"ชีเอ๋อร์นำอาหารมาให้ฮูหยินผู้เฒ่ารึ" เสิ่นฮูหยินที่เดินมาพร้อมกับเสี่ยวตง "ท่านก็มาดูแลท่านย่ารึ" "ข้าคิดว่าไหน ๆ ฮูหยินผู้เฒ่าป่วยนางคงจะอยู่ได้อีกไม่นานในฐานะสะใภ้ข้าจึงอยากปรนนิบัตินาง" เสิ่นชีมองเสิ่นฮูหยินจึงเสิ่นเย่ออกไปตั้งแต่เสิ่นฮูหยินเดินเข้ามาแล้ว เสิ่นชีจึงปล่อยให้เสิ่นฮูหยินดูแลฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น"เสี่ยวตงประคองนางนั่งอิงหมอน" ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นแม้จะพูดอันใดไม่ได้แต่ทว่าสายตามองเสิ่นฮูหยินอย่างแค้นใจ"ท่านอย่ามองข้าเช่นนี้สิ ผู้ใดให้ท่านรู้เรื่องของข้าแม้แต่หลานสาวของท่านอย่างเสิ่นชีก็ไม่มีปัญญารักษาท่าน อีกไม่นานท่านก็จะตายตามนังเหยาเมิ่ง" สวีเนียนพลันหัวเราะอย่างมีความสุข ที่จริงนางไม่จำเป็นต้องดูแลแม่สามีก็ได้ แต่ทว่าเสิ่นชีบอกว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นอยู่ได้ไม่นานกระนั้นสวีเนียนอยากจะเยาะเย้ยแม่สามีก่อนที่ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจะตายไปจากโลกนี้พร้อมความลับบางอย่างของสวีเนียน"ข้าจะบอกท่านก่อนตาย ท่านแม่ที่จริงบุตรของสี่ซือข้าก็เป็นคนทำให้นางแท้งเองล่ะช่างสาแก่ใจนักข้าอยากทำให้สกุลเสิ่นพินาศ อีกทั้งเหยาเมิ่งข้าก็วางยาหลังจากที่นางคลอดลูก แต่ไม่คิดว่านังสารเลวเหยาเมิ่งจะอย
اقرأ المزيد
