บททั้งหมดของ เมียลับเพลย์บอยร้าย: บทที่ 11 - บทที่ 20

“ฉันไม่ทำงานสกปรก!” ไ‍อ‍วี่ยืนกรานเสียงแข็ง แม้จะยังไม่แน่ชัดว่าลี‍อ‍อ‍นทำอะไรเบื้องหลัง แต่จากสิ่งที่เธอเห็นวันนี้ก็มั่นใจได้เลยว่าเขาจะต้องนำข้อมูลที่เธอให้ไปทำเรื่องไม่ดีแน่นอน“นี่ไม่ใช่ข้อเสนอ...แต่มันคือคำสั่ง!”ห‍นุ่‍มเ‍พ‍ล‍ย์‍บ‍อ‍ยที่เมื่อครู่ยังดูผ่อนคลายเปลี่ยนท่าทีเป็นดุดันภายในเสี้ยววินา

“ขนาดวิสกี้ปิดไฟในห้องแล้วคุณลียังมองเห็นอีก คุณลีหื่นเองแล้วมาโทษวิสกี้เองชัดๆ”(ถ้าไม่อยากให้ผมเสียสมาธิ วิสกี้ก็ช่วยดึงผ้าห่มขึ้นมาสูงๆ สิครับ ไม่งั้นสายตาผมโฟกัสจุดอื่นไม่ได้จริงๆ)เสียงแหบพร่ายอมรับความจริงโดยไม่คิดปิดบัง คำพูดและอารมณ์ปรารถนาลึกล้ำถูกจุดขึ้นมาราวกับกองไฟกองเล็กๆ ปลายยอดสีหวานแ

ลี‍อ‍อ‍นเป็นคนผิวขาวจัด และได้โครงหน้ามาจากบิดาที่เป็นนักธุรกิจชาวสวิตเซอร์แลนด์ จึงมีสีดวงตาน้ำตาลหม่นเทาดูลึกลับน่าค้นหา ใบหน้าเป็นสันมีเหลี่ยมคมชัดเจนราวกับดารานายแบบ จึงเป็นธรรมดาที่ห‍นุ่‍มเ‍พ‍ล‍ย์‍บ‍อ‍ยตัวร้ายจะมีสาววนเวียนเข้ามาไม่ขาดสาย ผมสีเข้มเส้นหนาหยักศกเป็นลอนถูกเสยขึ้นลวกๆ คิ้วดกหนารับก

"จะทำอะไรก็ระวังด้วย อย่าเอาตัวเองไปยุ่งเรื่องอันตรายนะรู้ไหม""แค่ไปธุระนิดเดียวเองน่า พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว""เออๆ มีอะไรก็โทรมา"ร่างเล็กพยักหน้าพร้อมเอื้อมมือเปิดประตู ก้าวลงจากรถพร้อมกระเป๋าโน้ตบุ๊ก และข้าวของติดตัวอีกเล็กน้อย และเดินหายลับไปกับผู้คนมากมายจังหวัดอยุธยาหญิงสาวเลือกเปิดห้องในโรงแร

เธอหยัดกายลุกขึ้นจากโซฟา เดินสำรวจรอบห้อง ไล่ปลายนิ้วจับนู่นแตะนี่ไปรอบห้องอยู่สักพัก ท่อนขายาวก้าวไปยังชั้นวางของ ซึ่งก็มีของตกแต่งทั่วไปที่สามารถพบเห็นได้ตามโรงแรม จนไปเตะตากับกล่องใบหนึ่งที่ดูแตกต่างจากของชิ้นอื่นๆ และด้วยนิสัย ทำให้ไ‍อ‍วี่มองไปทางประตูห้องนอนอีกครั้ง พร้อมตัดสินใจลองเปิดกล่องสีด