All Chapters of เสิ่นชีมารดาของวายร้ายทั้งสามจอมป่วนในจวนอ๋อง: Chapter 11 - Chapter 18

"เทียบเชิญปลอมอย่างนั้นรึ นำของนางมาให้เราดู" เซียวตี้พลันเอ่ยขึ้นแล้วมุ่งหน้าไปนั่งที่แท่นประทับงานพระราชสมภพของไท่ชางหวงครั้งนี้จะให้ชายาชินอ๋องมาป่วนมิได้เวยฮองเฮานั่งบนแท่นประทับของนางเช่นกัน เสิ่นชีกับชายาซัวอ๋องหรือเหมียวเจียงบุตรสาวขุนนางขั้นสามที่วาสนาดีได้แต่งกับซัวอ๋องหรือเซียวเต๋อพระอนุชาของฮ่องเต้ทั้งสองนางพลันคุกเข่าวันนี้เสิ่นชีเปิดเผยใบหน้าอันงดงามของนาง ชินอ๋องพลันมองสังเกตบาดแผลบนใบหน้าของนางหายแล้วเป็นไปได้เยี่ยงไรเซียวตี้พลันมองเทียบเชิญฉบับนี้ เขาต้องดวงตาถลนออกมาจากเบ้าตาเป็นแน่แท้ ลายมือนี้มิใช่ของสำนักราชเลขาเขียนแต่เป็นไท่ชางหวงเซียวตี้มิรู้ความคิดของไท่ชางหวงเหตุใดต้องเชิญชายาชินอ๋องผู้ไม่รู้ความมาด้วยแต่ทว่าเขาก็มิได้เอ่ยอันใดทุกสายตาในท้องพระโรงต่างมองไปที่ฝ่าบาท เสิ่นชีเองก็เช่นกันทางด้านจวนสกุลเสิ่นอดีตราชครูเสิ่นเพิ่งจะเห็นหลานสาวของเขาหลายปีมานี้นางงดงามยิ่งนัก เสิ่นฉงมีแต่แช่งให้บุตรสาวคนนี้ตายไปเสียวัน ๆ หาแต่เรื่องมาให้ปวดหัวอยู่ได้เสิ่นฮูหยินพลันยิ้มเย็นนังเด็กขี้โรคคนนี้มิใช่ป่วยตายในจวนอ๋องแล้วมิใช่รึ เหตุใดถึงได้มางานเลี้ยงได้เล่าเสิ่นอีอี

ทุกคนต่างอึ้งงันมองของขวัญที่เสิ่นชีมอบให้ไท่ชางหวง"ตุ๊กตาแช่งคนมิใช่รึ" เสิ่นชีรีบคุกเข่าทันที ไท่ชางหวงกับไทเฮาต่างมองหน้ากัน"มิใช่ของหม่อมฉัน ลายผ้านี้เป็นลายผ้าในวังหลวงมิใช่คนอย่างหม่อมฉันจะหาได้" "แต่มันอยู่ในกล่องของขวัญของเจ้ามิใช่รึ" ลีกุ้ยเฟยพลันเอ่ยขึ้นพระนางไม่ชอบสะใภ้ผู้นี้"เรียนลีกุ้ยเฟยหม่อมฉันคิดว่ามีคนสับเปลี่ยนของขวัญของหม่อมฉันแน่นอนเพคะ" เสิ่นชีรายงานไปตามตรงศัตรูของเจ้าของร่างเดิมพลันเยอะจริง ๆทุกคนที่ชังเสิ่นชีโดนเฉพาะเสิ่นฮูหยินนึกขอบคุณคนที่กลั่นแกล้งเสิ่นชีให้นางได้รับโทษอย่างร้ายแรง"นำตุ๊กตามาให้เรา" ฝ่าบาทถึงกับต้องตรวจสอบด้วยพระองค์เอง ผ้าชนิดนี้แคว้นซีเย่ส่งมาบรรณาการเมื่อปีก่อนซึ่งแต่ละผืนส่งเข้าตำหนักใดบ้างมีเพียงกองคลังภูษาเท่านั้นที่รู้ มีอยู่สองคนที่ได้ผ้าบรรณาการเวยฮองเฮาองค์หญิงหกเซียวหรันสองคนนี้ผู้ใดจะพุ่งเป้าไปที่ชายาชินอ๋อง เสิ่นชีไปขัดขาผู้ใดเข้า สีหน้าเซียวตี้ไม่สู้ดีนัก"นำมาให้เราดูหน่อยเถอะ" ไทเฮาพลันอยากจะรู้ตุ๊กตาแช่งนี้ใช่ของเสิ่นชีรึไม่ทันทีที่ไทเฮาจังตุ๊กตาผ้านี้นางก็รับรู้ได้ทันที "เสิ่นชีของขวัญที่แท้จริงของเจ้าเป็นอันใด"

เสิ่นชีไม่คิดว่านางกำนัลจะทำชุดของนางเลอะไปหมดแล้วยิ่งต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงช่วงบ่ายเสียด้วย"บ่าวขออภัยพระชายาชินอ๋องเพคะ บ่าวมิได้ตั้งใจ" นางกำนัลผู้นั้นมือสั่นหมดแล้วทุกสายตามองไปที่เสิ่นชี ชายาชินอ๋องนิ่งมากทุกคนคิดว่าเสิ่นชีจะต้องด่าทอนางกำนัลคนนี้เป็นแน่แท้ "ช่างเถอะ" เสิ่นชีเอ่ยอย่างไม่สนใจ"พี่สะใภ้ท่านไปเปลี่ยนผ้าที่ตำหนักรับรองของข้าแล้วกันมีชุดให้ท่านผลัดเปลี่ยน"เสิ่นชีมององค์หญิงหกเอ่ยอย่างเป็นมิตร เรื่องตุ๊กตาผ้าแช่งคนเสิ่นชีกำลังนึกคิดอยู่เป็นฝีมือผู้ใดเนื้อผ้าชนิดนี้เป็นของคนในวังหลวงแต่ไท่ชางหวงไม่เอ่ยต่อนางก็ไม่ได้ถาม เสิ่นชีคิดว่าไท่ชางหวงต้องรู้ฝีมือคนทำ"พี่สะใภ้รองเจ้าก็ไปเถอะ" ชายาหนิงอ๋องเอ่ยขึ้น"เจ้าไปเถอะค่อยกลับมาใหม่" ลีกุ้ยเฟย"ท่านไปเถอะประเดี๋ยวโดนไอเย็นแล้วไม่สบาย" ลีฟางยิ้มเป็นมิตรรอยยิ้มช่างน่าขนลุกเสียจริงเสิ่นชีเดินตามหลังนางกำนัลผู้นั้นไปที่ตำหนักรับรอง"ตำหนักนี้รึ" เสิ่นชีถามนางกำนัลผู้นั้น "เพคะ พระชายาเข้าไปจะเจอนางกำนัลอีกคนที่อยู่ในนั้น" เอ่ยวาจาจบนางกำนัลคนนั้นรีบสาวเท้าจากไปทันทีผ่านไปสองถ้วยชา"แย่แล้วเพคะเกิดเรื่องขึ้นที่ตำหนักรับรอ

เขาจะทำอย่างไรดีสามแฝดไม่ให้อภัยเขาเสียแล้ว ที่ผ่านมาเขาได้ยินชื่อเสียงที่ไม่ดีของนางอย่างมากก่อนที่นางจะทำมิดีมิร้ายกับเขา จนกระทั่งมีครรภ์แฝดนางคลอดก่อนกำหนดผู้ใดจะไม่คิดเล่าว่าอาจจะเป็นลูกของคนอื่น"เอาเถอะข้าไม่ยอมแพ้ นับแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปนำขนมไปให้สามแฝดทุกเช้า หากผู้ใดไม่เคารพท่านหญิงน้อยในจวนให้ขายคนผู้นั้นออกไปเสีย"ชินอ๋องถึงกับออกคำสั่งเช่นนี้ชูเยียนที่รินน้ำชาอยู่ถึงเจ็บแค้นใจ แค่หยดเลือดพิสูจน์ความเป็นพ่อลูกกันชินอ๋องถึงกับเชื่อหมอใจเลยรึเรือนดอกเหมยในยามนี้เสิ่นชีมองกลิ่นหอม ๆ ของหมาล่าเนื้อหม้อไฟที่นางลงมือทำด้วยตนเองให้เสี่ยวอิงกับเสี่ยวเถาไปซื้อเครื่องเคียงมา"พระชายาจะดีรึเจ้าคะให้พวกบ่าวกินด้วย" เสี่ยวเถาเสี่ยวอิงพลันเอ่ยถามพร้อมกันมีเจ้านายคนใดบ้างที่ให้บ่าวร่วมกินข้าวด้วย"มาเถอะนั่งลงกินหม้อไฟด้วยกัน" แม่นมจินพลันมองพระชายาบัดนี้นางนิสัยเปลี่ยนไปอย่างมากแม้กระทั่งบ่าวในเรือนนางยังเรียกกินข้าวด้วย สามแฝดกินหม้อไฟหมาล่าสูตรนมไม่ใส่พริกที่เสิ่นชีทำให้พวกนางอีกหม้อ"อร่อยมากเจ้าค่ะท่านแม่" พวกนางมีความสุขคนเป็นมารดาอย่างเสิ่นชีก็ดีใจแล้ว เรือนดอกเหมยจึงเต็มไปด