magreview,” hila ni Tita Lyka sa kanya.“Wait lang mommy,” linapitan ako ni Venice at pinatong sa harapan ko ang cake.“Dessert niyo, Ate. Masarap iyan, promise.”“Let’s go,” muling hinila ni Tita Lyka ang kamay ni Venice at tuloy-tuloy silang lumabas sa dining area.Habang isa-isa na rin nagsi-alisan ang iba. Ang tanging naiwan na lang ay kami ni Lucien, at parents niya.“Teka lang, sabihan ko lang ang mga katulong na iligpit na ito,” wika ni Tita Maureen at halatang iniwasan niya ang mga mata ko.Ilang sandali lang, pumasok na ang mga katulong kasama sina Nay Lourdes. Kaagad nila akong nilapitan.. Habang ang iba, nagsimula ng magligpit.“Nay, ihatid niyo na muna si Beatrice sa kwarto,” utos ni Lucien kay Nay Lourdes.Mabilis na lumapit naman sa akin si

Chapter 35: Closer Than Intended

BeatriceNakatingin ako kay Lucien, hinihintay ang sagot niya.“I’m a reasonable man, Beatrice. Napatunayan ko naman na hindi ka susunod sa yapak ng Tatay mo. At ginagawa mo rin ang lahat para pigilan siya. Kaya kung meron mang nagawa ang pamilya mo sa pamilya ko, hindi mo na yun kasalanan,” may sinseridad niyang paliwanag.Naging malambot ang ekspresyon ko mula sa narinig ko sa kanya habang bumaba naman ang mga mata niya.Nagkaroon kami ng sandaling katahimikan.He smoothly took a forkful of the cake as his expression remained unreadable, while I found myself staring at him. He was always rigid and cold, yet I couldn’t deny how his sincere words and actions had moved me many times. And that’s why I’m starting to feel anxious.Naniniwala ako sa kanya pero paano kung sa pananatili ko rito, masisira ang pamilya niya? Ang sabi niya mahalaga sa kanya ang kaayusan ng pamilya niya. Bibitawan kaya niya ako?“Lucien.”Umangat ang tingin niya sa akin.“Gusto kong malaman kung meron ba talagan

Chapter 36: Burning Restraints

BeatriceBago ko pa namalayan, napahiga na ako ni Lucien sa sofa, habang nasa ibabaw ko siya. Magkasugpong pa rin ang mga labi namin—marubdob, mapusok—parang bawat halik niya’y pag-angkin.Pinaglapit niya ang mga kamay ko sa ulunan ko, pinipigil ang bawat galaw ko. Masidhi, nagmamadali ang mga labi niya, samantalang ako nama’y unti-unting nalulunod, nawawala sa sariling isip.He was kissing me like I was the only woman who could ever matter. Yet somewhere inside, may bulong pa rin sa isip ko—he only sees me this way because I’ve proven myself worthy as his wife.Wala nang iba.Naputol ang halik nang bahagya ko siyang naitulak. Naging malamlam ang tingin niya sa akin, para bang nagtataka kung bakit ako umurong.“Lucien… kukunin ng katulong ‘yung tray,” iyon lang ang nasabi ko, halos wala sa lugar.Hindi siya kumurap. “I don’t care about anyone else right now. Ikaw lang ang nasa isip ko.”At muli niya akong siniil ng halik, mas mapusok, mas mapanganib. Nawalan ng saysay ang mga iniisip

Chapter 37: At The Edge of Control

BeatriceNaalimpungatan ako nang marinig ko ang kaluskos ni Lucien habang naghahanda papuntang trabaho.Kaagad akong bumangon. “Bakit hindi mo ako ginising?” mahina kong tanong.Bumaling siya sa akin at tumitig. Hindi siya sumagot.Bumaba lang ang tingin niya, at doon ko rin napansin kung saan nakatuon ang mga mata niya.Nag-init ang pisngi ko at mabilis kong hinila ang blanket para takpan ang dibdib ko.Tumikhim siya. “Huwag ka munang pumasok, just rest,” wika niya sa akin.“Papasok ako, maayos ako at hindi naman na masakit ang katawan ko,” sagot ko sa kanya.“Beatrice–”“Lucien, hindi naman pwede na sa tuwing may mangyayari sa atin, aabsent ako sa trabaho. Magkasunod na araw na ito, so kung may mangyayari sa atin mamayang gabi, hindi na naman ako papasok bukas,” natigilan ako nang marinig ko ang sarili ko.Shet mo, Beatrice! Ipagkakanulo mo ba talaga ang sarili mo!?“Ang ibig kong sabihin matatambakan ako ng trabaho,” palusot ko pero sumisilip na ang mapanukso niyang ngiti sa labi

Chapter 38: Closer Than Truth

Beatrice Patungo na ako sa hagdan ng makasalubong ko ang Tita Liz ni Lucien, galing siya sa ibang pasilyo ng ikalawang palapag. Huminto siya kaya wala akong nagawa kundi tumigil. Pero hindi ko nagawang batihin siya dahil puno ng silakbo ang mga mata niyang nakatingin sa akin. “Tahimik ka na nga sa guest house namin, pinilit mo pa rin na pumasok sa mansyon namin. Wala kang hiya,” maanghang niyang sabi sa akin. “Tita–” Dinuro niya ako, “Huwag mo akong matita-tita. Hindi kita tinatanggap na asawa ng pamangkin ko.” Lumunok ako at buong tapang pa rin akong nagsalita ulit. “Mananatili po ako rito at hindi ako magiguilty dahil hindi ko naman alam kung saan nangagagaling ang galit niyo sa akin.” Mapakla siyang natawa. “Ikaw na babae ka, ang lakas ng loob mo. Ikinasal ka na lang naman kay Lucien dahil sa pamimilit ng pamilya mo.” Ikinuyom ko ang kamay ko. “It was a marriage agreement. An old document that our grandfathers signed. It is something

Chapter 39: The Devil I Call Father

Beatrice Naging tahimik ako sa buong byahe namin. Nanakit man ang leeg ko, wala akong pakialam. Para kaseng sasabog ang utak ko sa kakaisip. Hindi ko iniinda 'yung sampal ni Tit Liz kase mas nabubugbog ang damdamin ko sa binunyag niya sa akin. "Beatrice, nasabi na ba sa iyo ni Tita kung bakit galit na galit siya pamilya mo? Alam mo na ba kaya ka tahimik?" tanong niya nang mapansin niya siguro lalo ang pagiging walang kibo ko. "Sabihin mo sa akin ang nalaman mo?"Kinagat ko ang labi ko. Hindi ko kayang sabihin sa kanya. Natatakot ako. Paano kung magbago ang pakikitungo niya sa akin 'pag nalaman niya. "Beatrice, talk to me. Sabihin mo sa akin kung iniisip mo."Hinarap ko siya. "You ask your family, " sabi ko.Kung hanggang ngayon hindi niya alam ang tungkol dito, ibig sabihin may dahilan ang magulang niya kung bakit hindi nila ito ipinapaalam sa kanya. Magsasalita pa sana siya pero muli akong nagsalita. "Masakit ang ulo ko, Lucien. Please lang, patahimikin mo ako, " matabang kon

Chapter 40: Cracks in the Veil

BeatricePuno ng pang-iinsulto ang mga mata kong nakatingin kay Dad.“Utang na loob? Wala kang ginawang mabuti sa buhay ko. Mula pagkabata, puro paghihirap at kahihiyan ang binigay mo sa akin. Dahil ama kita, kailangan kong patunayan na hindi ako katulad mo—hindi ako sakim."Dumapo na ang mabigat niyang palad sa pisngi ko. Uminit ang balat ko sa hapdi, pero mas masakit ang bigat ng galit na nararamdaman ko ngayon.“Wala kang modo!” singhal niya. “Ako ang nagbihis sa iyo, nagpa-aral! Lahat ng karangyaan, natamasa mo dahil sa akin. Makakapagtapos ka ba sa abogasya kung wala ako?!”Dinuro niya ako, nanginginig ang daliri niya pero matapang ko pa rin na sinalubong ang mga mata niya.“Pinoprotektahan mo ang bundok na iyon!? Mas kinikilala mong pamilya ang mga nandoon?! Alam mo ba na sanggol ka pa lang, itinakwil ka ng mga kamag-anak mo!”Humarap ako sa kanya, halos mabasag ang boses ko.“Dahil ikaw ang Tatay ko! Dahil halang ang bituka mo. Salot ka—at isinama mo ako sa pagiging salot mo!”N

PREV

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status