บททั้งหมดของ เมียลับเพลย์บอยร้าย: บทที่ 121 - บทที่ 130

ร่างเล็กถูกโยนลงกับเตียงในห้องนอนแขก เสื้อยืดตัวหลวมที่เคยทิ้งเอาไว้ถูกถลกขึ้น เผยรอยสักรูปขนนกบริเวณเอวให้เลือดลมของเสือร้ายพลุ่งพล่านหนักกว่าเก่า ผิวขาวๆ บวกกับหน้าท้องแบนราบและใบหน้าสวยจัดที่เขาลุ่มหลงปลุกกระตุ้นสัญชาตญาณอันหลับใหลไปนานให้ตื่นตัวทันที“อื้อออออออ~”ไ‍อ‍วี่เชิดหน้าครวญครางในลำคอ พ

เพียงแค่ลำกายใหญ่ตอกอัดเข้ามา ไ‍อ‍วี่ก็วิ่งขึ้นไปแตะขอบสวรรค์ทันที โพรงอุ่นขมิบตอดรัดความใหญ่โตหนักหน่วง เธอดิ้นเร่าๆ กับความเสียดเสียวที่ห่างหายไปนานลี‍อ‍อ‍นกัดกรามแน่น ข่มแรงปรารถนาหลุบมองสองส่วนเชื่อมประสานด้วยแววตาล้ำลึก แสยะยิ้มพึงพอใจเมื่อเห็นอดีตแฟนสาวกระตุกตัวเกร็งพร้อมน้ำใสอาบท่อนรักจนวาวว

วิ‍ค‍เ‍ต‍อ‍ร์เก็บปากที่เผลออ้ากว้าง กะพริบตางุนงงก่อนจะเรียกสติกลับเข้าร่างอีกครั้ง“เอาใหม่...มึงมีเมีย? ตอนไหน?”“คบมาสี่ปีแล้ว...แต่เพิ่งเลิกกันเมื่อหลายเดือนก่อน”“ไอ้ลี‍อ‍อ‍นหัวมันกระแทกอะไรมาหรือเปล่า” ไ‍ค‍โ‍รกระซิบถามโ‍อ‍นิ‍ก‍ซ์เพื่อขอคำปรึกษา แต่พอทั้งห้องเงียบสนิทขนาดนี้ก็ไม่แปลกที่คนถูกนิน

“ครับคุณลี‍อ‍อ‍น”แม้จะตอบแบบนั้น แต่ลูกน้องทั้งสี่คนก็ยังชะเง้อคอมองสอดส่องคนมาใหม่ด้วยความสงสัยใคร่รู้แล้วพวกเขาก็ต้องยืนตาค้างเมื่อท่อนขาเพรียวยาวก้าวลงจากหลังพวงมาลัย ไ‍อ‍วี่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าทะมัดทะแมงอย่างเสื้อโปโลคู่กับกางเกงยีนเข้ารูปตามปกติ แต่ใบหน้าสวยหยาดเยิ้มของสาวลูกครึ่งก็ทำเหล่าชายห

“กูบอกแล้วไงว่ากูไม่รู้เรื่อง!”ปัง!สิ้นเสียงตะคอกของเข้มรุ่นพี่หัวโจก เสียงปืนนัดแรกก็ดังขึ้นโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ชายวัยกลางคนหน้าเผือด ก้มมองหาร่องรอยบาดเจ็บบนร่างกายตัวเอง แล้วเขาก็ต้องปัสสาวะราดเมื่อเห็นว่าลูกกระสุนปืนมันพุ่งเฉียดเป้ากางเกงเขาไปเพียงนิดเดียวร่างกำยำสั่นเทิ้มด้วยความหวาด