Library

Search

Home / Romance / THE HIDDEN WIFE’S TEARS / Chapter 61 - Chapter 70

All Chapters of THE HIDDEN WIFE’S TEARS: Chapter 61 - Chapter 70

233 Chapters

58.

Nag iwas siya ng tingin ng bumuka ang labi nito, hindi rin naman niya maririnig ang sasabihin nito. Lumapit ito sa kanya pero umiwas siya. Gusto niyang sabihin na “anong ginagawa mo dito” pero magmumukha lang siyang tanga, hindi naman nito maiintindihan ang sasabihin niya. Masayang tumakbo si Tammy kasama ng ibang bata at yumakap sa kanya. Sumenyas ang mga ito kung gaano kasaya sa mga laruang natanggap, “Wag niyong kalimutan na magpasalamat sa mga Quinn.” “Yes, Teacher Cath!” Sabay-sabay na ganting senyas ng mga ito sa kanya. Nang tumingin siya kay Nickolas ay halatang naguguluhan at nagtataka ito. Siguro dahil nakita nito na gumamit siya ng sign language. Hindi ba nito alam na sign language instructor siya dito? Bumuka ang labi nito. Wala siyang maintindihan kapag may ibang sinasabi ito, pero kapag inuusal nito ang pangalan niya ay malinaw

59.

Matagumpay na natapos ang event, masaya ang lahat dahil hindi lang ang mga Quinn ang nakuha nilang sponsor. Nagdonate din si Nick ng malaking halaga para ma-expand ang ampunan para sa mga may kapansanan na bata. Malaking tulong talaga ang nagawa nito sa Angels home. Isang buwan palang ang nakakalipas pero ang dami ng nagbago. Iba talaga ang kayang gawin ng pera. "May darating mamaya na sampong bata galing ng Maynila, sasalubungin namin sila mamaya. Sasama ka ba?" Senyas ni Chin. "Talaga sampo agad?" "Oo, ang dami diba? Ang laki talaga ng tulong ng mga Quinn. Ang swerte natin dahil ang ampunan natin ang napili nila. Siya nga pala, kailan mo balak lumipat ng apartment? Ang sabi ni Mrs. Valdez pwede kang tumira muna sa ampunan kung wala ka pang nakikita na lilipatan." "Hindi na, sayang naman ang space do'n kung kukunin ko pa," "Ano k

60.

Hinayaan niyang buhatin siya ulit nito dahil hindi talaga siya makatayo. Pagdating sa tapat ng apartment niya ay nilabas niya ang susi sa bag niya. Akala niya ay ibababa siya nito pero kinuha ito ni Nick sa kamay niya at binuksan ang pinto, pagkapasok ay maingat siyang nilapag nito sa sofa. Gusto niyang palayasin ito sa bahay niya pero hindi niya magawa, iyak kasi siya ng iyak pagdating nila. Hanggang ngayon ay natatakot parin siya. Tama sila Dingdong at Ned, kailangan niya ng kasama palagi dahil may mga taong masama at sasamantalahin ang kapansanan niya. Buti nalang dumating si Nick, kung hindi ito dumating ay baka napahamak na siya. Inabutan siya ni Nick ng tubig, nakita nitong nanginginig parin siya kaya dumilim ang mukha nito. Nagulat siya ng hawakan nito ang kamay niyang nakahawak sa baso, pero nakatulong iyon para kumalma siya sandali. Pagkatapos uminom ay nagpasalamat siya dito. "Salamat sa pagligtas sa akin, Nic

61.

"Hinayaan mo akong masaktan at mag isip, bakit ha? K-kasi gusto mo akong mawala sa buhay mo... iyon ang way mo para paalisin ako sa buhay mo. Tama ba?" Pinahid ni Nickolas ang luha. Catherina was right, ginawa niya iyon para masaktan ito at umalis sa buhay niya. Hinayaan niya itong masaktan at sukuan siya, gusto niya kasing makita itong masaktan at naghihirap. Kinuha niya ang cellphone at sinagot ang tawag ni Jerry. "Sir, nasa police station parin ako, nakakulong na silang apat, ang sabi ni Sir Zandro ikaw ang magdesisyon kung gusto mo silang mapalabas o hindi na." Kumuyom ang kamao niya ng maalala ang ginawa ng mga ito kay Catherina kanina. Kung hindi siya dumating at naisipan itong sundan pauwi ay baka tuluyan itong napahamak sa kamay ng mga lalaking iyon. Damn those rats! Mapagsamantala! 'Gano'n ka rin naman, mas masahol ka pa," kastigo ng utak niya. 'Wala siyang kapansanan noon pero mas

62.

Tumingin si Catherina sa pagkaing nasa mesa. Bago umalis si Nickolas ay nagluto muna ito ng makakain niya. Nag iwan pa ito ng note na uminom siya ng gamot pagkapos niyang kumain. Lumapit siya ay binuksan ang nakatakip na pagkain. May shrimp soup at nilagang itlog ro’n at gatas na lumamig na. Bago kumain ay ni-lock niya ang pinto. Wala siyang balak kainin ang niluto nito pero kumulo ang tiyan niya. Saka sayang naman ito kung hindi kakain. Naalala niya ang sinabi nito bago umalis. Babawi daw ito sa kanya. Iyon pala ang dahilan kaya nag aral ito ng sign language. Pero para saan pa diba? Kinuha niya ang cellphone at nireplyan ang text ni Chin. Kinamusta siya nito at dadaanan siya mamaya para bisitahin. Bumusangot siya ng makitang magblink ang ilaw, ibig sabihin may kumakatok, akala niya si Nick na naman pero pagbukas niya si Ned pala. Nagulat ito ng makita ang ayo

63.

Nakahanap sila ng apartment mga around 7pm na, malinis, may linya ng kuryente at tubig kaya pwede ng lipatan bukas. Nabasa niya ang text ni Chin na hindi na ito dadaan at mags-sleepover dahil may sakit si Jimboy, ito ‘yung apat na taong bata na dumating sa Angels home kasama ng iba pa. Wala itong pandinig at madalas na pumalahaw ng iyak kaya nabubulabog ang iba pang mga bata. “Sigurado ka na okay ka lang? Kung gusto mo dadanan kita dito mamaya para ihatid?” Alok ni Ned pagkatapos siyang ihatid sa Angels home pagkagaling nila sa paghahanap ng apartment. “Wag na kaya ko na, medyo okay na ang pakiramdam ko. Mauna ka na dito na muna ako matutulog para samahan si Chin na alagaan ang mga bata. Wala pa kasi ‘yung pahinga,” “Sige, pero kapag kailangan mo ng tulong o sundo tawagan mo lang ako. Bye, Cath. Good night and i love you–shitt!” Dainğ nito ng sipain niya sa paa. “Bawal ‘yan

64.

Pagdating sa gagamitin nilang kwarto ay hindi nakatiis na nagtanong ito. “Paano mo napatahan si Jimboy? Ginawa na kasi namin ang lahat pero ayaw niyang huminto. May superpower ka ba? Palagi mo nalang napapatahan ang mga batang dumadating dito,” Uminom muna siya ng tubig bago sumenyas pabalik dito, nanunuyo kasi ang lalamunan niya, mukhang nabinat nga siya. “Nakita ko kasi kanina na tumitingin siya sa ilaw at sa atin. Sa tingin ko umiiyak siya kapag wala masyadong taong nakikita, ayaw niyang mag isa o iisang tao ang nakikita. Parang ayaw niyang maiwan at maramdaman na wala siyang kasama.” Umawang ang labi nito ng maunawaan ang sinabi niya. “Kaya pala hindi na siya tumigil sa pag iyak nung nilipat namin siya. Akala namin ayaw niya na may kasama kasi hindi siya natutulog, siguro masaya siya noon kasi marami siyang batang nakikita. Pero paano mo napansin ‘yung gano’n kaliit na bag

65..

Pagkatapos ng misa ay sabay silang bumalik sa Anghels home ng mga bata, napapansin niya na kanina pa ang tingin sa kanya nila Chin, nang makabalik sila ay hindi na ito nakapagpigil. “Alam mo feeling ko may gusto sayo si Mr. Quinn, kung nasa’n ka kasi nakasunod siya palagi. Ganyan na ganyan si Dingdong kay Ysa nung mahal na niya di’ba? Kaso ingat ka ha, ang balita ko nagkaro’n daw ‘yan ng asawa, pero hindi daw pinakilala sa lahat kasi kinakahiya ng pamilya niya. Kung sino man ‘yon nakakaawa naman.” “Saan mo naman nabalitaan ‘yan?” “Siyempre kilala ang pamilya nila kaya hindi maiiwasan na pagtsismisan sila. Pero ang balita ko hiwalay na daw ‘yan sa asawa, pero malapit na siyang ikasal sa talagang true love niya. Kilala mo ba si Miss Penelope, yung sikat na reporter sa new GMY? Binalita sila no’ng nakaraan na malapit na daw ikasal.” dagdag na senyas pa nito sa kan

66..

Sinundan siya ni Chin, inabutan siya nito ng panyo ng maabutan siya nito. “Pasensya ka na ha, hindi ko alam na ikaw pala ang asawang pinagtsi-tsismisan nila.” Hingi nito ng paumanhin sa kanya. Malungkot siyang ngumiti bago ito sinagot, “Ayos lang sanay na ako. Saka ex-wife, hindi asawa, matagal na kaming hiwalay no’n.” “Wala ka bang balak na bigyan siya ng chance? Mukha kasing nagsisisi talaga ‘yung tao. Nakita naming lahat kung paano ka niya i-trato, mukhang mahal ka talaga niya, Cath.” Malungkot na umiling siya dito, “Si Miss Penelope ang mahal no’n at hindi ako. Nakokonsensya lang siya kaya hinanap niya ako. Saka ayoko ng bumalik sa malungkot na buhay ko noon, masasaktan lang ako at iiyak palagi katulad noon.” “Sabagay mahirap nga ‘yan. Pero hindi mo ba naisip na baka magbago nga siya? Na baka maging masaya ka na talaga ngayon,” “

67..

Luhaan na tumingin si Athena sa puntod ng anak ng kapatid niya, awang-awa na niyakap siya ni Owen dahil walang patid ang pagluha niya, “O-Owen, sa tingin mo mapapatawad ako ni ate sa ginawa ko? Ang laki ng kasalanan ko sa kanya, siguro iniisip niya na wala akong kwentang kapatid at wala akong utang na loob, akala niya siguro kinalimutan ko ang sakripisyo niya para makatapos ako. A-ano ang gagawin ko, Owen… tulungan mo ako, hindi ko na alam ang gagawin ko, ayaw ko lang naman mawala ang anak ko at maging miserable ang buhay niya kaya ginawa ko ‘ang lahat ng iyon sa kanya,” “Shhh, wala kang kasalanan, Athena, biktima ka lang rin, kapag nalaman ng ate mo ang totoo maiintindihan niya kung bakit mo ginawa iyon. You know your sister, Athena, hindi siya mababaw na tao,” alo ni Owen rito, “Oo hindi mababaw na tao ang ate ko, pero sobra siyang nasaktan, kayang baguhin ng sakit ang isang tao at alam mo iyon, Owen.”

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status