جميع فصول : الفصل -الفصل 50

เสิ่นชีนั่งพักได้ไม่นานสาวใช้ก็เข้ามารายงานว่าเซียวหวานมาหานาง "องค์หญิงเจ็ด" เสิ่นชีออกไปต้อนรับที่หน้าเรือนองค์หญิงเจ็ดในชุดผ้าคลุมขนสัตว์สีดำใบหน้าโดนหิมะเล็กน้อย"เร็วเข้ารีบก่อไฟในเตาให้องค์หญิงเจ็ด" เสิ่นชีสั่งสาวใช้ทั้งสองนางไม่เข้าใจว่าหิมะตกขนาดนี้เซียวหวานยังแบกสังขารมาหาเสิ่นชีที่จวนอ๋อง"ขอบคุณพี่สะใภ้" เซียวหวานนั่งตั่งเตี้ยรับน้ำชาจากเสิ่นชีแล้วดื่มให้ร่างกายอุ่นขึ้น"ท่านมาหาข้าเรื่องอันใด" เสิ่นชีมององค์หญิงเจ็ดหนาวจนใบหน้าแดงก่ำ"พี่สะใภ้ข้าอยู่ในวังเหงาเลยอยากมาหาเจ้าแฝดที่จวน อีกอย่างกว่าโรงหมอจะซ่อมเสร็จคงอีกหลายวัน..เสี่ยวหงนำขนมไปมอบให้ท่านหญิงทั้งสาม" เสี่ยวหงนำขนมมอบให้แม่นมจินทันที"ขอบใจองค์หญิงเจ็ดแทนสามแฝดด้วยแล้วกัน""พี่สะใภ้ข้าได้ยินว่าคนสกุลเผยนำของมามอบให้ท่านเพื่อให้ท่านไปรักษาฮูหยินผู้เฒ่าเผย" เสิ่นชีไม่คิดว่าข่าวจะแพร่เร็วเพียงนี้"ใช่ข้าเห็นแก่ฮูหยินผู้เฒ่าเผยก็เลยรับคำไปรักษานางอีกสามวันข้างหน้า""พี่สะใภ้ช่างจิตใจดีดั่งพระโพธิ์สัตว์กวนอิมเสียจริง"เสิ่นชียิ้มรับในคำชมของเซียวหวาน เซียวหวานพูดคุยกับเสิ่นชีได้ไม่นานนางก็กลับวังหลวงโชคดีมากที่หิมะ

หลายวันแล้วที่เสิ่นชีอยู่ในเหมืองทองแห่งนี้ นางยังคงสืบหาเบาะแสว่าผู้ใดเป็นเจ้าของเหมืองทองแห่งนี้อีกด้านหนึ่งชินอ๋องใบหน้าตึงเครียดยิ่งนักหลายวันมานี้เขาส่งคนออกไปตามหาเสิ่นชีทุกหนทุกแห่ง เขาน่าจะส่งองครักษ์เงาตามนางไปในวันนั้น"เสี่ยวอ้ายเป็นอย่างไรบ้าง" หลาายวันมานี้เสี่ยวอ้ายนอนอยู่กับเตียงร่างกายได้รับบาดเจ็บอย่างมากลุกขึ้นมิได้"นางฟื้นแล้วแต่ขยับตัวไม่ค่อยได้ นางเล่าว่าพระชายาถีบนางตกรถม้า จากนั้นพระชายาก็ตกหน้าผาพร้อมรถม้า"เสียนเห่ารายงานเจ้านาย"ข้าส่งทหารออกลาดตระเวนค้นหา อีกทั้งขอให้ทหารของแม่ทัพฮัวอีกแรงพลิกแผ่นดินหานาง แต่ก็ยังหามิเจอเหตุใด นางถึงโชคร้ายเพียงนี้ ผู้ใดกันแน่ที่ต้องการสังหารนาง คนสกุลเผยหรือคนในราชวงศ์" นี่คือสิ่งที่ชินอ๋องขบคิดตลอดหลายวันที่ผ่านมา"พระชายานางต้องรอด" เสียนเห่าเอ่ยขึ้น หลายวันหากตายต้องพบศพ"เสียนเห่านำชุดมาให้ข้าจะออกไปหานางด้วยตัวเอง" ชินอ๋องพลันลุกขึ้นจากรถเข็นเสียนเห่ามองเจ้านายอย่างตกตะลึง"ท่านอ๋อง ท่านหายดีแล้วรึขอรับ" "หลายวันมานี้ยาของเสิ่นชีทำให้ข้าหายดีอย่างมาก ข้าจะออกตามหานางด้วยตนเอง" ชินอ๋องเพิ่งจะรู้ใจตนเองว่ารักนางมากเพ

"อาหยีข้าไม่ได้ตั้งใจ" หนิงอ๋องทิ้งมีดสั้นแล้วคว้าตัวเฟยหยีที่เต็มไปด้วยเลือดมากอด"คำว่ารักของท่านคือการสังหารข้าอย่างนั้นรึ" จากนั้นเฟยหยีสิ้นใจตาย"เฟยหยีข้าไม่ได้ตั้งใจ" หนิงอ๋องกอดร่างไร้วิญญาณของเฟยหยี เสิ่นชีคิดว่าหากความรักของหนิงอ๋องจะเห็นแก่ตัวเช่นนี้อย่างรักใครเสียดีกว่า"ข้าขอโทษ" หลังจากเรื่องร้ายทุกอย่างจบลงไปด้วยดีเสิ่นชีกลับมาที่จวนอ๋องสามแฝดรีบโอบกอดมารดาด้วยความคิดถึง"ท่านแม่ข้าคิดถึงท่านที่สุดเลย" เสี่ยวเจียหอมแก้มมารดา"ข้าด้วย" เสี่ยวเม่ยเมย"ข้านึกว่าจะไม่ได้พบหน้าท่านเสียแล้ว" เสี่ยวซานเมยเสิ่นชีกอดสามแฝดพร้อมกันนางก็ดีใจเช่นกันที่มีชีวิตกลับมาหาเจ้าแฝดทั้งสามคนข่าวเสิ่นชีกลับมาอย่างปลอดภัยทำให้ลีฟางที่โดนกักบริเวณนั้นทราบข่าวจากสาวใช้ ลีฟางอุตส่าห์ดีใจเสียเปล่าสุดท้ายเสิ่นชีกลับมาจนได้คนสกุลเสิ่นที่รู้ข่าวว่าเสิ่นชีกลับมาอย่างปลอดภัยจึงมาเยี่ยมนางโดยเฉพาะฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นที่เป็นห่วงเสิ่นชีมาก นางนำโสมพันปีมาเยี่ยมเสิ่นชีพูดคุยได้ไม่นานก็กลับเสิ่นชีไปส่งนางที่หน้าจวนพร้อมกับสามแฝดโบกมือให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นอย่างน่าเอ็นดูในวันเดียวกันนั้นฮ่องเต้เซียวตี้ม

สามวันผ่านไปคนจากวังหลวงเป็นแม่นมหวังนั่นเองที่มาส่งชุดให้กับเสิ่นชีกับเจ้าแฝดยังมีชุดของชินอ๋องอีกด้วยเพื่อให้ไปร่วมงานเลี้ยงพระราชสมภพของฮ่องเต้เซียวตี้ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเสิ่นชีมองชุดหรูห้าชุดสีคล้ายกันทั้งหมดผ้าต่วนสีม่วงลายบุปผาวสันต์ชุดเหมือนกันทั้งหมดไม่ชางหวงกลัวคนอื่นไม่รู้ว่านางเป็นชายาชินอ๋องหรืออย่างไรถึงต้องมอบชุดคู่ให้ครอบครัวนางงานพระราชสมภพของฮ่องเต้เซียวตี้ก็มาถึงห้าคนพ่อแม่ลูกนั่งรถม้าคันเดียวกัน สามแฝดนั่งฝั่งมารดาทำให้ฝั่งของชินอ๋องไม่มีผู้ใดนั่งกับเขา แต่ทว่าใบหน้าของเขายังคงรักษารอยยิ้มไว้"มานั่งข้างพ่อเถอะพวกเจ้าเบียดแม่เจ้าชุดยับหมดแล้ว" ชินอ๋องเอ่ยตามความจริง"ข้าอยากนั่งกับท่านแม่" สามแฝดเอ่ยพร้อมกันเสิ่นชีคิดในใจดีมากลูกรัก ทรมานเขาให้ถึงที่สุด นางเชื่อว่าหนึ่งเดือนนี้สามแฝดจะไม่ยอมเรียกเขาว่าบิดาแน่นอนชินอ๋องได้ยินเช่นนั้นไม่ได้เอ่ยอันใดจวบจนรถม้ามาถึงวังหลวงทั้งห้าคนเดินเข้ามาในเขตด้านในที่จัดงานเลี้ยงพระราชสมภพฮ่องเต้เซียวตี้ทุกสายตาต่างมองชินอ๋องที่เดินเคียงข้างชายาอีกทั้งท่านหญิงน้อยทั้งสามช่างเป็นครอบครัวที่อบอุ่นเสียจริง ทุกคนต่างชื่นชมความสา

ชินอ๋องไม่สนใจท่าทีของสามแฝดที่มองเขาในฐานะบิดาย่อมต้องเดินตามบุตรทั้งสามและภรรยาเสียนเห่าที่เดินตามหลังเจ้านายยังหนักใจแทนเจ้านายเมื่อท่านหญิงน้อยทั้งสามไม่ยอมรับชินอ๋องเป็นบิดาเสียทีเดินขึ้นมาถึงบนยอดเขาอันสูงสุดก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเมื่อมีชายชุดดำนับสิบคนบุกเข้ามาหวังจะสังหารสามแฝดชินอ๋องกับเหล่าทหารไม่รอช้ารีบปกป้องสามแฝดและเสิ่นชีเสิ่นชีในยามนี้กอดสามแฝดไว้ท่ามกลางการต่อสู้ที่ดุเดือด"เสียนเห่าปกป้องท่านหญิงทั้งสามกับพระชายาให้ดี""ขอรับท่านอ๋อง"สามแฝดตกใจกลัวอย่างมากเลือดชายชั่วสาดกระเซ็นมาโดนหน้าของสามแฝด เสียนเห่าแทบจะต้านทานคนชั่วไม่ไหวอยู่แล้วชินอ๋องมองพวกมันนอนจมกองเลือดตายในที่สุดพวกมันทั้งสิบคนก็ตายกันหมดแล้ว"ไม่ต้องกลัวพ่อจะปกป้องพวกเจ้าและมารดาให้ปลอดภัย" ผู้ใดกันที่ต้องการสังหารพวกเขา"ท่านพ่อ" เสี่ยวซานเมยกระโดดกอดชินอ๋องทันทีทำให้เสิ่นชีตกใจมากไม่คิดว่าเสี่ยวซานเมยจะยอมรับชินอ๋องได้ก่อนผู้ใด"ท่านอ๋องพวกเรารีบลงเขาดีกว่า" เสียนเห่ากลัวพวกมือสังหารมันจะมาเพิ่มในจังหวะนั้นเองพวกมันสังหารนับสิบคนก็โผล่มาอีก"ผู้ใดส่งพวกเจ้ามา" ชินอ๋องอยากรู้ยิ่งนัก "ไป